Doręczanie pism sądowych

Francja
Autor treści:
European Judicial Network
Europejska sieć sądowa (w sprawach cywilnych i handlowych)

1 Co w praktyce oznacza prawniczy termin „doręczenie dokumentów”? Dlaczego do „doręczenia dokumentów” mają zastosowanie szczególne zasady?

Doręczenie przez komornika sądowego (signification) jest formą doręczenia pism sądowych (notification).

Zgodnie z art. 651 kodeksu postępowania cywilnego „pisma sądowe są przekazywane zainteresowanym stronom przez doręczenie”.

Doręczenie pism sądowych może odbyć się za pośrednictwem komornika sądowego (akapit drugi) lub w formie zwykłej, tj. bez jego udziału.

Doręczenie przez komornika sądowego jest skuteczne, jeżeli dokonano go zgodnie z ogólnymi restrykcyjnymi zasadami dotyczącymi godzin i dni, w których można dokonać doręczenia, oraz z obowiązującymi wymogami formalnymi, które przewidziano w art. 653 i nast. kodeksu postępowania cywilnego.

  • Link do przepisów kodeksu postępowania cywilnego dotyczących doręczenia pism sądowych i doręczenia przez komornika sądowego: kliknij TUTAJ

2 Jakie dokumenty wymagają doręczenia drogą formalną?

Stronie przeciwnej należy doręczyć wszystkie istotne pisma sądowe. Pismo sądowe jest dokumentem, który umożliwia wszczęcie postępowania, jego prowadzenie, zawieszenie lub zakończenie bądź wykonanie wyroku (np. wezwanie do stawienia się przed sądem (assignation), wnioski końcowe (conclusion), pisma procesowe kierowane do Sądu Kasacyjnego (mémoire), wyrok doręczany przez komornika sądowego).

W kodeksie postępowania cywilnego przyjęto mieszany system doręczania pism: doręczenia pism sądowych może zawsze dokonać komornik sądowy (art. 651 akapit trzeci kodeksu postępowania cywilnego), nawet jeżeli w przepisach przewidziano możliwość doręczenia w innej formie. Jeżeli jednak zgodnie z prawem, pismo powinno zostać doręczone przez komornika sądowego, doręczenia nie można dokonać w inny sposób.

3 Kto odpowiada za doręczenie dokumentu?

Jeżeli chodzi o doręczenie przez komornika sądowego (signification), urzędnicy ci są jedynymi upoważnionymi do dokonania takiego doręczenia. Tego rodzaju wyłączne uprawnienia komornicy sądowi mogą wykonywać za pośrednictwem zaprzysiężonych urzędników (clercs assermentés), za których działania ponoszą odpowiedzialność cywilną.

Doręczenia pism sądowych w formie zwykłej może dokonać dowolna osoba, która musi podać w doręczanym piśmie swoje imiona i nazwiska bądź firmę lub nazwę handlową przedsiębiorstwa oraz miejsce zamieszkania lub siedzibę (art. 665 kodeksu postępowania cywilnego). Pisma sądowe mogą być również doręczane przez sekretariat sądu (w niektórych przypadkach w celu wezwania do stawienia się przed sądem lub doręczenia wyroku).

4 Ustalanie adresu

4.1 Czy zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1393/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 listopada 2007 r. dotyczącym doręczania w państwach członkowskich dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych i handlowych organ w danym państwie członkowskim, do którego zwrócono się z wnioskiem o doręczenie, z własnej inicjatywy próbuje ustalić miejsce pobytu adresata dokumentu, który ma zostać doręczony, jeżeli adresat nie zamieszkuje już pod adresem znanym organowi występującemu z wnioskiem?

Jeżeli organ francuski (prokuratura lub komornik sądowy) ma obowiązek doręczenia pisma z zagranicy i ustalone zostanie, że adresat nie mieszka już pod wskazanym adresem, organ ten jest zobowiązany do podjęcia niezbędnych środków w celu ustalenia jego dokładnego adresu zamieszkania.

