Let op: de oorspronkelijke versie van deze pagina (Sloveens) is onlangs gewijzigd. Aan de vertaling in het Nederlands wordt momenteel gewerkt.
De volgende vertalingen zijn al beschikbaar
Swipe to change

Echtscheiding en scheiding van tafel en bed

Slovenië
Inhoud aangereikt door
European Judicial Network
Europees justitieel netwerk (in burgerlijke en handelszaken)

1 Wat zijn de voorwaarden voor een echtscheiding?

De Sloveense wet erkent: a) echtscheiding op basis van een overeenkomst tussen de echtgenoten (onderlinge toestemming) en b) echtscheiding op basis van een vordering.

a) In het geval van echtscheiding op basis van een overeenkomst tussen de echtgenoten, spreekt de rechtbank de echtscheiding uit overeenkomstig artikel 64 van de wet inzake huwelijks- en familiebetrekkingen (Zakon o zakonski zvezi in družinskih razmerjih, ZZZDR), mits er een overeenkomst is gesloten over de zorg voor, de opvoeding en het onderhoud van eventuele gezamenlijke kinderen en over het contact van de kinderen met de ouders (hierbij dient een sociaal dienstencentrum om advies te worden gevraagd) en mits de echtgenoten een overeenkomst hebben ingediend in de vorm van een bindende notariële akte over de verdeling van hun gezamenlijke eigendommen, over wie van hen de huurder van hun appartement blijft of wordt en over de alimentatie voor de echtgenoot die geen bestaansmiddelen heeft en onvrijwillig werkloos is.

b) Wanneer een huwelijk om wat voor reden ook 'ondraaglijk' is geworden, kan een van beide echtgenoten de echtscheiding aanvragen door een vordering tot echtscheiding in te dienen. In dit geval beslist de rechtbank ook over de zorg voor, de opvoeding en het onderhoud van eventuele gezamenlijke kinderen van de echtgenoten, en over het contact met de ouders. Voordat hierover een beslissing wordt genomen, is de rechtbank verplicht het advies te vragen van een sociaal dienstencentrum.

In beide gevallen, zowel bij een echtscheidingsverzoek op basis van een overeenkomst als bij een vordering tot echtscheiding, gelast de rechtbank het bevoegde sociaal dienstencentrum een adviesgesprek te organiseren waarbij beide echtgenoten persoonlijk, zonder gemachtigden, aanwezig moeten zijn. Het sociaal dienstencentrum deelt de rechtbank mee wat de uitkomsten van het adviesgesprek zijn.

2 Welke echtscheidingsgronden bestaan er?

  • De wet inzake de huwelijks- en familiebetrekkingen erkent slechts één reden voor echtscheiding: het huwelijk is ondraaglijk geworden. Dit betekent dat het huwelijk zo volledig en onherstelbaar is mislukt dat het niet langer kan worden gered. Een huwelijk wordt alleen als 'ondraaglijk' beschouwd als het mislukken van de relatie tussen de echtgenoten niet slechts van tijdelijke aard is, maar volledig en onherstelbaar is. De ondraaglijkheid wordt beoordeeld op basis van de situatie ten tijde van de hoorzitting en er wordt rekening gehouden met alle omstandigheden die hebben geleid tot de bestaande situatie. De rechtbank stelt eveneens ondraaglijkheid vast als de verwerende echtgenoot instemt met de echtscheiding.
  • Een huwelijk kan worden beëindigd op verzoek van één van beide echtgenoten; het huwelijk hoeft niet noodzakelijkerwijs ondraaglijk te zijn voor beide echtgenoten.
  • De schuldvraag betreffende het feit dat het huwelijk ondraaglijk is geworden, wordt niet besproken, noch wordt deze tijdens de procedure vastgesteld door de rechtbank. Een huwelijk kan ook worden beëindigd op verzoek van de echtgenoot die verantwoordelijk is voor het feit dat het huwelijk ondraaglijk is geworden.

3 Wat zijn de juridische gevolgen van een echtscheiding als het gaat om:

De juridische gevolgen van echtscheiding worden hieronder in detail toegelicht:

3.1 de persoonlijke relatie tussen de echtgenoten (bijvoorbeeld de achternaam)?

