Alimenty

Słowenia
Autor treści:
European Judicial Network
Europejska sieć sądowa (w sprawach cywilnych i handlowych)

1 Co w praktyce oznaczają pojęcia „świadczenia alimentacyjne“ oraz „obowiązek alimentacyjny“? Na kim spoczywa obowiązek wypłaty świadczenia alimentacyjnego na rzecz innej osoby?

Świadczenia alimentacyjne stanowią instytucję prawa rodzinnego opartą na jednej z podstawowych zasad prawa rodzinnego, tj. zasadzie wzajemnej pomocy między członkami rodziny, zwanej zasadą solidarności rodzinnej. Świadczenia alimentacyjne są zazwyczaj przekazywane dobrowolnie, głównie z uwagi na relacje osobiste łączące członków rodziny, ale można ich również dochodzić przed sądem.

W Słowenii termin „alimenty” obejmuje świadczenia na rzecz (byłych) małżonków, dzieci i rodziców. Termin ten obejmuje środki utrzymania i wsparcie, a także płatności mające na celu utrzymanie i wsparcie, które sąd zasądza na rzecz dziecka. A zatem termin ten odnosi się do wszystkiego, co dana osoba jest prawnie zobowiązana przekazać, aby zapewnić dziecku lub małżonkowi niezbędne wsparcie. Pojęcie to może również odnosić się do wsparcia zapewnianego rodzicom, których muszą utrzymywać ich dzieci, jeżeli rodzice nie dysponują dostatecznymi środkami, by samodzielnie się utrzymać. Termin ten może również oznaczać świadczenia alimentacyjne w formie kwot pieniężnych wypłacanych w celu zapewnienia środków utrzymania.

Rodzice są zobowiązani do łożenia na utrzymanie swoich dzieci (art. 103 ustawy o związkach małżeńskich i stosunkach rodzinnych).

Pełnoletnie dzieci są zobowiązane – stosownie do swoich możliwości – do utrzymywania swoich rodziców, jeżeli nie dysponują oni wystarczającymi środkami utrzymania i nie są w stanie pozyskać takich środków. Pełnoletnie dzieci nie są zobowiązane do utrzymywania rodzica, który nie wywiązywał się ze spoczywającego na nim obowiązku alimentacyjnego względem takich dzieci bez uzasadnionej przyczyny (art. 124 ustawy o związkach małżeńskich i stosunkach rodzinnych).

Małżonkowie lub partnerzy w związku pozamałżeńskim są zobowiązani do łożenia na utrzymanie zamieszkujących z nimi małoletnich dzieci współmałżonka lub partnera w związku pozamałżeńskim, chyba że taki współmałżonek/partner lub drugi rodzic dziecka jest w stanie zapewnić mu środki utrzymania. Spoczywający na małżonku lub partnerze w związku pozamałżeńskim obowiązek alimentacyjny względem dziecka współmałżonka lub partnera w związku pozamałżeńskim wygasa w chwili rozwiązania małżeństwa lub związku pozamałżeńskiego z matką lub ojcem dziecka, chyba że związek małżeński lub pozamałżeński zostanie rozwiązany z uwagi na śmierć matki lub ojca dziecka. W takim przypadku pozostający przy życiu małżonek lub partner w związku pozamałżeńskim jest zobowiązany do uiszczania świadczeń alimentacyjnych na rzecz dziecka swojego zmarłego współmałżonka lub partnera w związku pozamałżeńskim wyłącznie w przypadku, gdy zamieszkiwał wspólnie z dzieckiem w chwili rozwiązania małżeństwa lub związku pozamałżeńskiego (art. 127 ustawy o związkach małżeńskich i stosunkach rodzinnych).

Prawo do otrzymywania alimentów przysługuje małżonkowi, który nie dysponuje wystarczającymi środkami utrzymania i pozostaje bezrobotny nie z własnej winy, o ile jego współmałżonek jest w stanie zapewnić mu takie środki utrzymania. (art. 50 ustawy o związkach małżeńskich i stosunkach rodzinnych).