W tym celu prokuratura może uzyskać dostęp do różnych rejestrów, w szczególności do rejestrów zabezpieczenia społecznego. Przekazywane informacje dotyczą adresu dłużnika, adresu jego pracodawcy oraz instytucji, w których otwarto rachunek na nazwisko dłużnika, z wyłączeniem wszelkich innych danych.

Ponadto, jeżeli chodzi o cywilne postępowanie egzekucyjne, w art. L.152-1 kodeksu cywilnego postępowania egzekucyjnego przewidziano bezpośredni dostęp komorników sądowych do informacji posiadanych przez organy lub urzędy państwowe i podmioty publiczne oraz przedsiębiorstwa i podmioty nadzorowane przez organy administracji.

4.2 Czy zagraniczne organy sądowe lub strony postępowania sądowego mają dostęp do rejestrów lub usług w tym państwie członkowskim umożliwiających ustalenie aktualnego adresu zamieszkania danej osoby? Jeśli tak, jakie rejestry lub usługi są dostępne i jakich procedur należy przestrzegać? Czy obowiązują w tym zakresie opłaty i jaka jest ich wysokość?

Poza informacjami publicznymi (np. książkami telefonicznymi) zagraniczne organy sądowe ani strony postępowania sądowego nie mają dostępu do rejestrów, które zawierają dane osobowe, takie jak np. adres dłużnika.

Zgodnie z prawem francuskim takiego dostępu można udzielić jedynie w toku cywilnego postępowania egzekucyjnego lub na mocy orzeczenia sądu wydanego w postępowaniu sądowym (zob. pytanie 1.3).

4.3 W jaki sposób organy w tym państwie członkowskim rozpatrują wnioski przesłane na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 1206/2001 z dnia 28 maja 2001 r. w sprawie współpracy między sądami państw członkowskich przy przeprowadzaniu dowodów w sprawach cywilnych lub handlowych, mające na celu ustalenie aktualnego adresu zamieszkania danej osoby?

Żaden przepis kodeksu postępowania cywilnego nie zabrania powoływania się na rozporządzenie nr 1206/2001 w celu odnalezienia adresu danej osoby. Przepisy powyższego rozporządzenia nie powinny jednak uchybiać przepisom tego kodeksu. Zgodnie z prawem francuskim sądy orzekające w sprawach cywilnych nie mają bowiem bezpośredniego dostępu do ewidencji ludności, tak jak ma to miejsce w innych państwach członkowskich. W związku z tym powołanie się na rozporządzenie nr 1206/2001 byłoby możliwe w przypadku, gdyby osoba trzecia posiadała dokument zawierający adres osoby, do której skierowane jest pismo. W tym przypadku zgodnie z przepisami art. 138 i nast. kodeksu postępowania cywilnego sąd może nakazać tej osobie trzeciej przedstawienie przedmiotowego dokumentu, czemu osoba ta może się jednak sprzeciwić, powołując się na uzasadnioną przeszkodę (np. tajemnicę adwokacką).

5 W jaki sposób dokument jest zwykle doręczany w praktyce? Czy istnieją alternatywne metody, które można wykorzystać w tym celu (inne niż doręczenie zastępcze, o którym mowa w pkt 6 poniżej)?

Doręczenia w formie zwykłej dokonuje się za pomocą zamkniętej koperty lub przesyłki (art. 667 kodeksu postępowania cywilnego) drogą pocztową lub osobiście za potwierdzeniem odbioru (récipissé) lub pokwitowaniem (émargement). Doręczane pismo powinno zawierać wszystkie informacje dotyczące imion i nazwiska bądź firmy lub nazwy handlowej nadawcy, a także jego adresu zamieszkania lub siedziby. W doręczanym piśmie należy oznaczyć adresata (art. 665 kodeksu postępowania cywilnego). Doręczane pismo musi zawierać wszystkie te elementy pod rygorem bezskuteczności doręczenia (art. 693 kodeksu postępowania cywilnego).