Een persoon die naar aanleiding van een huwelijk zijn/haar naam heeft veranderd, kan, binnen zes maanden na de definitieve echtscheidingsuitspraak of de uitspraak die het huwelijk beëindigt, een verklaring indienen waarin wordt verzocht om de achternaam die hij/zij vóór het huwelijk had, weer te gebruiken. Deze verklaring mag alleen worden ingediend door een persoon die gedurende het huwelijk zijn/haar achternaam niet verder heeft veranderd (artikel 17 van de wet inzake persoonsnamen/Zakon o osebnem imenu, ZOI-1). Het veranderen van een achternaam is een administratieve aangelegenheid die niet wordt behandeld door een rechtbank, maar door een administratief orgaan.

3.2 de verdeling van het vermogen van de echtgenoten?

Wat betreft de verdeling van het gemeenschappelijke vermogen, wordt er vanuit juridisch oogpunt van uitgegaan dat ieder van de echtgenoten recht heeft op de helft. Als een echtgenoot echter van mening is dat hij/zij in het geval van een verdeling in gelijke helften wordt benadeeld, kan hij/zij verzoeken dat de verdeling wordt vastgesteld in overeenstemming met de bijdragen aan het gemeenschappelijk vermogen. De rechtbank houdt hierbij niet alleen rekening met de inkomsten van elk van beide echtgenoten, maar ook met andere omstandigheden, zoals ondersteuning van de ene echtgenoot door de andere, de zorg voor en de opvoeding van eventuele kinderen, het verzorgen van het huishouden, het beheren van vermogen en andere vormen van werk en deelname aan de administratie, het onderhoud en de toename van het gemeenschappelijke vermogen.

3.3 de minderjarige kinderen uit het huwelijk?

ZORG VOOR EN OPVOEDING VAN KINDEREN

Ø In het geval van een scheiding op basis van een overeenkomst, moeten de echtgenoten tot een overeenkomst komen over de opvoeding van en de zorg voor eventuele kinderen; de rechtbank beoordeelt echter of deze overeenkomst in het belang van de kinderen is. Het volgende kan worden overeengekomen:

  • beide ouders zijn en blijven verantwoordelijk voor de zorg voor en de opvoeding van de kinderen,
  • de zorg voor en de opvoeding van alle kinderen valt onder de verantwoordelijkheid van een van de ouders,
  • enkele kinderen vallen onder de zorg van de ene ouder en de andere kinderen onder de zorg van de andere ouder.

Als de ouders het zelf niet eens kunnen worden, krijgen zij ondersteuning van een sociaal dienstencentrum om tot overeenstemming te komen.

Als de ouders een overeenkomst sluiten over de zorg voor en de opvoeding van de kinderen, kunnen zij voorstellen dat de rechtbank hierover een beslissing uitvaardigt in een niet‑litigieuze procedure.

Als zij niet tot een overeenkomst komen of als de overeenkomst niet in het belang van de kinderen is, zal de rechtbank het huwelijk niet beëindigen op basis van een overeenkomst; in plaats daarvan is een echtscheidingsvordering vereist.

Als zelfs met behulp van een sociaal dienstencentrum de ouders geen overeenstemming kunnen bereiken over de zorg voor en de opvoeding van de kinderen, beslist de rechtbank op verzoek van één of beide ouders:

  • dat de zorg voor en de opvoeding van alle kinderen valt onder de verantwoordelijkheid van een van de ouders,
  • dat enkele kinderen vallen onder de zorg van de ene ouder en de andere kinderen onder de zorg van de andere ouder.
  • In uitzonderlijke gevallen kan de rechtbank beslissen dat de zorg voor en de opvoeding van enkele of alle kinderen wordt toevertrouwd aan een derde partij.

Voorafgaand aan deze beslissing moet de rechtbank het advies vragen van een sociaal dienstencentrum. Bij het nemen van een beslissing moet rekening worden gehouden met de mening van het kind, als deze is geuit door het kind zelf of door iemand die het kind vertrouwt en die door het kind is gekozen, mits het kind in staat is de betekenis en de gevolgen daarvan te begrijpen.