Małżonek pozostający bez środków utrzymania może wystąpić o alimenty w postępowaniu rozwodowym, a także w odrębnym powództwie, które musi wytoczyć w terminie jednego roku od dnia uprawomocnienia się orzeczenia o rozwodzie (art. 81a ustawy o związkach małżeńskich i stosunkach rodzinnych).

2 Do jakiego wieku dziecko ma prawo do otrzymywania świadczeń alimentacyjnych? Czy przepisy dotyczące świadczeń alimentacyjnych różnią się w odniesieniu do osób nieletnich i dorosłych?

Rodzice są zobowiązani do łożenia na utrzymanie swoich dzieci do osiągnięcia przez nie pełnoletności, stosownie do swoich możliwości i zdolności zarobkowych, tak aby zapewnić dziecku warunki niezbędne do jego rozwoju.

Jeżeli dziecko uczęszcza do szkoły w trybie dziennym, a także jeżeli uczy się w trybie wieczorowym lub zaocznym, pobierając jednocześnie naukę w trybie dziennym, rodzice są zobowiązani do zapewniania mu środków utrzymania nawet po osiągnięciu przez nie pełnoletności, ale nie dłużej niż do ukończenia przez nie dwudziestego szóstego roku życia.

Rodzice są zobowiązani do zapewniania środków utrzymania dziecku, które wstąpiło w związek małżeński lub żyje w związku pozamałżeńskim, wyłącznie w przypadku, gdy małżonek dziecka lub jego partner w związku pozamałżeńskim nie jest w stanie zapewnić mu środków utrzymania.

3 Czy aby otrzymać świadczenia alimentacyjne, konieczne jest złożenie wniosku do właściwego organu lub sądu? Jakie są główne etapy takiej procedury?

W przypadku świadczeń alimentacyjnych, które pełnoletnie dziecko ma obowiązek wypłacać na rzecz swoich rodziców, uprawniony i zobowiązany mogą zawrzeć umowę w formie aktu notarialnego (art. 130 a ustawy o związkach małżeńskich i stosunkach rodzinnych).

Jeżeli rodzice osiągną porozumienie w kwestii zapewniania dziecku środków utrzymania, mogą zwrócić się do sądu o wydanie orzeczenia na podstawie takiego porozumienia w postępowaniu nieprocesowym. Jeżeli sąd uzna, że takie porozumienie nie leży w interesie dziecka, oddali wniosek rodziców (art. 130 ustawy o związkach małżeńskich i stosunkach rodzinnych).

Małżonek pozostający bez środków utrzymania może wystąpić o alimenty od współmałżonka w postępowaniu rozwodowym, a także w odrębnym powództwie, które należy wytoczyć w terminie jednego roku od dnia uprawomocnienia się orzeczenia o rozwodzie (art. 81a ustawy o związkach małżeńskich i stosunkach rodzinnych).

Jeżeli nie zawarto porozumienia w sprawie świadczeń alimentacyjnych, należy wnieść pozew do właściwego sądu. Właściwość rzeczową w sprawach dotyczących świadczeń alimentacyjnych mają sądy okręgowe (okrožna sodišča) (art. 32 ustawy o postępowaniu cywilnym).

Pozew musi zawierać konkretne żądanie określające główny przedmiot sporu i roszczenia poboczne, okoliczności faktyczne na poparcie roszczenia powoda, dowody potwierdzające te okoliczności oraz inne dane, które należy zawrzeć w każdym pozwie (art. 180 ustawy o postępowaniu cywilnym).

Zgodnie z treścią tej ustawy termin „pismo procesowe” obejmuje pozew, odpowiedź na pozew, środki zaskarżenia oraz inne oświadczenia lub wnioski składane poza rozprawą. Pisma procesowe muszą być zrozumiałe i muszą zawierać wszystkie informacje niezbędne do przeprowadzenia rozprawy. W szczególności należy w nich uwzględnić następujące elementy: oznaczenie sądu, oznaczenie stron oraz ich miejsca stałego lub tymczasowego zamieszkania bądź siedziby, oznaczenie pełnomocników procesowych lub przedstawicieli, określenie przedmiotu sporu i treść oświadczenia. Wnioskodawca musi podpisać pismo procesowe, chyba że jest to niemożliwe z uwagi na jego formę. Oryginalny podpis powoda oznacza jego własnoręczny podpis, jak również bezpieczny podpis elektroniczny potwierdzony certyfikatem kwalifikowanym. Jeżeli oświadczenie zawiera jakiekolwiek żądanie, strona musi wskazać w piśmie procesowym okoliczności faktyczne, na które się powołuje, oraz – w stosownych przypadkach – dowody na ich poparcie (art. 105 ustawy o postępowaniu cywilnym).