Jeżeli adresatem jest osoba fizyczna, pismo jest doręczane do miejsca jej zamieszkania lub do dowolnego innego miejsca, jeżeli pismo jest doręczane osobiście, lub na adres do doręczeń, jeżeli w przepisach dopuszczono taką możliwość lub ustanowiono taki obowiązek. Jeżeli adresatem jest osoba prawna, pismo doręcza się do miejsca prowadzenia działalności lub – w jego braku – doręcza się je osobiście jednemu ze wspólników, który jest uprawniony do odbioru pisma.

W przypadku osoby dokonującej doręczenia właściwą datą jest data wysłania pisma, którą wskazano na stemplu urzędu wysyłającego. W przypadku osoby, do której skierowane jest pismo, właściwa datą jest data otrzymania pisma. W przypadku przesyłki poleconej za potwierdzeniem odbioru właściwą datą jest data, którą urząd pocztowy opatrzył pismo w momencie jego przekazania adresatowi.

Doręczanie pism sądowych między adwokatami ma miejsce wówczas, gdy adwokat przekazuje pismo innemu adwokatowi (art. 671–673 kodeksu postępowania cywilnego). Dokonuje się go zawsze w gmachu sądu w dwóch formach: w formie doręczenia przez komornika sądowego (wówczas komornik sądowy opatruje pieczęcią i podpisem pismo oraz jego odpis) lub w formie doręczenia bezpośredniego (wówczas adwokat, do którego skierowane jest pismo, otrzymuje je w dwóch egzemplarzach, a następnie opatruje jeden z nich datą i pieczęcią oraz odsyła ten egzemplarz).

Komornik sądowy dokonuje doręczenia w swoim rewirze komorniczym, czyli obszarze właściwości sądu wielkiej instancji, w którym znajduje się jego siedziba. W praktyce komornik sądowy doręcza pisma wyłącznie w dni robocze w godzinach 6.00–21.00, chyba że sąd zezwolił inaczej. W art. 663 kodeksu postępowania cywilnego wymieniono szereg informacji, które muszą zawierać dwa oryginały pisma komornika sądowego, pod rygorem bezskuteczności doręczenia (art. 693 kodeksu postępowania cywilnego). Komornik sądowy doręcza pisma do rąk własnych, a jeżeli nie jest to możliwe, na adres zamieszkania lub pobytu. W przypadku niespełnienia warunków doręczenia na adres zamieszkania lub pobytu doręczenie przez komornika sądowego odbywa się przez wysłanie adresatowi protokołu doręczenia (doręczenie w kancelarii komornika).

6 Czy w postępowaniu cywilnym dozwolone jest elektroniczne doręczanie dokumentów (doręczanie dokumentów sądowych lub pozasądowych za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej, takich jak poczta elektroniczna, zabezpieczone aplikacje internetowe, faks, SMS itp.)? Jeśli tak, w odniesieniu do jakich rodzajów postępowań przewiduje się stosowanie tej metody? Czy istnieją ograniczenia w odniesieniu do dostępności lub dostępu do tej metody doręczania dokumentów w zależności od tego, kto jest adresatem (osoba wykonująca zawód prawniczy, osoba prawna, spółka lub inny podmiot gospodarczy, itp.)?

W art. 748-1 kodeksu postępowania cywilnego przewidziano, że przesyłanie, przekazywanie i doręczanie pism sądowych, dokumentów, powiadomień, pouczeń lub wezwań do stawienia się przed sądem, sprawozdań, protokołów oraz odpisów zwykłych i uwierzytelnionych, opatrzonych klauzulą wykonalności odpisów orzeczeń sądowych może, pod pewnymi warunkami, odbywać się drogą elektroniczną.

