Doręczanie pism sądowych

Luksemburg
Autor treści:
European Judicial Network
Europejska sieć sądowa (w sprawach cywilnych i handlowych)

1 Co w praktyce oznacza prawniczy termin „doręczenie dokumentów”? Dlaczego do „doręczenia dokumentów” mają zastosowanie szczególne zasady?

W Luksemburgu termin doręczenie pism sądowych (fr. notification) jest pojęciem ogólnym obejmującym różne procedury informowania adresata o piśmie sądowym.

Doręczenie przez komornika sądowego (fr. signification) oznacza szczególną procedurę, w której toku komornik sądowy osobiście doręcza pismo sądowe adresatowi tego pisma pod jego adres.

Większość pism sądowych doręcza się przesyłką poleconą za potwierdzeniem odbioru.

Doręczenie przez komornika sądowego daje większą gwarancję niż doręczenie pocztą. Z tego względu prawo wymaga, aby najważniejsze pisma procesowe były doręczane przez komornika sądowego.

Sądy pokoju wysyłają jednak z reguły wezwania do stawienia się przed sądem przesyłką poleconą. W zależności od rodzaju postępowania wezwanie wystawia albo sekretariat sądu, albo komornik sądowy. Zatem w tym drugim przypadku komornik sądowy nie doręcza pisma sądowego osobiście, ale przesyła je pocztą.

Doręczenie pisma przez komornika sądowego jest zazwyczaj konieczne, aby terminy na wniesienie apelacji od wyroków sądu mogły rozpocząć bieg. W drodze wyjątku terminy na wniesienie apelacji od orzeczeń sądów pierwszej instancji w sprawach związanych z najmem i prawem pracy rozpoczynają bieg w momencie doręczenia wyroku przez sekretariat sądu.

2 Jakie dokumenty wymagają doręczenia drogą formalną?

Większość pism procesowych musi zostać doręczona przed skierowaniem ich do sądu.

W szczególności w przepisach prawa zawarto wymóg doręczenia pism procesowych wszczynających postępowanie, w których wzywa się pozwanego do stawienia się przed sądem osobiście albo za pośrednictwem adwokata.

Aby wyroki mogły się uprawomocnić po upływie terminu na wniesienie apelacji, muszą również zostać doręczone.

3 Kto odpowiada za doręczenie dokumentu?

W Luksemburgu pisma sądowe mogą doręczać wyłącznie komornicy sądowi.

W większości przypadków doręczenie pisma sądowego przez komornika sądowego jest konieczne, aby sąd mógł rozpoznać daną sprawę. Po wydaniu wyroku przez sąd komornik sądowy musi również doręczyć wyrok stronie przegrywającej. Wraz z doręczeniem wyroku rozpoczyna się bieg terminu na wniesienie apelacji. Jeżeli apelacja nie zostanie wniesiona w terminie, wyrok staje się prawomocny. Jeżeli strona przegrywająca chce zaskarżyć wyrok, doręcza apelację za pośrednictwem komornika sądowego.

W prawie przewidziano jednak pewne wyjątki od zasady doręczania pism sądowych wyłącznie przez komorników sądowych. W szczególności jeżeli chodzi o sądy pokoju, wiele postępowań wszczyna się poprzez wniesienie pozwu skierowanego do właściwego sądu. Następnie sekretariat sądu doręcza stronom wezwanie do stawienia się na rozprawie, załączając do niego odpis wniesionego pozwu. Procedurę tę stosuje się w szczególności w sprawach związanych z najmem, ale również w sprawach dotyczących prawa pracy i nakazów zapłaty.

W niektórych postępowaniach przed sądem okręgowym (tribunal d’arrondissement) wezwania do stawienia się przed sądem doręcza również sekretariat sądu – dotyczy to w szczególności spraw rozpoznawanych przez prezesa sądu.

Adwokaci nie są uprawnieni do bezpośredniego doręczania pism sądowych stronom postępowania. W celu dokonania ważnego doręczenia muszą oni skorzystać z usług komornika sądowego. Sytuacja zmienia się jednak po rozpoczęciu postępowania, ponieważ wówczas każda ze stron jest reprezentowana przez adwokata. Od tego momentu adwokaci mogą zgodnie z prawem wymieniać się pismami procesowymi i dowodami z dokumentów zgodnie z procedurą doręczania pism bez konieczności dopełniania szczególnych formalności. Adwokaci z reguły potwierdzają niezwłocznie odbiór pisma doręczonego w ten sposób.