Ø In het geval van een echtscheiding op basis van een vordering en om de relatie tussen de gescheiden echtgenoten en hun gezamenlijke minderjarige kinderen te regelen, zal de rechtbank beslissen over de zorg voor en de opvoeding van de kinderen, nadat is vastgesteld hoe in het belang van de kinderen kan worden gehandeld. Ook in dit geval kunnen de ouders in het belang van de kinderen overeenstemming bereiken over de zorg voor en de opvoeding van de kinderen. Mutatis mutandis geldt in dit geval hetzelfde voor de zorg voor en de opvoeding van de kinderen als er een echtscheidingsuitspraak wordt gedaan op basis van een overeenkomst. De beslissing over bij wie de minderjarige kinderen na de scheiding gaan wonen, over de omgangsregeling met de ouder bij wie zij niet gaan wonen en over de alimentatie is een wezenlijk onderdeel van de echtscheidingsuitspraak.

OMGANGSREGELING

  • De ouders moeten proberen overeenstemming te bereiken over de manier waarop de omgang wordt geregeld.
  • Als zij overeenstemming hebben bereikt, kunnen zij voorstellen dat de rechtbank een beslissing uitvaardigt met betrekking tot deze niet-litigieuze procedure; als de rechtbank vaststelt dat de overeenkomst niet in het belang van de kinderen is, wordt het voorstel afgewezen.
  • Als de ouders niet tot een overeenkomst kunnen komen, beslist de rechtbank na het voorstel van één van beide ouders (in het geval van echtscheiding op basis van een overeenkomst tussen de echtgenoten, moeten de echtgenoten een overeenkomst over de omgangsregeling bijvoegen bij de overeenkomst, waarbij de rechtbank in de uitspraak over de overeengekomen echtscheiding rekening houdt met deze overeenkomst), waarbij de ouders aan de rechtbank moeten aantonen dat zij met behulp van het sociaal dienstencentrum eerst hebben geprobeerd om tot een overeenkomst te komen.
  • De rechtbank beslist ambtshalve alleen over omgangsregelingen als het een omgangsregeling betreft na een echtscheidingsvordering of na de beëindiging van het huwelijk van de ouders van de kinderen.
    • Omgangsregelingen worden in eerste instantie vastgesteld door arrondissementsrechtbanken (okrožna sodišča) in een niet-litigieuze procedure, behalve als er tegelijkertijd een beslissing wordt genomen over de zorg voor en de opvoeding van de betrokken kinderen; in dat geval wordt de omgangsregeling vastgesteld in het kader van een civiele procedure.
    • Bij het bepalen van een omgangsregeling is het belang van het kind doorslaggevend: een omgangsregeling is niet in het belang van het kind als zij leidt tot psychologische druk voor het kind of als zij de fysieke of mentale ontwikkeling van het kind in gevaar brengt.
    • Bij het nemen van een beslissing moet de rechtbank rekening houden met de mening van het kind, als deze is geuit door het kind zelf of door iemand die het kind vertrouwt en die door het kind zelf is gekozen, mits het kind in staat is de betekenis en de gevolgen daarvan te begrijpen.
    • Een kind heeft ook recht op een omgangsregeling met andere familieleden of met andere personen waarmee het kind een hechte, persoonlijke band heeft (bijvoorbeeld de grootouders en (half-)broers of (half-)zussen).

ALIMENTATIE voor echtgenoten en kinderen

  • Echtgenoten kunnen, met betrekking tot het onderhoud van de kinderen, tot overeenstemming komen door een overeenkomst betreffende het onderhoud van de kinderen te ondertekenen. Deze overeenkomst moet voor de rechtbank worden ondertekend en in dit geval doet de rechtbank een speciale uitspraak in een niet‑litigieuze procedure. Als de overeenkomst niet in het belang van het kind is, wijst de rechtbank het voorstel voor het uitvaardigen van een beslissing op basis van de overeenkomst af.
  • Als de echtgenoten hetzij onderling, hetzij met behulp van een sociaal dienstencentrum geen overeenstemming kunnen bereiken, kunnen zij verzoeken om een beslissing van de rechtbank. Voordat er een beslissing wordt genomen, moet de rechtbank het advies vragen van een sociaal dienstencentrum en rekening houden met de mening van het kind, als het kind een mening heeft geuit en als het kind in staat is het belang en de gevolgen daarvan te begrijpen.
  • Ouders zijn verplicht, voor zover hun materiële en geldelijke middelen dat mogelijk maken, hun kinderen te onderhouden totdat zij meerderjarig zijn, of totdat een meerderjarig kind zijn reguliere schoolopleiding heeft voltooid of totdat het kind de leeftijd van 26 jaar heeft bereikt, teneinde te handelen in het belang van het kind (de algemene ontwikkeling van het kind).
  • Alimentatie wordt toegewezen rekening houdend met de behoeften van het kind dat de ondersteuning nodig heeft en rekening houdend met de materiële en geldelijke middelen van de persoon die de ondersteuning moet bieden. Bij het toewijzen van alimentatie is de rechtbank verplicht rekening te houden met de belangen van het kind, zodat de alimentatie voldoende is voor een gunstige fysieke of geestelijke ontwikkeling. Het alimentatiebedrag wordt jaarlijks geïndexeerd op basis van de consumentenprijsindex in Slovenië.
  • Een echtgenoot of partner is verplicht het minderjarige kind van zijn/haar partner te ondersteunen als beide of een van beide ouders daartoe niet in staat is/zijn en de echtgenoot of partner samenwoont met het minderjarige kind.
  • Meerderjarige kinderen zijn verplicht hun ouders te ondersteunen als deze over onvoldoende middelen beschikken en niet in staat zijn dergelijke middelen te verkrijgen, en als een afhankelijke ouder niet kan worden ondersteund door zijn/haar echtgenoot.