Wprowadzenie nowych technologii w systemie wymiaru sprawiedliwości doprowadziło do sprecyzowania zasad doręczania pism przez komorników sądowych drogą elektroniczną.

Doręczanie między adwokatami może odbywać się również za pomocą prywatnej wirtualnej sieci adwokatów (RPVA, Réseau Privé Virtuel Avocats), którą wykorzystuje się również w celu wymiany pism sądowych między adwokatami a sądami.

Co do zasady zarządzenia techniczne określające konkretne warunki prowadzenia elektronicznej wymiany pism sądowych umożliwiają komunikację elektroniczną wyłącznie niektórym przedstawicielom zawodów prawniczych, w szczególności adwokatom i komornikom sądowym.

Komunikacja elektroniczna jest możliwa w większości sądów (w sądach wielkiej instancji, sądach gospodarczych, sądach apelacyjnych, Sądzie Kasacyjnym, sądach instancji w sprawach o bardziej ograniczonym zakresie).

W wyraźnie określonych przypadkach i na wyraźnie określonych warunkach niektóre pisma wysyłane przez sekretariat (powiadomienia o terminie rozprawy lub – w odniesieniu do niektórych osób prawnych – wezwania do stawienia się przed sądem) mogą być doręczane stronie pocztą elektroniczną (art. 748-8 i 748-9 kodeksu postępowania cywilnego).

W każdym przypadku adresat pisma musi wyraźnie się zgodzić na doręczenie drogą elektroniczną.

7 Doręczenie „zastępcze”

7.1 Czy prawo tego państwa członkowskiego dopuszcza stosowanie innych metod doręczenia w przypadkach, w których doręczenie dokumentów adresatowi nie było możliwe (np. zawiadomienie przesłane na adres domowy, do komornika sądowego, drogą pocztową lub przez wywieszenie ogłoszenia)?

W przypadku nieudanej próby doręczenia pisma sądowego w formie zwykłej pismo to doręcza komornik sądowy.

Komornik sądowy dokonuje doręczenia „w miejscu zamieszkania albo – w braku znanego miejsca zamieszkania – w miejscu pobytu”. Przed doręczeniem pisma w miejscu pobytu komornik sądowy podejmuje zatem wszelkie możliwe działania, aby ustalić miejsce zamieszkania adresata.

Jeżeli adresat pisma posiada znane miejsce zamieszkania lub pobytu, a komornik go w nim nie zastanie, doręczenie przez komornika sądowego jest skuteczne wyłącznie wówczas, gdy komornik przekaże odpis pisma dowolnej osobie obecnej w miejscu zamieszkania lub pobytu adresata. Jeżeli pismo nie zostanie doręczone osobiście, należy spełnić szereg wymogów formalnych w celu ochrony interesów adresata: doręczany odpis musi zostać opatrzony określonymi wzmiankami i znajdować się w zamkniętej kopercie, zaś adresatowi należy wysłać stosowne zawiadomienie przesyłką zwykłą.

Jeżeli adresat pisma nie posiada znanego miejsca zamieszkania, pobytu ani pracy, komornik sądowy może dokonać skutecznego doręczenia, składając pismo w swojej kancelarii. W tym celu komornik sporządza protokół, w którym dokładnie opisuje czynności dokonane w celu odszukania adresata. W tym samym dniu lub najpóźniej w kolejnym dniu roboczym komornik wysyła adresatowi odpis protokołu i doręczanego pisma przesyłką poleconą za potwierdzeniem odbioru na jego ostatni znany adres. W tym samym dniu komornik sądowy wysyła adresatowi zawiadomienie o dopełnieniu tej formalności przesyłką zwykłą.