4 Ustalanie adresu

4.1 Czy zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1393/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 listopada 2007 r. dotyczącym doręczania w państwach członkowskich dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych i handlowych organ w danym państwie członkowskim, do którego zwrócono się z wnioskiem o doręczenie, z własnej inicjatywy próbuje ustalić miejsce pobytu adresata dokumentu, który ma zostać doręczony, jeżeli adresat nie zamieszkuje już pod adresem znanym organowi występującemu z wnioskiem?

W Luksemburgu jednostkami przyjmującymi wyznaczonymi zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia nr 1393/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 listopada 2007 r. dotyczącego doręczania w państwach członkowskich dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych i handlowych są właściwi miejscowo komornicy sądowi.

Komornicy sądowi są zobowiązani z mocy prawa do osobistego doręczenia pism sądowych adresatowi lub do doręczenia pism na adres, pod którym znajduje się miejsce zamieszkania lub siedziba adresata.

Do celów realizacji powierzonych im zadań komornicy sądowi są uprawnieni do uzyskania dostępu do następujących informacji:

  • w przypadku osób fizycznych:
    • imienia i nazwiska;
    • adresu;
    • daty urodzenia.

Tego rodzaju informacje są przechowywane w rejestrze osób fizycznych, do którego komornicy sądowi mogą uzyskać dostęp w celu wykonywania powierzonych im zadań;

  • w przypadku spółek:
    • firmy;
    • nazwy;
    • siedziby;
    • numeru wpisu w rejestrze handlowym.

Jeżeli chodzi o spółki wpisane do rejestru handlowego, informacje na temat tych spółek są publicznie dostępne i dlatego każdy może się z nimi zapoznać.

4.2 Czy zagraniczne organy sądowe lub strony postępowania sądowego mają dostęp do rejestrów lub usług w tym państwie członkowskim umożliwiających ustalenie aktualnego adresu zamieszkania danej osoby? Jeśli tak, jakie rejestry lub usługi są dostępne i jakich procedur należy przestrzegać? Czy obowiązują w tym zakresie opłaty i jaka jest ich wysokość?

Organy wymiaru sprawiedliwości lub strony postępowania sądowego z państw trzecich nie mogą uzyskać dostępu do rejestru osób fizycznych, aby ustalić adres osoby fizycznej.

Jeżeli chodzi o spółki wpisane do rejestru handlowego, podstawowe informacje (adres siedziba, nazwa, numer wpisu w rejestrze handlowym) są udostępniane publicznie bez żadnych opłat. Dostęp do bardziej szczegółowych informacji jest płatny.

4.3 W jaki sposób organy w tym państwie członkowskim rozpatrują wnioski przesłane na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 1206/2001 z dnia 28 maja 2001 r. w sprawie współpracy między sądami państw członkowskich przy przeprowadzaniu dowodów w sprawach cywilnych lub handlowych, mające na celu ustalenie aktualnego adresu zamieszkania danej osoby?

Aby ustalić aktualny adres osoby fizycznej w związku z wnioskiem przekazanym zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1206/2001 z dnia 28 maja 2001 r. w sprawie współpracy między sądami państw członkowskich przy przeprowadzaniu dowodów w sprawach cywilnych lub handlowych, wezwany organ wymiaru sprawiedliwości przeszukuje krajowy rejestr osób fizycznych. W przypadku osób prawnych wezwany organ przeszukuje bazę danych rejestru działalności gospodarczej (Registre de Commerce et des Sociétés – RCS).

5 W jaki sposób dokument jest zwykle doręczany w praktyce? Czy istnieją alternatywne metody, które można wykorzystać w tym celu (inne niż doręczenie zastępcze, o którym mowa w pkt 6 poniżej)?

  • Podsumowanie procedury doręczania pism sądowych pocztą

Większość pism sądowych doręcza się przesyłką poleconą za potwierdzeniem odbioru.

Jeżeli pracownik poczty zastanie adresata pod wskazanym adresem, zwraca się do niego o podpisanie potwierdzenia odbioru, a następnie przekazuje to potwierdzenie nadawcy. Jeżeli adresat odmówi podpisania potwierdzenia odbioru, pracownik poczty odnotowuje tę odmowę, a pismo sądowe uznaje się za doręczone.