Za wniesienie pozwu pobiera się opłaty sądowe. Opłaty sądowe należy uiścić najpóźniej w terminie wyznaczonym przez sąd w postanowieniu w sprawie opłat sądowych (art. 105a ustawy o postępowaniu cywilnym).

Pisma procesowe należy składać na piśmie. Za pismo procesowe złożone na piśmie uznaje się pismo, które zostało sporządzone pismem odręcznym lub wydrukowane i podpisane własnoręcznie przez wnioskodawcę (wniosek w formie fizycznej) lub pismo w formie elektronicznej opatrzone bezpiecznym podpisem elektronicznym potwierdzonym certyfikatem kwalifikowanym. Pismo procesowe przesyła się pocztą, drogą elektroniczną lub z wykorzystaniem technologii komunikacyjnej, doręcza się odpowiedniemu organowi bezpośrednio lub zleca jego doręczenie osobie świadczącej usługi w zakresie doręczania pism procesowych (doręczyciel komercyjny). Elektroniczne pisma procesowe przesyła się do systemu informacyjnego drogą elektroniczną. System informacyjny automatycznie wygeneruje potwierdzenie otrzymania pisma procesowego i prześle je osobie składającej pismo. Pisma procesowe można również składać, korzystając z przeznaczonych do tego formularzy lub z formularzy doraźnych (art. 105b ustawy o postępowaniu cywilnym).

Pisma procesowe, które muszą zostać doręczone stronie przeciwnej, należy złożyć w sądzie w liczbie egzemplarzy wymaganej na potrzeby sądu i strony przeciwnej oraz w formie umożliwiającej sądowi ich doręczenie. Dotyczy to również załączników. Pisma procesowe i załączniki składane drogą elektroniczną, które muszą zostać doręczone stronie przeciwnej, przesyła się w jednym egzemplarzu. Sąd wykona tyle kopii elektronicznych lub fotokopii, ile potrzeba dla strony przeciwnej (art. 106 ustawy o postępowaniu cywilnym). Dokumenty załączone do pisma procesowego mogą mieć postać oryginałów lub kopii (art. 107 ustawy o postępowaniu cywilnym). Warunki techniczne niezbędne do elektronicznego składania, doręczania i zarządzania dokumentami w postępowaniu przed sądem nie zostały jeszcze spełnione, mimo że istnieje już ku temu podstawa prawna.

4 Czy można złożyć wniosek w imieniu krewnego (jeżeli tak, to w jakim stopniu pokrewieństwa?) lub osoby małoletniej?

Powództwo o alimenty wszczyna przedstawiciel ustawowy dziecka. Małoletnie dzieci są reprezentowane przez swoich rodziców. Jeżeli dziecko zostało umieszczone w rodzinie zastępczej, powództwo wszczyna opiekun dziecka.

Sąd musi zapewnić dzieciom, które ukończyły piętnasty rok życia i które są świadome skutków prawnych podejmowanych przez siebie działań, możliwość samodzielnego podejmowania czynności procesowych w charakterze stron postępowania. Przedstawiciel ustawowy dziecka może podejmować czynności procesowe w jego imieniu wyłącznie w przypadku, gdy dziecko nie oświadczy, że chce samodzielnie wykonywać wspomniane prawo. Dzieci, które nie ukończyły 15. roku życia, lub dzieci, które sąd uzna za niezdolne do zrozumienia znaczenia i skutków prawnych podejmowanych przez siebie działań, są reprezentowane przez przedstawiciela ustawowego.
Jeżeli interesy dziecka i jego przedstawiciela ustawowego są rozbieżne, sąd wyznaczy dziecku specjalnego pełnomocnika. Sąd postąpi w ten sposób również w innych przypadkach, jeżeli – biorąc pod uwagę okoliczności danej sprawy – uzna to za konieczne w celu ochrony interesów dziecka (art. 409 ustawy o postępowaniu cywilnym).