7.2 Jeżeli stosowane są inne metody, w którym momencie dokumenty uznaje za doręczone?

Uznaje się, że pismo zostało doręczone w dniu jego doręczenia do rąk własnych lub w miejscu zamieszkania bądź pobytu. Ponieważ doręczenie w kancelarii komornika sądowego traktuje się jako doręczenie „w miejscu zamieszkania”, za datę doręczenia uznaje się datę wskazaną w zawiadomieniu o próbie doręczenia, a nie datę złożenia odpisu w kancelarii. Zasady określania daty doręczenia przez komornika sądowego mają zastosowanie nawet wówczas, gdy konieczne jest wysłanie zawiadomienia.

7.3 Jeżeli inna metoda doręczenia polega na złożeniu dokumentów w określonym miejscu (np. w urzędzie pocztowym), w jaki sposób informuje się adresata o tym, że dokumenty zostały złożone?

Jeżeli adresat nie jest obecny podczas próby doręczenia przez listonosza przesyłki poleconej za potwierdzeniem odbioru, jest on informowany – przez zawiadomienie o próbie doręczenia – że może odebrać odpis pisma w urzędzie pocztowym w wyznaczonym terminie.

Jeżeli komornik sądowy upewni się, że adres wskazany na doręczanym piśmie jest prawidłowy, ale nie może doręczyć pisma osobiście, umieszcza w oddawczej skrzynce pocztowej zawiadomienie o próbie doręczenia, które zawiera pouczenie, że adresat może odebrać odpis pisma w kancelarii komornika (art. 656 kodeksu postępowania cywilnego).

7.4 Jeżeli adresat odmawia przyjęcia doręczenia dokumentów, jakie są tego konsekwencje? Czy dokumenty uważa się za skutecznie doręczone, jeśli odmowa nie jest uzasadniona?

Doręczenie pisma adresatowi, czyli osobie, do której skierowane jest pismo, nie wymaga zgody tej osoby, a więc jeżeli adresat nie chce odebrać przedmiotowego pisma doręczanego przez komornika sądowego, uznaje się, że mimo to pismo zostało skutecznie doręczone do rąk adresata. W rzeczywistości „komornik sądowy nie może zmusić adresata do przyjęcia pisma w razie odmowy; wystarczy, że komornik złoży odpis w miejscu pobytu lub zamieszkania adresata, jeżeli zastał go w tym miejscu. Doręczenie uważa się zatem za skuteczne, nawet jeżeli w związku z odmową przyjęcia odpisu przez adresata komornik pozostawi go na meblu” (Sąd Apelacyjny w Paryżu, 12 grudnia 1906 r., S. 1907. 2.109).

8 Doręczenie drogą pocztową z zagranicy (art. 14 rozporządzenia dotyczącego doręczania dokumentów)

8.1 Jeżeli poczta doręczy adresatowi w tym państwie członkowskim dokument wysłany z zagranicy w sytuacji, w której wymagane jest potwierdzenie odbioru (art. 14 rozporządzenia dotyczącego doręczania dokumentów), czy dokument taki może zostać doręczony tylko adresatowi osobiście, czy też można go doręczyć, zgodnie z krajowymi przepisami dotyczącymi doręczania drogą pocztową, także innej osobie pod tym samym adresem?

Co do zasady w przypadku doręczania pism sądowych drogą pocztową osoba odpowiedzialna za doręczenie pisma za potwierdzeniem odbioru może przekazać je wyłącznie adresatowi, chyba że adresat upoważnił osobę trzecią do odbioru takich pism.

8.2 W jaki sposób można dokonać, zgodnie z przepisami dotyczącymi doręczania drogą pocztową w tym państwie członkowskim, doręczenia dokumentów z zagranicy na podstawie art. 14 rozporządzenia nr 1393/2007 dotyczącego doręczania dokumentów, jeżeli pod adresem, pod który należało doręczyć dokumenty, nie zastano ani adresata, ani żadnej innej osoby uprawnionej do odebrania przesyłki (o ile doręczenie zastępcze jest możliwe na podstawie krajowych przepisów dotyczących doręczania drogą pocztową – zob. powyżej)?