Jeżeli pracownik poczty nie zastanie adresata, ale inna osoba przyjmie przesyłkę poleconą, pracownik poczty odnotowuje na potwierdzeniu odbioru tożsamość osoby, która przyjęła przesyłkę. W większości przypadków doręczenie pism sądowych osobie trzeciej nie jest równoważne doręczeniu adresatowi.

Jeżeli pod danym adresem nie zastano żadnej osoby, ale adres jest prawidłowy, pracownik poczty zostawia w skrzynce pocztowej zawiadomienie informujące adresata o możliwości odebrania przesyłki z placówki pocztowej w wyznaczonym terminie. Po dokonaniu tej czynności pismo sądowe uznaje się za doręczone, nawet jeżeli adresat nie stawi się w placówce pocztowej.

W przypadku braku możliwości znalezienia podanego adresu pracownik poczty odsyła przesyłkę nadawcy i odnotowuje, że pismo sądowe nie zostało doręczone. W takim przypadku powód musi podać nowy adres. Jeżeli adres osoby, do której skierowane jest pismo, jest nieznany, powód może zrezygnować z doręczenia pisma sądowego pocztą oraz wystąpić o doręczenie pisma przez komornika sądowego oraz o sporządzenie, w stosownych przypadkach, protokołu z poszukiwań.

Opisaną procedurę doręczania pism sądowych stosuje się wyłącznie w przypadku, gdy adresat zamieszkuje w Luksemburgu. Jeżeli adresat zamieszkuje za granicą, pismo sądowe musi zostać doręczone przez komornika sądowego.

  • Podsumowanie procedury doręczania pism sądowych przez komornika sądowego

Doręczenie pism sądowych przez komornika sądowego oznacza doręczenie pisma adresatowi osobiście w dowolnym miejscu, w którym komornik sądowy zastanie adresata.

Komornik sądowy zazwyczaj udaje się pod adres, pod którym znajduje się miejsce zamieszkania adresata. Pismo można jednak doręczyć w dowolnym miejscu, w którym komornik sądowy zastanie adresata, na przykład w jego miejscu pracy.

Pismo uznaje się za doręczone osobiście po doręczeniu jego odpisu do rąk własnych adresata. W przypadku osoby prawnej pismo uznaje się za doręczone osobiście po przekazaniu jego odpisu pełnomocnikowi, adwokatowi lub innej osobie posiadającej stosowne upoważnienie. W przypadku doręczenia pisma pod adres do doręczeń pismo uznaje się za doręczone w momencie przekazania jego odpisu pełnomocnikowi.
Jeżeli adresat przyjmie odpis pisma, komornik sądowy odnotowuje ten fakt na dowodzie doręczenia. W takim przypadku pismo sądowe uznaje się za doręczone w dniu jego przekazania adresatowi.

Jeżeli adresat odmówi przyjęcia odpisu pisma, komornik sądowy odnotowuje ten fakt na dowodzie doręczenia. W takiej sytuacji pismo sądowe uznaje się za doręczone w dniu jego okazania adresatowi.

Jeżeli komornik sądowy zastanie adresata pod wskazanym adresem, przekazuje mu uwierzytelniony odpis pisma sądowego. Komornik sądowy sporządza protokół doręczenia pisma sądowego, który załącza się do oryginału tego pisma. Następnie oryginał pisma wraz z protokołem doręczenia przekazuje się osobie, która zleciła doręczenie.

Jedynym alternatywnym sposobem doręczenia jest doręczenie zastępcze, o którym mowa w pkt 7 poniżej.

6 Czy w postępowaniu cywilnym dozwolone jest elektroniczne doręczanie dokumentów (doręczanie dokumentów sądowych lub pozasądowych za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej, takich jak poczta elektroniczna, zabezpieczone aplikacje internetowe, faks, SMS itp.)? Jeśli tak, w odniesieniu do jakich rodzajów postępowań przewiduje się stosowanie tej metody? Czy istnieją ograniczenia w odniesieniu do dostępności lub dostępu do tej metody doręczania dokumentów w zależności od tego, kto jest adresatem (osoba wykonująca zawód prawniczy, osoba prawna, spółka lub inny podmiot gospodarczy, itp.)?

W nowym kodeksie postępowania cywilnego nie przewidziano możliwości doręczania pism sądowych drogą elektroniczną.