3.4 de verplichting om alimentatie te betalen aan de andere echtgenoot?

  • Een echtgenoot die niet beschikt over bestaansmiddelen en die onvrijwillig werkloos is, heeft recht op alimentatie.
  • Alimentatie kan worden aangevraagd tijdens de echtscheidingsprocedure of via een speciale vordering binnen één jaar na de definitieve beëindiging van het huwelijk als de voorwaarden voor onderhoud gelden ten tijde van de scheiding en deze nog altijd gelden op het moment dat de echtgenoot vraagt om alimentatie.
  • In het geval van echtscheiding kunnen de echtgenoten overeenstemming bereiken over de alimentatie door bij een notaris een alimentatieovereenkomst op te stellen in de vorm van een bindende notariële akte.
  • Alimentatie wordt vastgelegd voor een onbepaalde periode of voor een bepaalde periode waarin de echtgenoot een nieuwe baan kan zoeken en zijn/haar zaken op orde kan krijgen.
    • Alimentatie wordt toegewezen overeenkomstig de behoeften van de eiser en de mogelijkheden van degene die de alimentatie betaalt. De alimentatie wordt vastgelegd als een maandelijks bedrag en wordt van tevoren betaald; alimentatie mag worden aangevraagd vanaf het moment dat de alimentatievordering wordt ingediend. In uitzonderlijke gevallen kan de alimentatie worden betaald als een eenmalige uitkering.
    • De rechtbank wijst een alimentatieaanvraag af als de alimentatievorderingen van de rechthebbende persoon onredelijk zijn voor de alimentatieplichtige (in het licht van de redenen die ertoe hebben geleid dat het huwelijk ondraaglijk is geworden), of als de alimentatiegerechtigde vóór of na de echtscheidingsprocedure een strafbaar feit heeft gepleegd tegen de alimentatieplichtige of tegen een familielid van de alimentatieplichtige.
    • Een echtgenoot is niet verplicht de andere echtgenoot te ondersteunen, als die ondersteuning zijn/haar eigen bestaansmogelijkheden in gevaar brengt of de middelen voor de ondersteuning van eventuele minderjarigen die hij/zij wettelijk verplicht is te ondersteunen.
    • Het alimentatiebedrag wordt overeenkomstig de consumentenprijsindex van Slovenië eenmaal per jaar geïndexeerd.

4 Wat betekent "scheiding van tafel en bed” in de praktijk?

'Samenwonen' (življenjska skupnost) is een essentieel onderdeel van een huwelijk (artikel 3 van de wet inzake de huwelijks- en familiebetrekkingen). Het beëindigen van het samenwonen (prenehanje življenjske skupnosti) of een scheiding van tafel en bed, betekent de permanente beëindiging van een essentieel element van de gezamenlijke relatie die tussen de echtgenoten bestaat. Wanneer het samenwonen eindigt, komen het financiële partnerschap en de intieme en emotionele banden tussen de echtgenoten ten einde, evenals de gezamenlijke huishouding enzovoort.

5 Wat zijn de gronden voor een “scheiding van tafel en bed”?

Er zijn geen juridische voorwaarden voor een scheiding van tafel en bed. De rechtbank beslist in een afzonderlijke procedure over een scheiding van tafel en bed overeenkomstig de omstandigheden en specifieke kenmerken van de betrokken zaak.