Jeżeli adresat pisma lub osoba upoważniona do odbioru przesyłek za potwierdzeniem odbioru nie mogli odebrać pisma doręczanego drogą pocztową, doręczenie uznaje się za bezskuteczne i należy je powtórzyć w drodze doręczenia przez komornika sądowego.

8.3 Czy urzędy pocztowe przewidują określony termin na odebranie dokumentów przed ich odesłaniem jako niedoręczone? Jeśli tak, w jaki sposób adresat jest informowany o tym, że w urzędzie pocztowym jest do odebrania adresowana do niego przesyłka?

Jeżeli osoba odpowiedzialna za doręczenie przesyłki za potwierdzeniem odbioru nie zastanie adresata pisma (lub osoby upoważnionej do odbioru przesyłek poleconych za potwierdzeniem odbioru) w jego miejscu zamieszkania, listonosz umieszcza zawiadomienie o próbie doręczenia w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. Zawiadomienie zawiera pouczenie, że adresat może odebrać przesyłkę w urzędzie pocztowym w terminie piętnastu dni. Jeżeli adresat nie odbierze przesyłki w tym terminie, zostaje ona zwrócona nadawcy.

9 Czy przewiduje się pisemne potwierdzenie doręczenia dokumentu?

W przypadku doręczenia przesyłką poleconą za potwierdzeniem odbioru listonosz przekazuje pismo adresatowi, a adresat składa podpis na potwierdzeniu odbioru. Potwierdzenie odbioru wysyła się nadawcy jako dowód osobistego doręczenia pisma. Jeżeli adresat nie odebrał pisma z urzędu pocztowego lub jeżeli np. adres jest nieprawidłowy, nadawca otrzymuje również – w terminie 15 dni od dnia otrzymania zawiadomienia o nieudanej próbie doręczenia – potwierdzenie odbioru zawierające informację o nieudanej próbie doręczenia.

Jeżeli pismo doręczane jest przez komornika sądowego, wskazuje on w protokole doręczenia kroki formalne, które podjął w celu skutecznego doręczenia zgodnie z przepisami art. 655 kodeksu postępowania cywilnego, którego akapit drugi stanowi, że „komornik sądowy opisuje w piśmie czynności, których dokonał w celu skutecznego doręczenia pisma do rąk własnych adresata, oraz okoliczności uniemożliwiające doręczenie”.

W protokole komornik sądowy wskazuje również osobę, której udało mu się doręczyć pismo, i informuje o tym osobę zlecającą doręczenie pisma.

10 Co się stanie, gdy z jakichkolwiek powodów adresat nie otrzyma dokumentu lub gdy doręczenie dokumentu nastąpi z naruszeniem przepisów prawa (np. dokument zostanie doręczony osobie trzeciej)? Czy pomimo to doręczenie dokumentu może być uznane za zgodne z prawem (np. czy naruszenie przepisów prawa może być usunięte), czy też musi nastąpić nowa próba doręczenia dokumentu?

Co do zasady pisma należy doręczać do rąk własnych. Doręczenie pisma do rąk osób trzecich nie musi jednak oznaczać, że jest ono bezskuteczne, w przypadku spełnienia określonych warunków.

Zgodnie z przepisami art. 670 kodeksu postępowania cywilnego pismo doręczane przesyłką poleconą za potwierdzeniem odbioru uznaje się bowiem za doręczone w miejscu zamieszkania lub pobytu, jeżeli potwierdzenie odbioru podpisze osoba do tego upoważniona. Takie doręczenie może mieć wpływ na klasyfikację orzeczenia (orzeczenie uznaje się za wydane po przeprowadzeniu rozprawy (jugement contradictoire) lub zaocznie – pod nieobecność strony), ale nie oznacza to, że doręczenie jest bezskuteczne.