5 Jeżeli planuję wnieść sprawę do sądu, w jaki sposób mogę uzyskać informację, który sąd jest właściwy?

Właściwość rzeczową w sprawach dotyczących świadczeń alimentacyjnych mają sądy okręgowe (okrožna sodišča) (art. 32 ustawy o postępowaniu cywilnym).

Ogólną właściwość miejscową ma sąd właściwy dla miejsca zamieszkania pozwanego. Jeżeli sąd w Słowenii jest sądem właściwym, ponieważ pozwany ma swoje miejsce tymczasowego pobytu w Słowenii, ogólną właściwość miejscową ma sąd właściwy dla miejsca tymczasowego pobytu pozwanego. Jeżeli poza miejscem zamieszkania pozwany ma również miejsce tymczasowego pobytu w innej miejscowości i na podstawie okoliczności można założyć, że będzie zamieszkiwał w tym miejscu przez dłuższy czas, sąd właściwy dla miejsca tymczasowego pobytu pozwanego ma również ogólną właściwość miejscową (art. 47 ustawy o postępowaniu cywilnym).

Jeżeli w sporze dotyczącym ustawowych świadczeń alimentacyjnych powód jest stroną ubiegającą się o alimenty, sąd właściwy dla miejsca zamieszkania lub tymczasowego pobytu powoda ma również ogólną właściwość miejscową. Jeżeli w sporze dotyczącym ustawowych świadczeń alimentacyjnych w kontekście międzynarodowym sąd w Słowenii jest sądem właściwym z uwagi na fakt, że powodem jest dziecko mające swoje miejsce zamieszkania w Słowenii, sąd właściwy dla miejsca zamieszkania powoda ma właściwość miejscową. Jeżeli w sporze dotyczącym ustawowych świadczeń alimentacyjnych sąd w Słowenii jest sądem właściwym z uwagi na fakt, że majątek pozwanego, który można wykorzystać do pokrycia należności z tytułu zobowiązań alimentacyjnych, znajduje się w Słowenii, sąd właściwy dla miejsca położenia takiego majątku ma właściwość miejscową (art. 50 ustawy o postępowaniu cywilnym).

6 Czy aby wnieść sprawę do sadu jako wnioskodawca, muszę być reprezentowany przez pełnomocnika (np. prawnika, organ administracyjny na szczeblu centralnym lub lokalnym)? Jeżeli nie, jakie procedury mają zastosowanie?

Strony mogą wytoczyć powództwo osobiście lub za pośrednictwem pełnomocnika. W postępowaniu przed sądem okręgowym pełnomocnikiem może być wyłącznie adwokat lub inna osoba, która złożyła państwowy egzamin adwokacki (art. 86 i 87 ustawy o postępowaniu cywilnym).

7 Czy muszę wnieść opłatę sądową, aby wnieść sprawę do sądu? Jeżeli tak, to jaka jest przybliżona wysokość tych opłat? Czy w przypadku nieposiadania wystarczających środków finansowych mogę ubiegać się o pomoc prawną w celu pokrycia kosztów postępowania?

Tak, za wniesienie pozwu pobiera się opłaty sądowe. Opłaty sądowe należy uiścić najpóźniej w terminie wyznaczonym przez sąd w postanowieniu w sprawie opłat sądowych (art. 105a ustawy o postępowaniu cywilnym).

Jeżeli przedmiotem roszczenia jest tylko uprawnienie do ustawowych świadczeń alimentacyjnych lub poszczególne kwoty świadczeń alimentacyjnych, wysokość należnych opłat sądowych ustala się na podstawie wartości przedmiotu sporu, która stanowi równowartość sumy trzymiesięcznych świadczeń, chyba że sprawa dotyczy alimentów na krótszy okres (art. 23 ustawy o opłatach sądowych).

Jeżeli jednak świadczeń alimentacyjnych dochodzi się w toku postępowania dotyczącego opieki nad dzieckiem, opłata sądowa jest stała i wynosi 45 euro (pozycja 1212 wykazu opłat zawartego w ustawie o opłatach sądowych).