6 Wat zijn de juridische gevolgen van een “scheiding van tafel en bed”?

Een scheiding van tafel en bed is niet van invloed op het bestaan van een huwelijk. Dit betekent derhalve dat alleen het samenwonen wordt beëindigd en niet het huwelijk zelf. Een vordering of voorstel voor het beëindigen van een huwelijk op basis van een overeenkomst is vereist om een huwelijk te beëindigen. Met een scheiding van tafel en bed beëindigen de echtgenoten de opbouw van gezamenlijk vermogen. Een echtgenoot die geen bestaansmiddelen heeft, kan binnen één jaar na de scheiding van tafel en bed een vordering tot het verkrijgen van alimentatie instellen.

7 Wat betekent “nietigverklaring van het huwelijk" in het huwelijk in de praktijk?

Een nietigverklaring betekent dat er op het moment dat het huwelijk werd gesloten niet werd voldaan aan de voorwaarden die juridisch gezien vereist zijn om een huwelijk geldig te maken (bijvoorbeeld: het huwelijk is niet uit vrije wil gesloten, de toestemming is gegeven op basis van druk of foutieve informatie, het huwelijk is niet gesloten conform de betrokken procedures, het huwelijk is gesloten tussen twee familieleden, het huwelijk is aangegaan door een persoon die ernstig geestesziek is of het huwelijk is lichtzinnig gesloten). De juridische gevolgen van het huwelijk houden op te bestaan op de dag dat de uitspraak over de nietigverklaring definitief wordt.

8 Wat zijn de gronden voor nietigverklaring van het huwelijk?

Ø Een huwelijk wordt niet ipso iure ongeldig, maar dient in een vonnis nietig te worden verklaard.

Ø In de Sloveense wetgeving wordt een onderscheid gemaakt tussen een relatief en een absoluut ongeldig huwelijk. Het onderscheid wordt gemaakt op basis van de groep personen die om een nietigverklaring van een huwelijk kan verzoeken.

a) De redenen voor relatieve ongeldigheid zijn:

  • ernstige geestelijke beperkingen of verminderde toerekeningsvatbaarheid toen het huwelijk werd gesloten (aangevraagd door één van de echtgenoten, maar alleen nadat de situatie is beëindigd),
  • als de toestemming is gegeven op basis van druk of op basis van onjuiste informatie (de echtgenoot die is gehuwd onder dwang of op basis van onjuiste informatie),
  • als het huwelijk is aangegaan door een persoon die jonger is dan 18 jaar (ouders of voogd).

b) De redenen voor absolute ongeldigheid zijn [naast beide echtgenoten mogen bepaalde andere personen die direct juridisch voordeel hebben bij de nietigverklaring van het huwelijk ook een vordering indienen (andere erfgenamen van een overleden echtgenoot mogen bijvoorbeeld na het overlijden van die echtgenoot, een vordering indienen om het huwelijk nietig te laten verklaren zodat de langstlevende echtgenoot geen recht meer heeft op de erfenis); bovendien kunnen belanghebbenden ook een vordering indienen na de nietigverklaring van het huwelijk; ook een openbaar aanklager mag een vordering indienen]:

  • geestesziekte of beperkte toerekeningsvatbaarheid van de echtgenoot, waarbij deze stand van zaken nog altijd voortduurt op het moment dat de nietigverklaring wordt aangevraagd,
  • als een echtgenoot nog getrouwd was met een ander op het moment dat het huwelijk werd gesloten,
  • als de echtgenoten directe of rechtstreekse bloedverwanten of aanverwanten tot en met de vierde graad zijn,
  • als de echtgenoten dan wel een echtgenoot en een gevolmachtigde van de andere echtgenoot niet aanwezig waren bij het sluiten van het huwelijk,
  • als de echtgenoten niet met elkaar zijn gehuwd met de intentie een gezamenlijk huishouden aan te gaan.

9 Wat zijn de juridische gevolgen van de nietigverklaring van het huwelijk?

De juridische gevolgen van de nietigverklaring van het huwelijk gaan in op de dag dat de uitspraak houdende nietigverklaring definitief wordt. Met betrekking tot de eigendomsrelaties tussen echtgenoten, het onderhoud van een echtgenoot die geen bestaansmiddelen heeft, het retourneren van geschenken aan de echtgenoten en de relatie van de echtgenoten met hun gezamenlijke kinderen heeft een nietigverklaring dezelfde juridische gevolgen als een echtscheiding.