7 Doręczenie „zastępcze”

7.1 Czy prawo tego państwa członkowskiego dopuszcza stosowanie innych metod doręczenia w przypadkach, w których doręczenie dokumentów adresatowi nie było możliwe (np. zawiadomienie przesłane na adres domowy, do komornika sądowego, drogą pocztową lub przez wywieszenie ogłoszenia)?

Doręczenie na adres zamieszkania przez komornika sądowego

Jeżeli osobiste doręczenie pisma sądowego adresatowi okaże się niemożliwe, odpis tego pisma przesyła się na adres zamieszkania adresata. Jeżeli adresat nie zamieszkuje w tym miejscu lub nie posiada adresu zamieszkania, odpis pisma sądowego przesyła się na adres, pod którym znajduje się jego główne miejsce pobytu. W przypadku osoby prawnej pismo sądowe doręcza się na adres jej siedziby statutowej lub administracyjnej.

Odpis pisma sądowego przekazuje się dowolnej osobie przebywającej w tym miejscu, o ile osoba ta przyjmie pismo, poda swoje imię (imiona) i nazwisko, funkcję i adres oraz podpisze potwierdzenie odbioru. Pismo sądowe doręcza się w zaklejonej kopercie, na której figuruje wyłącznie imię (imiona) i nazwisko, funkcja i adres adresata oraz pieczęć komornika sądowego umieszczona na klapie koperty.

Odpisu pisma sądowego nie można przekazać małoletniemu poniżej 15. roku życia ani osobie, która zwróciła się o doręczenie pisma.

Komornik sądowy pozostawia w miejscu zamieszkania lub głównym miejscu pobytu adresata albo w siedzibie statutowej lub administracyjnej osoby prawnej powiadomienie opatrzone datą, w zaklejonej kopercie, informujące o przekazaniu odpisu pisma sądowego i wskazujące dane osoby, której przekazano ten odpis.

Komornik sądowy załącza również odpis pisma sądowego sporządzony na nieostemplowanym papierze. Takie same zasady obowiązują w przypadku doręczenia na adres do doręczeń.

We wszystkich tych przypadkach pismo sądowe uznaje się za doręczone w dniu przekazania jego odpisu.

Zgodnie z art. 161 nowego kodeksu postępowania cywilnego: „doręczenie pisma sądowego oznacza doręczenie pisma na adres, pod którym adresat jest wpisany do ewidencji ludności”.

Artykuł 164 nowego kodeksu postępowania cywilnego stanowi, że: „Pisma sądowe doręcza się:

1) na adres Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, jeżeli ich adresatem jest państwo;

2) na adres instytucji publicznych, jeżeli ich adresatem są te instytucje;

3) na adres urzędów gminy, jeżeli ich adresatem są te urzędy;

4) do siedziby lub osoby zarządzającej w przypadku spółki, stowarzyszenia o charakterze niezarobkowym i instytucji użyteczności publicznej”.

Doręczenie przez komornika sądowego poprzez złożenie kopii dowodu doręczenia

Artykuł 155 ust. 6 nowego kodeksu postępowania cywilnego stanowi, że: „jeżeli pismo sądowe nie może zostać doręczone w opisany powyżej sposób i jeżeli z przeprowadzonych kontroli jednoznacznie wynika – co musi zostać odnotowane w dokumencie sporządzonym przez komornika sądowego – że adresat zamieszkuje pod wskazanym adresem, komornik sądowy składa tam odpis pisma sądowego w zapieczętowanej kopercie i załącza do niej powiadomienie informujące adresata o tym, że pod wskazanym adresem nie zastano żadnej osoby uprawnionej do odbioru pisma lub że osoby przebywające pod tym adresem odmówiły przyjęcia odpisu tego pisma.

Pismo sądowe uznaje się za doręczone w dniu jego złożenia. Tego samego dnia lub najpóźniej pierwszego dnia roboczego przypadającego po tym dniu komornik sądowy przesyła odpis pisma sądowego i wspomnianego powyżej powiadomienia doręczenia przesyłką nierejestrowaną na adres wskazany w piśmie sądowym”.

Doręczenie przez komornika sądowego na nieznany adres

Zgodnie z art. 157 nowego kodeksu postępowania cywilnego tę metodę doręczenia stosuje się w przypadku, gdy adresat nie posiada znanego miejsca zamieszkania lub pobytu ani znanej siedziby statutowej. Artykuł ten stanowi, że: „w przypadku gdy osoba, której należy doręczyć pismo sądowe, nie posiada znanego miejsca zamieszkania ani pobytu, komornik sądowy sporządza protokół doręczenia, w którym precyzyjnie opisuje czynności podjęte w celu odnalezienia adresata. W protokole doręczenia wskazuje się charakter pisma sądowego oraz imię i nazwisko / nazwę osoby, która zwróciła się o jego doręczenie.