W innych przypadkach, tj. jeżeli adres do doręczenia przesyłką poleconą jest nieprawidłowy lub jeżeli adresat nie odebrał pisma z urzędu pocztowego, sekretarz sądowy powinien wezwać stronę do doręczenia pisma za pośrednictwem komornika sądowego zgodnie z przepisami art. 670-1 kodeksu postępowania cywilnego. Powyższy krok umożliwia skuteczne doręczenie pisma sądowego.

Komornik sądowy może również doręczyć pismo innej osobie niż adresat, np. członkowi rodziny obecnemu w miejscu zamieszkania adresata. W takim wypadku osoba trzecia otrzymuje odpis pisma w zapieczętowanej kopercie, a komornik wskazuje imię i nazwisko osoby, która odebrała pismo, w protokole doręczenia (art. 655 i 657 kodeksu postępowania cywilnego).

Jeżeli komornikowi sądowemu udało się ustalić, że adresat faktycznie zamieszkuje pod wskazanym adresem, może również umieścić zawiadomienie o próbie doręczenia w oddawczej skrzynce pocztowej, wzywając w nim adresata do odebrania pisma w kancelarii komornika. W takim przypadku doręczenie przez komornika sądowego jest skuteczne i uznaje się je za dokonane w miejscu zamieszkania, co pociąga za sobą skutki, które wskazano powyżej, w odniesieniu do kwalifikacji orzeczenia (art. 656 kodeksu postępowania cywilnego).

Ponadto, w przypadku gdy pozwany dobrowolnie stawi się przed sądem instancji, sądem gospodarczym lub sądem pracy, można pominąć fakt bezskuteczności doręczenia zwykłego lub doręczenia przez komornika sądowego pisma wszczynającego postępowanie, jeżeli strony postępowania wyrażą na to zgodę (orzeczenie Sądu Kasacyjnego (Izba Socjalna) z dnia 16 maja 1990 r.).

Poza wymienionymi powyżej sytuacjami pismo, które nie zostało doręczone w sposób skuteczny, nie wywołuje skutków prawnych i nie stanowi podstawy powstania żadnych praw. W szczególności bezskuteczne doręczenie uniemożliwia rozpoczęcie biegu terminów wniesienia środków zaskarżenia.

11 Czy muszę zapłacić za doręczenie dokumentu, a jeśli tak, to jaką kwotę?

Wysokość opłat za doręczenie pisma przesyłką poleconą jest równa kosztom przesyłki poleconej, tj. 5,10 EUR za przesyłkę o wadze maksymalnie 20 gramów nadaną z Francji na adres we Francji (według cennika obowiązującego w dniu 1 kwietnia 2017 r.).

Koszt doręczenia przez komornika sądowego jest ustalany na podstawie dekretu z dnia 26 lutego 2016 r. ustanawiającego ustawowe cenniki opłat za czynności komorników sądowych. Koszt doręczenia przez komornika sądowego zależy od charakteru pisma i wartości przedmiotu sporu, ale co do zasady nie przekracza kwoty 50 EUR.

Ostatnia aktualizacja: 21/11/2018

Za wersję tej strony w języku danego kraju odpowiada właściwy punkt kontaktowy Europejskiej Sieci Sądowej (EJN). Tłumaczenie zostało wykonane przez służby Komisji Europejskiej. Jeżeli właściwy organ krajowy wprowadził jakieś zmiany w wersji oryginalnej, mogły one jeszcze nie zostać uwzględnione w tłumaczeniu. ESS ani Komisja Europejska nie ponoszą odpowiedzialności za wszelkie informacje, dane lub odniesienia zawarte w tym dokumencie. Informacje na temat przepisów dotyczących praw autorskich, które obowiązują w państwie członkowskim odpowiedzialnym za niniejszą stronę, znajdują się w informacji prawnej.

Twoje uwagi

Za pomocą tego formularza możesz przesłać nam swoje komentarze i uwagi na temat nowej strony