Tak, można uzyskać nieodpłatną pomoc prawną na pokrycie kosztów postępowania. Decyzję o przyznaniu nieodpłatnej pomocy prawnej podejmuje prezes sądu okręgowego (art. 2 ustawy o nieodpłatnej pomocy prawnej).

O zwolnienie z obowiązku uiszczenia opłat sądowych lub o jego odroczenie należy wystąpić z odrębnym wnioskiem, skierowanym do sądu rozpatrującego sprawę (art. 12 ustawy o opłatach sądowych).

8 Jaką formę świadczeń alimentacyjnych może przyznać sąd? W jaki sposób obliczana jest wysokość świadczeń alimentacyjnych? Czy decyzja sądu może zostać skorygowana w celu uwzględnienia zmian kosztów utrzymania lub sytuacji rodzinnej? Jeżeli tak, w jaki sposób (np. za pomocą systemu automatycznej indeksacji)?

Wysokość alimentów ustala się jako kwotę miesięczną płatną z góry. O alimenty można wystąpić od momentu wytoczenia powództwa o roszczenie alimentacyjne (art. 132c ustawy o związkach małżeńskich i stosunkach rodzinnych).

Kwotę świadczeń alimentacyjnych ustala się, biorąc pod uwagę potrzeby uprawnionego i sytuację finansową zobowiązanego (art. 129 ustawy o związkach małżeńskich i stosunkach rodzinnych).

Zasądzając alimenty na rzecz dziecka, sąd jest zobowiązany do wzięcia pod uwagę jego interesów, tak aby kwota świadczeń alimentacyjnych była odpowiednia do zapewnienia dziecku warunków sprzyjających jego rozwojowi fizycznemu i psychicznemu. Kwota alimentów na rzecz dziecka musi pozwalać na zaspokojenie jego potrzeb, w szczególności na pokrycie kosztów zakwaterowania, pożywienia, odzieży i obuwia, zapewnienia bezpieczeństwa, kształcenia i rozwoju, a także wypoczynku i rozrywki oraz zaspokojenia innych szczególnych potrzeb dziecka (art. 129 a ustawy o związkach małżeńskich i stosunkach rodzinnych).

Na wniosek uprawnionego lub zobowiązanego sądy mogą podwyższyć lub obniżyć kwotę świadczenia alimentacyjnego lub znieść obowiązek alimentacyjny na mocy tytułu wykonawczego, jeżeli dojdzie do zmiany potrzeb uprawnionego lub możliwości zobowiązanego, na podstawie których ustalono wysokość świadczenia (art. 132 ustawy o związkach małżeńskich i stosunkach rodzinnych).

Wysokość alimentów wskazana w tytule wykonawczym podlega corocznej waloryzacji zgodnie ze wskaźnikiem cen konsumpcyjnych w Słowenii. Waloryzacja ma miejsce w marcu na podstawie łącznej stopy wzrostu cen konsumpcyjnych za miesiąc, w którym dokonano ustalenia wysokości alimentów lub jej ostatniej waloryzacji. Za publikację wskaźnika waloryzacji świadczeń alimentacyjnych w Dzienniku Urzędowym Republiki Słowenii odpowiada minister ds. rodziny. Ośrodek pomocy społecznej informuje wierzyciela i dłużnika na piśmie o każdorazowej waloryzacji i o nowej kwocie świadczeń alimentacyjnych. Zawiadomienie z ośrodka pomocy społecznej, wraz z ugodą sądową, prawomocnym orzeczeniem sądu lub podlegającym wykonaniu aktem notarialnym stanowią tytuł wykonawczy (art. 82d ustawy o związkach małżeńskich i stosunkach rodzinnych).

9 W jaki sposób wypłacane są świadczenia alimentacyjne i komu?

Decyduje o tym sąd. Świadczenia alimentacyjne na rzecz dziecka wpłaca się zazwyczaj na rachunek bankowy przedstawiciela ustawowego dziecka. Świadczenia alimentacyjne na rzecz osób dorosłych wpłaca się na rachunki bankowe tych osób.

10 Jeżeli dana osoba (dłużnik alimentacyjny) nie płaci dobrowolnie, jakie działania można podjąć, aby zmusić taką osobę do zapłaty?

