Aan de vertaling in het Nederlands wordt momenteel gewerkt.
De volgende vertalingen zijn al beschikbaar
Swipe to change

Soorten juridische beroepen

Italië

Op deze pagina vindt u informatie over juridische beroepen in Italië.

Inhoud aangereikt door
Italië

Juridische beroepen – Inleiding

De belangrijkste juridische beroepen in Italië zijn die van magistraat (magistrato; dat zijn zowel rechters (giudice) als openbare aanklagers (ministero pubblico)), advocaat en notaris.

Rechters en het openbaar ministerie

Het systeem waaronder rechters en openbare aanklagers hun justitiële taken uitoefenen, is vastgelegd in de grondwet.

Rechters

Er wordt uit naam van het volk rechtgesproken. Rechters zijn uitsluitend gebonden aan de wetten (artikel 101 van de grondwet).

Het systeem waaronder rechters hun justitiële taken vervullen, is vastgelegd en wordt geregeld door de wetten betreffende de rechterlijke organisatie.

Er mogen geen "buitengewone" of "speciale" rechtbanken worden ingesteld, alleen speciale kamers behorende bij gewone rechtbanken. Het is wettelijk geregeld hoe en wanneer het publiek direct mag deelnemen aan de rechtspraak.

Benoeming tot het beroep van rechter vindt plaats op basis van openbare examens. Er kunnen echter ererechters worden benoemd om alle taken uit te oefenen van een afzonderlijke gewone rechter.

Autonomie en onafhankelijkheid

De rechterlijke macht is autonoom en onafhankelijk van de andere overheidsinstellingen (artikel 104 van de grondwet).

Deze onafhankelijkheid wordt bewaakt door de Hoge Raad voor de magistratuur (Consiglio Superiore della Magistratura), een autonoom orgaan dat is belast met benoemingen, taakverdeling en overplaatsingen, promoties en disciplinaire maatregelen (artikel 105 van de grondwet).

Het enige verschil tussen rechters zit hem in de aard van hun werkzaamheden.

Rechters worden voor het leven benoemd en zij kunnen niet worden ontslagen of geschorst zonder een besluit daartoe van de Consiglio Superiore della Magistratura overeenkomstig de wetten betreffende de rechterlijke organisatie en de daarin opgenomen garanties, of met toestemming van de betreffende rechter.

Openbare aanklagers

Organisatie

In de grondwet zijn ook de beginselen van onafhankelijkheid en autonomie van het openbaar ministerie opgenomen (artikel 107).

Artikel 112 bevat de verplichting om strafvervolging in te stellen: zodra de openbare aanklager is geïnformeerd over een strafbaar feit, moet hij onderzoek doen en de resultaten van dit onderzoek, samen met de toepasselijke verzoeken, ter beoordeling voorleggen aan een rechter. De verplichting om strafvervolging in te stellen, helpt te verzekeren dat het openbaar ministerie onafhankelijk is bij de uitvoering van zijn werkzaamheden en benadrukt ook de gelijkheid van alle burgers voor de wet.

Het openbaar ministerie oefent zijn ambt uit bij het hof van cassatie, de hoven van beroep, gewone rechtbanken en jeugdrechtbanken.

Rol en taken

Het openbaar ministerie is betrokken bij alle strafzaken en treedt op namens de staat. Openbare aanklagers nemen deel aan civiele zaken wanneer hierin wettelijk wordt voorzien (bv. bij bepaalde familierechtelijke geschillen, zaken met betrekking tot personen die wettelijk onbekwaam zijn enz.).

Organisatie van de juridische beroepen: advocaten en notarissen

Advocaten

Een advocaat is een onafhankelijke beroepsjurist die zijn cliënten vertegenwoordigt en bijstaat voor een civiele, straf- of bestuursrechtbank. Zijn cliënten kunnen een natuurlijke persoon, een bedrijf of een overheidsorgaan zijn.

Een advocaat verdedigt een cliënt op basis van een overeenkomst om hem te vertegenwoordigen en tegen betaling van een honorarium.

Aan elke rechtbank en elk hof is een raad van de plaatselijke advocaten verbonden (Consiglio dell'ordine).

Op nationaal niveau is er een nationale orde van advocaten (Consiglio Nazionale Forense).

Wet nr. 247 van 31 december 2012 bevat nieuwe bepalingen betreffende het uitoefenen van het beroep van advocaat.

Notarissen

Een notaris is een beroepsjurist die een openbare functie uitoefent: het is de rol van de notaris om akten die in zijn of haar aanwezigheid zijn ondertekend, authenticiteit te verlenen.

Het beroep van notaris wordt geregeld in wet nr. 89 van 16 februari 1913 betreffende regels inzake het beroep van notaris en notariële archieven.

Het nationale orgaan is de nationale raad van notarissen (Consiglio Nazionale del Notariato).

Laatste update: 02/10/2017

De verschillende taalversies van deze pagina worden bijgehouden door de betrokken lidstaten. De informatie wordt vertaald door de diensten van de Europese Commissie. Eventuele aanpassingen zijn daarom mogelijk nog niet verwerkt in de vertalingen. De Europese Commissie aanvaardt geen verantwoordelijkheid of aansprakelijkheid met betrekking tot informatie of gegevens in dit document. Zie de juridische mededeling voor auteursrechtelijke bepalingen van de lidstaat die verantwoordelijk is voor deze pagina.