10 Bestaan er alternatieve mogelijkheden om problemen die samenhangen met een echtscheiding op te lossen, zonder dat de rechter wordt ingeschakeld?

De wet inzake bemiddeling in burgerlijke en handelszaken (Zakon o mediaciji v civilnih in gospodarskih zadevah), die in juni 2008 van kracht is geworden, regelt bemiddeling in geschillen met betrekking tot civiele, handels-, arbeids-, familie- en andere eigendomsrelaties; in dit kader zijn de partijen vrij hun aanspraken naar voren te brengen en te regelen, tenzij een afzonderlijke wet voor deze soorten geschillen anders bepaalt. Een huwelijk kan niet worden beëindigd zonder de tussenkomst van een rechtbank, dat wil zeggen dat er een vordering of een verzoek tot het beëindigen van een huwelijk op basis van een overeenkomst moet worden ingediend.

11 Waar moet het verzoek tot echtscheiding/scheiding van tafel en bed/nietigverklaring van het huwelijk worden ingediend? Aan welke formaliteiten moet worden voldaan en welke documenten moeten bij het verzoek worden gevoegd?

  • Overeenkomstig artikel 32 inzake de wet betreffende het burgerlijk procesrecht (Zakon o pravdnem postopku) beslissen arrondissementsrechtbanken over geschillen betreffende huwelijkse aangelegenheden (wat betreft echtscheiding of nietigverklaring van het huwelijk – de Sloveense wet erkent geen afzonderlijke vorderingen voor scheiding van tafel en bed).

Een uittreksel uit het huwelijksregister en uittreksels uit de geboorteregisters moeten bij de vordering of het voorstel worden gevoegd en tijdens de hoorzitting moet een identiteitsbewijs worden getoond.

  • De echtgenoten moeten ook de volgende documenten voegen bij het verzoek tot beëindiging van een huwelijk op basis van een overeenkomst:
    • een overeenkomst betreffende de zorg voor, de opvoeding en de ondersteuning van eventuele gezamenlijke kinderen van de echtgenoten en de omgangsregeling met de ouders (het advies van een sociaal dienstencentrum moet worden ingewonnen),
    • een overeenkomst over de verdeling van gezamenlijk vermogen in de vorm van een bindende notariële akte,
    • een overeenkomst over wie de bewoner van de voormalige gezamenlijke woning blijft of wordt,
    • een overeenkomst over de alimentatie voor de echtgenoot die onvoldoende bestaansmiddelen heeft en onvrijwillig werkloos is.

12 Kan ik in aanmerking komen voor rechtsbijstand om de kosten van de procedure te dekken?

Een partij wordt door een rechtbank vrijgesteld van de betaling van gerechtskosten als die betaling de middelen voor zijn/haar onderhoud of dat van de familieleden aanzienlijk zou reduceren. Buitenlandse inwoners zijn vrijgesteld van de betaling van gerechtskosten indien dat is bepaald in een internationaal verdrag of op basis van wederkerigheid (artikelen 10 en 11 van de wet inzake gerechtskosten/Zakon o sodnih taksah, ZST-1).

Een partij mag rechtshulp aanvragen om de kosten van een advocaat en een deskundige te dekken; de beslissing over het al dan niet toekennen van rechtshulp wordt genomen door de arrondissementsrechtbank die bevoegd is in het rechtsgebied waar de verzoeker zijn vaste verblijfplaats heeft. Tijdens deze procedure beoordeelt de rechtbank de criteria (bijvoorbeeld inhoudelijk, financieel) die zijn neergelegd in de wet betreffende kosteloze rechtsbijstand (Zakon o brezplačni pravni pomoči).

13 Kan beroep worden ingesteld tegen een beslissing over de echtscheiding/scheiding van tafel en bed/nietigverklaring van het huwelijk?

Beroep tegen de uitspraak inzake echtscheiding of nietigverklaring van een huwelijk kan worden ingesteld bij een gerechtshof (višje sodišče), in het algemeen binnen vijftien dagen. Een uitspraak waarin een echtscheiding wordt uitgesproken op basis van een verzoekschrift van de echtgenoten voor een echtscheiding door onderlinge toestemming kan worden aangevochten:

  • als er sprake is van essentiële schendingen van de voorschriften betreffende de civiele procedure;
  • als de partij het verzoekschrift heeft ingediend op basis van foutieve informatie of als gevolg van dwang of bedrog;
  • als niet is voldaan aan de juridische voorwaarden voor een echtscheiding door onderlinge toestemming.