Jeżeli dłużnik alimentacyjny nie wywiązuje się dobrowolnie ze spoczywającego na nim obowiązku alimentacyjnego zgodnie z tytułem wykonawczym (wyrok, nakaz sądowy, podlegający wykonaniu akt notarialny wraz z powiadomieniem o ustaleniu wysokości alimentów), uprawniony może złożyć do sądu wniosek o wszczęcie postępowania egzekucyjnego zgodnie z przepisami ustawy o egzekucji i ochronie roszczeń cywilnoprawnych, aby wyegzekwować wypełnienie obowiązków.

11 Proszę opisać w skrócie wszelkie ograniczenia środków egzekucyjnych, w szczególności przepisy dotyczące ochrony dłużnika oraz termin przedawnienia lub termin zawity w ramach obowiązującego w państwa kraju systemu egzekwowania.

Informacje te są dostępne w portalu „e-Sprawiedliwość”: Procedury służące wykonaniu orzeczenia

12 Czy istnieje organizacja lub organ, które pomagają przy dochodzeniu roszczeń alimentacyjnych?

Ośrodki pomocy społecznej zapewniają wstępne informacje dotyczące świadczeń alimentacyjnych.

Właściwość rzeczową w sprawach dotyczących świadczeń alimentacyjnych mają sądy okręgowe (okrožna sodišča) Strony postępowania mogą wnioskować o bezpłatną pomoc prawną w formie usług pełnomocnika oraz zwolnienia z kosztów postępowania.

Jeżeli zobowiązany nie zapłaci alimentów, przedstawiciel ustawowy dziecka lub osoba dorosła uprawniona do otrzymywania alimentów może złożyć we właściwym sądzie rejonowym wniosek o wszczęcie egzekucji. Pomocy przy wypełnianiu takiego wniosku udzielają ośrodki pomocy społecznej, sądy rejonowe, prawnicy oraz Słoweński Fundusz ds. Stypendiów Publicznych, Rozwoju, Niepełnosprawności i Alimentów (Javni štipendijski, razvojni, invalidski in preživninski sklad Republike Slovenije).

13 Czy organizacje (rządowe lub prywatne) mogą dokonywać wypłaty zaliczek z tytułu świadczeń alimentacyjnych w całości lub w części w zastępstwie dłużnika?

Jeżeli zobowiązany nie zapłaci alimentów, przedstawiciel ustawowy małoletniego dziecka może złożyć wniosek o świadczenie alimentacyjne w Słoweńskim Funduszu ds. Stypendiów Publicznych, Rozwoju, Niepełnosprawności i Alimentów (Javni štipendijski, razvojni, invalidski in preživninski sklad Republike Slovenije), ale wyłącznie na podstawie pełnomocnego i wykonalnego orzeczenia lub ugody, w których określono kwotę zobowiązania alimentacyjnego, oraz pod warunkiem, że przedstawiciel ustawowy podjął bezskuteczna próbę wyegzekwowania należności lub złożył właściwie wypełniony wniosek o wszczęcie egzekucji zobowiązania alimentacyjnego za granicą.

Prawo do otrzymywania świadczeń wyrównawczych przysługuje dzieciom, które nie ukończyły 18 roku życia i które:

  • są obywatelami Republiki Słowenii zamieszkującymi na stałe w Republice Słowenii;
  • są obywatelami państwa trzeciego zamieszkującymi na stałe w Republice Słowenii, jeżeli tak wynika z traktatu międzynarodowego lub zasady wzajemności.