Tego samego dnia lub najpóźniej pierwszego dnia roboczego przypadającego po tym dniu komornik sądowy przesyła odpis pisma sądowego i kopię protokołu doręczenia przesyłką poleconą za potwierdzeniem odbioru na ostatni znany adres adresata. Tego samego dnia komornik sądowy przesyła te same pisma przesyłką nierejestrowaną.

W kopii protokołu doręczenia przesłanej adresatowi poucza się go o możliwości uzyskania odpisu pisma sądowego w terminie trzech miesięcy w kancelarii komornika sądowego oraz o możliwości upoważnienia innej wybranej przez siebie osoby do odbioru tego pisma”.

Zgodnie z art. 157 ust. 3 nowego kodeksu postępowania cywilnego: „powyższe przepisy mają zastosowanie przy doręczaniu pism sądowych osobie prawnej, która nie posiada już przedsiębiorstwa w miejscu wskazanym jako adres jej siedziby w rejestrze działalności gospodarczej”.

Inne formy doręczenia przez komornika sądowego

Art. 157 ust. 4 stanowi m.in., że „jeżeli pozwany nie stawił się na rozprawie pomimo doręczenia mu pisma sądowego wszczynającego postępowanie lub równoważnego pisma, sędzia rozpoznający daną sprawę może – w stosownych przypadkach – nakazać publikację powiadomienia w prasie luksemburskiej lub zagranicznej”.

W art. 158 nowego kodeksu postępowania cywilnego dodano, że „jeżeli nie odnaleziono adresata pisma sądowego lub jeżeli nie udowodniono, że został on skutecznie powiadomiony, sędzia może – działając z urzędu – zarządzić podjęcie wszelkich dodatkowych czynności, z wyjątkiem środków tymczasowych i zabezpieczających, niezbędnych do ochrony praw powoda”.

Doręczenie przesyłką poleconą za potwierdzeniem odbioru

Jeżeli pismo sądowe zostało wystawione przez sekretariat sądu, doręcza się je przesyłką poleconą za potwierdzeniem odbioru. Jeżeli adres adresata jest nieznany, pismo sądowe doręcza komornik sądowy.

7.2 Jeżeli stosowane są inne metody, w którym momencie dokumenty uznaje za doręczone?

Jeżeli pismo sądowe doręcza komornik sądowy, dowód doręczeniu musi zawierać datę doręczenia odpowiadającą dacie doręczenia pisma adresatowi lub pozostawienia go pod adresem zamieszkania adresata lub dacie złożenia pisma pod adresem zamieszkania adresata.

W przypadku doręczenia pocztą w Luksemburgu stosuje się system podwójnej daty.

Oznacza to, że data uwzględniana w odniesieniu do nadawcy różni się od daty uwzględnianej w przypadku adresata.

Jeżeli chodzi o nadawcę, za datę doręczenia pisma uznaje się datę jego wysłania.

7.3 Jeżeli inna metoda doręczenia polega na złożeniu dokumentów w określonym miejscu (np. w urzędzie pocztowym), w jaki sposób informuje się adresata o tym, że dokumenty zostały złożone?

Jeżeli chodzi o doręczenie pism sądowych przez komornika sądowego poprzez złożenie kopii dowodu doręczenia, zob. powyżej pkt „Doręczenie przez komornika sądowego poprzez złożenie kopii dowodu doręczenia”.

Jeżeli chodzi o doręczenie pocztą za pośrednictwem przesyłki poleconej za potwierdzeniem odbioru, zob. pytanie 3.3.

7.4 Jeżeli adresat odmawia przyjęcia doręczenia dokumentów, jakie są tego konsekwencje? Czy dokumenty uważa się za skutecznie doręczone, jeśli odmowa nie jest uzasadniona?

Jeżeli pismo zostało doręczone przez komornika sądowego, adresat nie może odmówić jego przyjęcia, chyba że zaistnieją przesłanki wymienione w art. 5 i 8 wspomnianego wcześniej rozporządzenia (WE) nr 1393/2007 (wymóg przetłumaczenia).

