Schadeloosstelling vorderen van de dader

Estland

Inhoud aangereikt door
Estland

Hoe kan ik tijdens een proces (strafrechtelijke procedure) van een dader schadeloosstelling of andere vormen van genoegdoening vorderen, en tot wie moet ik die vordering richten?

U hebt het recht een civiele vordering tot schadeloosstelling tegen de verdachte in te dienen in het kader van een strafrechtelijke procedure. Een onderzoeksinstantie of het openbaar ministerie moet het slachtoffer uitleg geven over de procedure voor het indienen van een civiele vordering, de belangrijkste eisen waaraan een civiele vordering moet voldoen, de uiterste termijn voor het indienen van een civiele vordering, en de gevolgen van het laten verstrijken van deze termijn.

Op welk punt in de strafrechtelijke procedure moet ik mijn vordering indienen?

U hebt het recht om uiterlijk tien dagen na onderzoek van het strafdossier een civiele vordering in te dienen. Het is mogelijk om bij het openbaar ministerie om verlenging van deze termijn te verzoeken.

Als de termijn wordt overschreden, wordt de civiele vordering afgewezen. In dit geval kunt u echter een vordering tot schadeloosstelling instellen bij een civiele rechtbank.

Wat kan ik in die vordering vragen en hoe moet ik dat formuleren (een totaalbedrag opgeven en/of de afzonderlijke schadeposten, gederfde winst en rente specificeren)?

In een civiele procedure kunt u een vordering instellen die tot doel heeft, de toestand van welbevinden te herstellen waarop inbreuk is gemaakt door de handeling die het voorwerp van de strafrechtelijke procedure vormt. De feitelijke omstandigheden die aan een dergelijke vordering ten grondslag liggen, moeten in aanzienlijke mate overeenkomen met de feiten van het betrokken delict en het moet ook mogelijk zijn een dergelijke vordering te behandelen in een civiele procedure.

Een civiele vordering moet schriftelijk worden ingediend en moet gedetailleerde gegevens van de eiser en de gedaagde bevatten. Bovendien moeten de duidelijk geformuleerde vordering van het slachtoffer, de feitelijke omstandigheden en het aan de vordering van het slachtoffer ten grondslag liggende bewijs erin worden opgenomen. De vordering moet compleet zijn, dat wil zeggen de bedragen bevatten van alle soorten schade waarvoor het slachtoffer om schadeloosstelling verzoekt. In een vordering tot vergoeding van niet-materiële schade hoeft het bedrag van de gevorderde schadeloosstelling niet te worden gespecificeerd en kan om een billijke schadeloosstelling ter beoordeling van de rechter worden verzocht.

De instantie die de zaak behandelt, kan een termijn stellen voor het verhelpen van tekortkomingen in de civiele vordering.

Bestaat er een specifiek formulier voor dergelijke vorderingen?

Er is geen specifiek formulier voor civiele vorderingen vastgesteld.

Welk bewijs moet ik overleggen ter ondersteuning van mijn vordering?

Een civiele vordering moet vergezeld gaan van bewijsstukken ter staving van de feiten die de basis voor de vordering van het slachtoffer vormen en waarop het slachtoffer zich wil baseren, ongeacht het bewijs dat door het openbaar ministerie is aangevoerd.

Zijn er aan mijn vordering gerechtskosten of andere kosten verbonden?

Voor de behandeling van een civiele vordering in een strafrechtelijke procedure zijn geen griffierechten verschuldigd, met uitzondering van een civiele vordering tot vergoeding van niet-materiële schade, als de vordering tot een dergelijke schadeloosstelling is gebaseerd op andere redenen dan het veroorzaken van lichamelijk letsel of andere gezondheidsschade of de dood van een kostwinner.

Als de civiele vordering wordt afgewezen, komen de kosten van de procedure voor de civiele vordering of het bewijs van de vordering in het publiekrecht voor rekening van het slachtoffer. Als de civiele vordering gedeeltelijk wordt toegewezen, verdeelt de rechter de kosten van de procedure voor de civiele vordering tussen het slachtoffer, de verdachte en de gedaagde, rekening houdend met alle omstandigheden. De rechter kan ook beslissen dat de door het slachtoffer gemaakte kosten in verband met de procedure voor de civiele vordering geheel of gedeeltelijk voor rekening van het slachtoffer komen, als het veroordelen van de tegenpartij tot betaling van de kosten voor haar zeer onrechtvaardig of onredelijk zou zijn.

Als de rechter weigert kennis te nemen van de civiele vordering vanwege vrijspraak of beëindiging van de strafrechtelijke procedure, komen de kosten van de procedure voor de civiele vordering voor rekening van de staat. Als de rechter om een andere reden weigert kennis te nemen van de civiele vordering, zal de rechter de kosten van de procedure voor de civiele vordering verdelen tussen het slachtoffer en de staat, rekening houdend met alle omstandigheden.

Kan ik rechtsbijstand krijgen voor en/of gedurende de procedure? Kan ik rechtsbijstand krijgen wanneer ik niet woon in het land waar de procedure plaatsvindt?

U ontvangt gratis rechtsbijstand als de in de Wet inzake gratis rechtsbijstand vermelde gronden aanwezig zijn. Als de rechter van oordeel is dat uw essentiële belangen mogelijk onvoldoende beschermd zijn zonder de bijstand van een advocaat, kan hij op eigen initiatief beslissen om u gratis rechtsbijstand toe te kennen op basis van en in overeenstemming met de procedure van de Wet inzake gratis rechtsbijstand.