14 Jeżeli zamieszkuję na terytorium danego państwa członkowskiego, a dłużnik alimentacyjny zamieszkuje w innym państwie:

14.1 Czy mogę uzyskać pomoc organu rządowego lub organizacji prywatnej w danym państwie członkowskim?

Tak. Pomoc w wykonywaniu wyroków w sprawach o alimenty świadczy Słoweński Fundusz ds. Stypendiów Publicznych, Rozwoju, Niepełnosprawności i Alimentów (Javni štipendijski, razvojni, invalidski in preživninski sklad Republike Slovenije), wyznaczony na organ centralny na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 4/2009 z dnia 18 grudnia 2008 r. w sprawie jurysdykcji, prawa właściwego, uznawania i wykonywania orzeczeń oraz współpracy w zakresie zobowiązań alimentacyjnych. Słoweński Fundusz ds. Stypendiów Publicznych, Rozwoju, Niepełnosprawności i Alimentów został również wyznaczony na organ centralny na podstawie Konwencji o międzynarodowym dochodzeniu alimentów na rzecz dzieci i innych członków rodziny (konwencji haskiej) oraz na jednostkę przekazującą i przyjmującą na podstawie Konwencji ONZ o dochodzeniu roszczeń alimentacyjnych za granicą (konwencji nowojorskiej).

14.2 Jeżeli tak, w jaki sposób mogę skontaktować się z danym organem lub organizacją?

Z właściwym organem można skontaktować się pod następującym adresem:

Słoweński Fundusz ds. Stypendiów Publicznych, Rozwoju, Niepełnosprawności i Alimentów (Javni štipendijski, razvojni, invalidski in preživninski sklad Republike Slovenije)

Dunajska cesta 20

1000 Ljubljana

Telefon: +386 1 4720 990

Faks: +386 1 4345 899

E-mail jpsklad@jps-rs.si

Strona internetowa: http://www.jpi-sklad.si/

15 Jeżeli przebywam w innym państwie, a dłużnik przebywa w danym państwie członkowskim:

15.1 Czy mogę złożyć wniosek bezpośrednio do takiego organu lub organizacji prywatnej w danym państwie członkowskim?

Nie. Zgodnie z art. 55 rozporządzenia (WE) nr 4/2009 wnioski o egzekucję zobowiązań alimentacyjnych należy składać za pośrednictwem organu centralnego państwa członkowskiego, w którym wnioskodawca ma miejsce zamieszkania. Organ centralny przekazuje je następnie organowi centralnemu Słowenii, czyli Słoweńskiemu Funduszowi ds. Stypendiów Publicznych, Rozwoju, Niepełnosprawności i Alimentów.

15.2 Jeżeli tak, w jaki sposób mogę skontaktować się z tym organem lub organizacją prywatną i jaką pomoc mogę uzyskać?

W rozporządzeniu nie przewidziano możliwości bezpośrednich kontaktów między wnioskodawcą zamieszkującym za granicą a Słoweńskim Funduszem ds. Stypendiów Publicznych, Rozwoju, Niepełnosprawności i Alimentów.

Za komunikację odpowiada organ centralny państwa członkowskiego miejsca zamieszkania wnioskodawcy. Organ ten zapewnia wszelką pomoc w złożeniu prawidłowo wypełnionego wniosku o wszczęcie egzekucji zobowiązania alimentacyjnego w Słowenii i przekazuje wniosek, ze wszystkimi załącznikami, do Słoweńskiego Funduszu ds. Stypendiów Publicznych, Rozwoju, Niepełnosprawności i Alimentów, który rozpatruje wniosek, zwraca się o wszelkie niezbędne dodatkowe informacje i korekty, a następnie reprezentuje wnioskodawcę w postępowaniu egzekucyjnym przed sądem lub innym organem w Słowenii.

16 Czy dane państwo członkowskie związane jest Protokołem haskim z 2007 r.?

Tak.

17 Jeżeli dane państwo członkowskie nie jest związane Protokołem haskim z 2007 r., jakie prawo ma zastosowanie do roszczenia alimentacyjnego zgodnie z przepisami międzynarodowego prawa prywatnego? Jakie są odpowiednie przepisy międzynarodowego prawa prywatnego?

/

18 Jakie są przepisy dotyczące dostępu do wymiaru sprawiedliwości w sprawach transgranicznych w UE zgodnie ze strukturą rozdziału V rozporządzenia w sprawie zobowiązań alimentacyjnych?

Na pokrycie kosztów postępowania można uzyskać nieodpłatną pomoc prawną. Decyzję o przyznaniu nieodpłatnej pomocy prawnej podejmuje prezes sądu okręgowego (art. 2 ustawy o nieodpłatnej pomocy prawnej).