Jeżeli pismo zostało doręczone pocztą, adresat nie może odmówić przyjęcia pisma doręczonego przesyłką poleconą za potwierdzeniem odbioru.

Adresat pisma sądowego doręczonego przesyłką poleconą za potwierdzeniem odbioru może jednak następnie podważyć ważność doręczenia, jeżeli będzie w stanie wykazać, że ani jego adres zamieszkania, ani jego adres pobytu nie pokrywają się z adresem do doręczeń wskazanym na przesyłce poleconej. Dlatego też doręczenie pisma sądowego przez komornika sądowego zapewnia większą pewność prawa niż doręczenie pisma przesyłką poleconą za potwierdzeniem odbioru. Wynika to z faktu, że w przypadku doręczenia przez komornika sądowego sprawdza on adres adresata w krajowym rejestrze osób fizycznych lub w gminnym urzędzie ewidencji ludności. Ponadto daty doręczenia przesyłką poleconą nie można udowodnić z wystarczającą pewnością, jeżeli adresat nie opatrzył datą i nie podpisał potwierdzenia odbioru przy (pierwszym) okazaniu mu przesyłki poleconej w miejscu jego zamieszkania, pobytu lub pod adresem do doręczeń. Natomiast datę doręczenia pisma przez komornika sądowego podaje się zawsze na dowodzie doręczenia.

Ponadto fakt odmowy przyjęcia pisma sądowego przez adresata nie wywiera żadnego wpływu na ważność ani na datę doręczenia, niezależnie od tego, czy pismo zostało doręczone przez komornika sądowego czy też pocztą.

8 Doręczenie drogą pocztową z zagranicy (art. 14 rozporządzenia dotyczącego doręczania dokumentów)

8.1 Jeżeli poczta doręczy adresatowi w tym państwie członkowskim dokument wysłany z zagranicy w sytuacji, w której wymagane jest potwierdzenie odbioru (art. 14 rozporządzenia dotyczącego doręczania dokumentów), czy dokument taki może zostać doręczony tylko adresatowi osobiście, czy też można go doręczyć, zgodnie z krajowymi przepisami dotyczącymi doręczania drogą pocztową, także innej osobie pod tym samym adresem?

Artykuł 8.1 ogólnych warunków świadczenia usług oferowanych w ramach powszechnej usługi pocztowej stanowi, że: „Przesyłki polecone doręcza się nie tylko adresatowi i jego pełnomocnikowi, ale także:

  • dowolnej osobie pełnoletniej przebywającej w miejscu zamieszkania adresata, która przyjmie przesyłkę w jego imieniu;
  • dowolnej osobie pełnoletniej, która przedstawi odpowiednie zawiadomienie w placówce pocztowej.

8.2 W jaki sposób można dokonać, zgodnie z przepisami dotyczącymi doręczania drogą pocztową w tym państwie członkowskim, doręczenia dokumentów z zagranicy na podstawie art. 14 rozporządzenia nr 1393/2007 dotyczącego doręczania dokumentów, jeżeli pod adresem, pod który należało doręczyć dokumenty, nie zastano ani adresata, ani żadnej innej osoby uprawnionej do odebrania przesyłki (o ile doręczenie zastępcze jest możliwe na podstawie krajowych przepisów dotyczących doręczania drogą pocztową – zob. powyżej)?

Przesyłki pocztowe doręcza się pod wskazany adres, chyba że dojdzie do oczywistej pomyłki (na przykład: błąd w pisowni nazwy ulicy, niewłaściwy numer miejsca zamieszkania, oczywisty błąd w kodzie pocztowym itp.).

Jeżeli adresata nie można zastać pod wskazanym adresem, przesyłka polecona nie zostanie doręczona.

Przesyłki pocztowe, których nie można było złożyć w skrzynce pocztowej adresata ani przekazać osobie upoważnionej w trakcie wizyty pracownika poczty pod adresem doręczenia, są przechowywane w lokalnej placówce pocztowej przez okres ustalony przez operatora pocztowego i wskazany w zawiadomieniu pozostawionym w skrzynce pocztowej adresata. Po upływie tego okresu przesyłkę zwraca się nadawcy, jeżeli jest on znany.

8.3 Czy urzędy pocztowe przewidują określony termin na odebranie dokumentów przed ich odesłaniem jako niedoręczone? Jeśli tak, w jaki sposób adresat jest informowany o tym, że w urzędzie pocztowym jest do odebrania adresowana do niego przesyłka?