Iemand komt in aanmerking voor gratis rechtsbijstand als hij gezien zijn financiële situatie op het moment dat hij rechtsbijstand nodig heeft, niet in staat is deskundige juridische diensten te betalen of als hij juridische diensten slechts gedeeltelijk of in termijnen kan betalen of als hij gezien zijn financiële situatie na betaling van de juridische diensten niet in zijn elementaire levensbehoeften kan voorzien.

Gratis rechtsbijstand wordt toegekend aan personen die ten tijde van de indiening van het verzoek om gratis bijstand woonachtig zijn in, of burger zijn van, de Republiek Estland of een andere lidstaat van de Europese Unie. Aan andere personen wordt alleen rechtsbijstand toegekend als dat voortvloeit uit een internationale verplichting die bindend is voor Estland.

In de wet worden de gronden voor weigering van gratis rechtsbijstand uiteengezet. Gratis rechtsbijstand wordt bijvoorbeeld niet toegekend als de aanvrager zelf zijn rechten kan beschermen, als de aanvrager activa bezit die zonder al te veel problemen kunnen worden verkocht om de kosten van juridische diensten te dekken en als de kosten van juridische diensten naar verwachting niet hoger zijn dan tweemaal het gemiddelde maandinkomen van de aanvrager minus belastingen en verplichte verzekeringspremies, bedragen om te voldoen aan een wettelijke onderhoudsverplichting, en redelijke huisvestings- en vervoerskosten. Er wordt evenmin gratis rechtsbijstand toegekend wanneer het onder de gegeven omstandigheden zeer onwaarschijnlijk is dat de aanvrager in staat zal zijn om zijn rechten te beschermen, als gratis rechtsbijstand wordt aangevraagd om een vordering tot vergoeding van niet-materiële schade in te dienen en er geen dwingende openbare redenen in de zaak zijn, of als de mogelijke voordelen voor de aanvrager bij behandeling van de zaak onredelijk klein zijn vergeleken met de geschatte kosten van rechtsbijstand voor de staat.

Gratis rechtsbijstand wordt toegekend op basis van het verzoek van de betrokkene. Als iemand om gratis bijstand verzoekt als slachtoffer in een strafrechtelijke procedure, wordt over de verstrekking van gratis rechtsbijstand aan de betrokkene beslist door de rechter bij wie de zaak aanhangig is of, tijdens het vooronderzoek van een strafzaak, door de rechter die bevoegd is uitspraak te doen in de strafzaak.

Een verzoek om gratis rechtsbijstand moet in het Ests worden ingediend, met gebruikmaking van het daarvoor bestemde aanvraagformulier. Een verzoek kan ook in het Engels worden ingediend als om rechtsbijstand wordt verzocht door een natuurlijk persoon die woonachtig is in, of burger is van, een andere lidstaat van de Europese Unie.

Iemand die om gratis rechtsbijstand verzoekt, moet zijn verzoek vergezeld doen gaan van een naar behoren opgestelde en ondertekende verklaring over de financiële situatie van de aanvrager en zo mogelijk andere bewijzen van deze situatie. Als iemand zijn woonplaats niet in Estland heeft, moet hij zijn verzoek vergezeld doen gaan van een verklaring betreffende zijn inkomen en het inkomen van leden van zijn gezin over de laatste drie jaar die is afgegeven door de bevoegde instantie van het woonland van de betrokkene. Als deze verklaring om van de aanvrager onafhankelijke redenen niet kan worden overgelegd, kan over de verstrekking van gratis rechtsbijstand worden beslist zonder de verklaring.

Wanneer kan de strafrechter mijn vordering tegen de dader afwijzen of weigeren er uitspraak over te doen?

Een rechter kan weigeren kennis te nemen van een civiele vordering, met name als de vordering niet aan de eisen voldoet, als de strafrechtelijke procedure wordt beëindigd of als een veroordeling of een vrijspraak wordt uitgesproken. Een rechter kan ook weigeren kennis te nemen van een civiele vordering als het slachtoffer of de civiele gedaagde niet ter zitting verschijnt en de zaak niet zonder hun aanwezigheid kan worden behandeld. Bovendien kan een rechter weigeren kennis te nemen van een civiele vordering als een strafrechtelijke veroordeling plaatsvindt.

Een civiele vordering wordt afgewezen als er geen redenen voor toewijzing zijn.

Kan ik hoger beroep of een ander rechtsmiddel instellen tegen een dergelijke beslissing?

Als de rechter heeft geweigerd van uw civiele vordering kennis te nemen, kunt u schadeloosstelling vorderen bij de civiele rechter. U hebt het recht tegen de beslissing van de rechter in eerste aanleg in beroep te gaan bij een districtsrechtbank.

Als de rechter mij schadeloosstelling heeft toegekend, hoe kan ik er dan zeker van zijn dat de beslissing tegen de dader ten uitvoer wordt gelegd en op welke hulp kan ik daarvoor een beroep doen?

Als de veroordeelde dader het in de uitspraak toegekende bedrag niet betaalt, hebt u het recht om op basis van de uitspraak een gerechtsdeurwaarder in te schakelen, die tot executie zal overgaan.

Laatste update: 15/08/2019

De verschillende taalversies van deze pagina worden bijgehouden door de betrokken lidstaten. De informatie wordt vertaald door de diensten van de Europese Commissie. Eventuele aanpassingen zijn daarom mogelijk nog niet verwerkt in de vertalingen. De Europese Commissie aanvaardt geen verantwoordelijkheid of aansprakelijkheid met betrekking tot informatie of gegevens in dit document. Zie de juridische mededeling voor auteursrechtelijke bepalingen van de lidstaat die verantwoordelijk is voor deze pagina.

Feedback

Met onderstaand formulier kunt u ons opmerkingen en feedback sturen over onze nieuwe website