Nieodpłatna pomoc prawna może zostać przyznana na pokrycie kosztów porad prawnych, doradztwa prawnego i innych usług prawnych przewidzianych w obowiązujących przepisach w odniesieniu do wszystkich form ochrony prawnej przed wszystkimi sądami powszechnymi i szczególnymi w Słowenii, przed Trybunałem Konstytucyjnym Republiki Słowenii i przed wszystkimi organami, instytucjami i osobami w Słowenii właściwymi do pozasądowego rozstrzygania sporów, a także w formie zwolnienia z kosztów postępowania sądowego (art. 7 ustawy o nieodpłatnej pomocy prawnej).

Zgodnie z przepisami tej ustawy nieodpłatną pomoc prawną mogą otrzymać: 1. obywatele Słowenii; 2. obywatele państw trzecich posiadający zezwolenie na pobyt stały lub zezwolenie na pobyt czasowy na terytorium Słowenii oraz osoby nieposiadające obywatelstwa żadnego państwa (bezpaństwowcy) zamieszkujące zgodnie z prawem na terytorium Słowenii; 3. inni obywatele państw trzecich, w odniesieniu do których stosuje się zasadę wzajemności lub postanowienia traktatów międzynarodowych wiążących dla Słowenii; 4. organizacje pozarządowe i stowarzyszenia prowadzące działalność niekomercyjną w interesie publicznym, które zostały wpisane do stosownego rejestru zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami, biorące udział w sporach dotyczących prowadzonej przez siebie działalności w interesie publicznym lub w sporach dotyczących celu, do realizacji którego zostały utworzone; 5. inne osoby, które są uprawnione do otrzymania nieodpłatnej pomocy prawnej na mocy przepisów prawa lub postanowień traktatu międzynarodowego wiążących dla Słowenii (art. 10 ustawy o nieodpłatnej pomocy prawnej).

Osoby uprawnione do otrzymania nieodpłatnej pomocy prawnej mogą zwrócić się o udzielenie im takiej pomocy na dowolnym etapie postępowania. Podejmując decyzje w sprawie wniosków o przyznanie nieodpłatnej pomocy prawnej, sąd bierze pod uwagę sytuację finansową wnioskodawcy oraz inne okoliczności przewidziane w ustawie (art. 11 ustawy o nieodpłatnej pomocy prawnej).

Zgodnie z art. 46 rozporządzenia z bezpłatnej pomocy prawnej można skorzystać we wszystkich przypadkach gdy roszczenie uprawnionego wynika z art. 56 rozporządzenia i dotyczy świadczeń alimentacyjnych wynikających ze stosunku pomiędzy rodzicami i dziećmi należnych osobom poniżej 21 roku życia.

19 Jakie środki przyjęło dane państwo członkowskie w celu zapewnienia wykonywania zadań opisanych w art. 51 rozporządzenia w sprawie świadczeń alimentacyjnych?

Nie przyjęto żadnych środków w celu wdrożenia przepisów art. 51 rozporządzenia Rady (WE) nr 4/2009.

Ostatnia aktualizacja: 11/03/2020

Za wersję tej strony w języku danego kraju odpowiada właściwy punkt kontaktowy Europejskiej Sieci Sądowej (EJN). Tłumaczenie zostało wykonane przez służby Komisji Europejskiej. Jeżeli właściwy organ krajowy wprowadził jakieś zmiany w wersji oryginalnej, mogły one jeszcze nie zostać uwzględnione w tłumaczeniu. ESS ani Komisja Europejska nie ponoszą odpowiedzialności za wszelkie informacje, dane lub odniesienia zawarte w tym dokumencie. Informacje na temat przepisów dotyczących praw autorskich, które obowiązują w państwie członkowskim odpowiedzialnym za niniejszą stronę, znajdują się w informacji prawnej.
W związku z wystąpieniem Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej państwa członkowskie aktualizują obecnie niektóre strony portalu zawierające treści krajowe. Jeżeli dana strona zawiera treści, które nie zostały jeszcze dostosowane w związku z wystąpieniem Zjednoczonego Królestwa, jest to niezamierzone i zostanie wkrótce skorygowane.

Twoje uwagi

Za pomocą tego formularza możesz przesłać nam swoje komentarze i uwagi na temat nowej strony