Przesyłki pocztowe, których nie można było złożyć w skrzynce pocztowej adresata ani przekazać osobie upoważnionej w trakcie wizyty pracownika poczty pod adresem doręczenia, są przechowywane w lokalnej placówce pocztowej przez okres ustalony przez operatora pocztowego i wskazany w zawiadomieniu pozostawionym w skrzynce pocztowej adresata. Po upływie tego okresu przesyłkę zwraca się nadawcy, jeżeli jest on znany.

9 Czy przewiduje się pisemne potwierdzenie doręczenia dokumentu?

W przypadku doręczenia pisma sądowego pocztą dowodem doręczenia jest potwierdzenie odbioru. W przypadku doręczenia pisma sądowego przez komornika sądowego sporządza on protokół podjętych czynności. Komornik sądowy jest urzędnikiem sądowym i sporządzony przez niego protokół ma moc dowodową, chyba że zostanie udowodnione, że został sfałszowany.

10 Co się stanie, gdy z jakichkolwiek powodów adresat nie otrzyma dokumentu lub gdy doręczenie dokumentu nastąpi z naruszeniem przepisów prawa (np. dokument zostanie doręczony osobie trzeciej)? Czy pomimo to doręczenie dokumentu może być uznane za zgodne z prawem (np. czy naruszenie przepisów prawa może być usunięte), czy też musi nastąpić nowa próba doręczenia dokumentu?

Jeżeli zasady doręczania pism sądowych zostały naruszone, doręczenie może zostać uznane za bezskuteczne.

Sąd może stwierdzić nieważność doręczenia jedynie z powodu naruszenia zasad procesowych wyłącznie po udowodnieniu, że naruszenie to miało niekorzystny wpływ na adresata.

Decyzję w tej kwestii podejmuje sędzia.

Jeżeli pisma sądowego nie udało się doręczyć adresatowi osobiście i adresat nie stawił się na rozprawie, sędzia może zwrócić się do powoda o ponowne doręczenie pisma. Ten wymóg formalny pozwala rozwiać wszelkie wątpliwości co do przyczyny, dla której zainteresowana strona nie stawiła się na rozprawie.

W postępowaniach, w których strony zazwyczaj wzywa sekretariat sądu, sędzia może również zwrócić się do powoda o zapewnienie doręczenia pisma sądowego przez komornika sądowego, jeżeli istnieją wątpliwości co do ważności wezwania do stawienia się przed sądem doręczonego przesyłką poleconą.

W postępowaniu spornym sędzia może wydać wyrok na niekorzyść strony, która nie stawiła się na rozprawie, wyłącznie jeżeli zostanie udowodnione, że stronie tej osobiście doręczono wezwanie do stawienia się na rozprawie. W przeciwnym wypadku (np. doręczenie wezwania do stawienia się przed sądem innej osobie przebywającej pod tym samym adresem) sąd wyda wyrok zaocznie, co oznacza, że można go zaskarżyć.

11 Czy muszę zapłacić za doręczenie dokumentu, a jeśli tak, to jaką kwotę?

Sekretariat sądu doręcza pisma sądowe nieodpłatnie. W przypadku doręczenia pisma sądowego przez komornika sądowego pobiera on opłatę zgodnie z taryfą określoną w rozporządzeniu Wielkiego Księcia (fr. règlement grand-ducal).

Łącza do powiązanych stron internetowych

(Legilux (portal prawny Luksemburga)

Registre de Commerce et des Sociétés (rejestr działalności gospodarczej)

Ostatnia aktualizacja: 10/10/2017

Za wersję tej strony w języku danego kraju odpowiada właściwy punkt kontaktowy Europejskiej Sieci Sądowej (EJN). Tłumaczenie zostało wykonane przez służby Komisji Europejskiej. Jeżeli właściwy organ krajowy wprowadził jakieś zmiany w wersji oryginalnej, mogły one jeszcze nie zostać uwzględnione w tłumaczeniu. ESS ani Komisja Europejska nie ponoszą odpowiedzialności za wszelkie informacje, dane lub odniesienia zawarte w tym dokumencie. Informacje na temat przepisów dotyczących praw autorskich, które obowiązują w państwie członkowskim odpowiedzialnym za niniejszą stronę, znajdują się w informacji prawnej.

Twoje uwagi

Za pomocą tego formularza możesz przesłać nam swoje komentarze i uwagi na temat nowej strony