Een herziening (een bijzonder rechtsmiddel) is niet toegestaan bij huwelijksgeschillen.

14 Wat moet ik doen om een door een rechtbank in een andere lidstaat gewezen beslissing over echtscheiding/scheiding van tafel en bed/nietigverklaring van het huwelijk in Nederland te laten erkennen?

Overeenkomstig artikel 21 van Verordening (EG) nr. 2201/2003 wordt een gerechtelijke beslissing die is gegeven in een andere lidstaat erkend zonder dat daartoe enigerlei bijzondere erkenningsprocedure vereist is.

Elke belanghebbende partij kan verzoeken om een beslissing over de erkenning of niet‑erkenning van een gerechtelijke beslissing. In dat geval moet de partij een verklaring van uitvoerbaarheid aanvragen bij de bevoegde Sloveense arrondissementsrechtbank.

15 Tot welk gerecht moet ik mij wenden om bezwaar te maken tegen de erkenning van een door een rechtbank in een andere lidstaat gewezen beslissing over echtscheiding/scheiding van tafel en bed/nietigverklaring van het huwelijk? Welke procedure is in dit geval van toepassing?

De Sloveense wetgeving is van toepassing op het indienen van een verzoekschrift.

Een partij die de erkenning van een gerechtelijke beslissing aanvraagt of aanvecht, of die een verzoek inzake een verklaring van uitvoerbaarheid indient, moet de volgende documenten bij haar verzoek voegen:

  • een kopie van de gerechtelijke beslissing die voldoet aan de voorwaarden inzake de authenticiteit ervan,
  • een bevestiging, op een standaardformulier, van de gerechtelijke beslissing over het huwelijksgeschil.

16 Wat is het toepasselijk recht in een echtscheidingsproces tussen echtgenoten die niet in Nederland wonen of een verschillende nationaliteit hebben?

De bepalingen van Verordening (EG) nr. 2201/2003 (Brussel II bis) zijn primair en direct van toepassing op zaken van internationale jurisdictie waarbij burgers of inwoners van EU‑lidstaten zijn betrokken.

Als beide echtgenoten staatsburgers van verschillende landen zijn op het moment dat de procedure aanhangig wordt gemaakt, worden de rechtsstelsels van de landen waarvan de echtgenoten staatsburger zijn cumulatief toegepast, conform het bepaalde in de Sloveense nationale wetgeving (artikel 37, lid 2, van de wet inzake internationaal privaat- en procesrecht/Zakon o mednarodnem zasebnem pravu in postopku).

Als het huwelijk niet kan worden ontbonden volgens de wetgeving van het land waarvan de echtgenoten staatsburgers zijn, wordt de Sloveense wetgeving toegepast op het ontbinden van het huwelijk mits één van de echtgenoten ten tijde van de indiening van de vordering permanent in Slovenië was gevestigd.

Als een van de echtgenoten een burger van Slovenië is die echter niet permanent in Slovenië is gevestigd, en het huwelijk niet kan worden ontbonden op grond van de wetgeving die wordt aangewezen op basis van artikel 37, lid 2, van de wet inzake internationaal privaat- en procesrecht, wordt de wetgeving van Slovenië toegepast op de ontbinding.

Links

http://www.pisrs.si/Pis.web/

https://www.uradni-list.si/

http://www.dz-rs.si/wps/portal/Home/deloDZ/zakonodaja/preciscenaBesedilaZakonov

http://www.sodisce.si/

Laatste update: 05/03/2018

De verschillende taalversies van deze pagina worden bijgehouden door de betrokken EJN-contactpunten. De informatie wordt vertaald door de diensten van de Europese Commissie. Eventuele aanpassingen zijn daarom mogelijk nog niet verwerkt in de vertalingen. Het EJN en de Commissie aanvaarden geen enkele verantwoordelijkheid of aansprakelijkheid voor informatie of gegevens in dit document of waarnaar in dit document wordt verwezen. Zie de juridische mededeling voor auteursrechtelijke bepalingen van de lidstaat die verantwoordelijk is voor deze pagina.