Uwaga: niedawno wprowadzono na tej stronie zmiany w oryginalnej wersji językowej słoweński. Strona w wybranej przez Ciebie wersji językowej jest obecnie tłumaczona przez nasze służby tłumaczeniowe.
Swipe to change

Krajowe sądy szczególne

Słowenia

Więcej informacji o sądach w Słowenii można znaleźć na oficjalnej stronie internetowej Sądu Najwyższego Republiki Słowenii. W niniejszej części przedstawiono informacje na temat organizacji sądów szczególnych w Słowenii.

Autor treści:
Słowenia
Oficjalne tłumaczenie przeglądanej wersji językowej nie istnieje.
Tutaj znajdą Państwo tłumaczenie maszynowe tego tekstu. Ma ono charakter wyłącznie orientacyjny. Autorzy tej strony nie ponoszą odpowiedzialności za jakość tłumaczenia maszynowego.

Sądy pracy i sąd ds. ubezpieczeń społecznych pierwszej instancji (Delovna sodišča in socialno sodišče prve stopnje)

Sądy pracy są właściwe do rozstrzygania indywidualnych i zbiorowych sporów z ze stosunku pracy, natomiast sądy ds. ubezpieczeń społecznych – do rozstrzygania sporów z zakresu ubezpieczeń społecznych określonych w przepisach ustawowych.

Sądy pracy i sąd ds. ubezpieczeń społecznych pierwszej instancji orzekają w pierwszej instancji. Sąd Apelacyjny ds. Pracy i Ubezpieczeń Społecznych (Višje delovno in socialno sodišče) rozpoznaje odwołania od orzeczeń sądów pracy i sądu ds. ubezpieczeń społecznych pierwszej instancji, natomiast odwołania od orzeczeń Sądu Apelacyjnego ds. Pracy i Ubezpieczeń Społecznych rozpoznaje Sąd Najwyższy Republiki Słowenii.

Sąd pracy jest właściwy do rozstrzygania następujących rodzajów indywidualnych sporów ze stosunku pracy:

  • dotyczących nawiązania, istnienia, czasu trwania i rozwiązania stosunku pracy;
  • dotyczących praw, obowiązków i zakresu odpowiedzialności wynikających ze stosunku pracy, między pracownikiem a pracodawcą lub jego następcą prawnym;
  • dotyczących praw i obowiązków wynikających ze stosunku pracy między pracownikiem a klientem, na rzecz którego pracownik wykonuje pracę z tytułu umowy między pracodawcą a klientem;
  • dotyczących procedur zatrudnienia, między pracodawcą a kandydatem;
  • dotyczących praw i obowiązków wynikających z własności przemysłowej, uzgodnionych między pracownikiem a pracodawcą w ramach stosunku pracy;
  • dotyczących pracy wykonywanej przez dzieci w wieku poniżej 15. roku życia, praktykantów, uczniów i studentów;
  • dotyczących stypendiów, między pracodawcami a uczniami lub studentami;
  • dotyczących nieodpłatnego wykonywania pracy w okresie próbnym;
  • określonych prawem.

Sąd pracy jest również właściwy do zadecydowania o uznaniu zakładu ubezpieczeń za współpozwanego w sporze o odszkodowanie, do rozstrzygania którego właściwy jest sąd pracy.

Jeżeli powód jest pracownikiem, właściwe są nie tylko sądy o ogólnej właściwości miejscowej dla pozwanego, ale również sąd znajdujący się na terytorium, na którym praca jest, była lub powinna była być wykonywana, a także sąd właściwy dla obszaru, na którym powstał stosunek pracy.

Sąd pracy jest właściwy do rozstrzygania następujących rodzajów zbiorowych sporów ze stosunku pracy:

  • sporów o ważność układu zbiorowego pracy, a także o jego stosowanie w stosunkach między stronami układu lub stronami układu a stroną trzecią;
  • sporów o kompetencje do prowadzenia rokowań zbiorowych;
  • sporów o zgodność zbiorowych układów pracy z prawem, wzajemną zgodność zbiorowych układów pracy, a także zgodność ogólnych zarządzeń pracodawcy z prawem i ze zbiorowymi układami pracy;
  • sporów o legalność strajków i innych form protestu;
  • sporów o uczestnictwo pracowników w zarządzaniu;
  • sporów o kompetencje związków zawodowych w zakresie stosunków pracy;
  • sporów o decyzje w zakresie reprezentatywności związków zawodowych;
  • wszelkich innych sporów określonych prawem.

Właściwość miejscowa w sporach zbiorowych ze stosunku pracy, w których stroną jest pracodawca, należy do sądu o ogólnej właściwości miejscowej dla pracodawcy.

Sąd ds. ubezpieczeń społecznych jest właściwy do rozstrzygania następujących sporów z zakresu ubezpieczeń społecznych:

1. W dziedzinie ubezpieczenia emerytalnego i rentowego:

  • sporów o prawa do i z tytułu ubezpieczenia emerytalnego i rentowego;
  • sporów o prawa do i z tytułu dodatkowego ubezpieczenia emerytalnego;
  • sporów o płatność składek na obowiązkowe ubezpieczenie emerytalno-rentowe i na obowiązkowe dodatkowe ubezpieczenie emerytalne;
  • sporów dotyczących utworzenia lub likwidacji stanowisk, w odniesieniu do których objęcie dodatkowym ubezpieczeniem emerytalnym jest obowiązkowe;
  • sporów o dobrowolne objęcie obowiązkowym ubezpieczeniem emerytalno-rentowym i płatności składek na to ubezpieczenie;
  • sporów o uznanie okresu ubezpieczenia i okresu składkowego;
  • sporów o prawa do emerytury państwowej;
  • sporów dotyczących rejestru urzędowego.

2. W dziedzinie ubezpieczenia zdrowotnego:

  • sporów dotyczących praw do i z tytułu obowiązkowego ubezpieczenia zdrowotnego i płatności składek na to ubezpieczenie.

3. W dziedzinie ubezpieczeń na wypadek bezrobocia i ubezpieczeń pracowniczych:

  • sporów dotyczących praw do i z tytułu obowiązkowego ubezpieczenia od utraty pracy i płatności składek na to ubezpieczenie;
  • sporów dotyczących dobrowolnego objęcia obowiązkowym ubezpieczeniem od utraty pracy i płatności składek na to ubezpieczenie;
  • sporów dotyczących stypendiów przyznawanych na podstawie zaświadczeń o dochodach, a także stypendiów dla osób utalentowanych;
  • sporów dotyczących kredytów studenckich na podstawie poręczeń i dofinansowywanie odsetek, których przyznanie zależy od przedstawienia zaświadczenia o dochodach.

4. W dziedzinie opieki rodzicielskiej i świadczeń rodzinnych:

  • sporów dotyczących praw do i z tytułu ubezpieczenia na opiekę rodzicielską, a także płatności składek na to ubezpieczenie;
  • sporów dotyczących praw do świadczeń rodzinnych.

5. W dziedzinie świadczeń socjalnych:

  • sporów dotyczących świadczeń z tytułu ubezpieczenia społecznego;
  • sporów dotyczących uprawnień do różnego rodzaju świadczeń socjalnych, jeżeli mają one na celu wyjaśnienie kwestii związanych z ubezpieczeniem społecznym wnioskodawcy i jeżeli o uznaniu prawa do takiego świadczenia decyduje zaświadczenie o dochodach.

Sąd ds. ubezpieczeń społecznych jest również właściwy do orzekania w dziedzinach, o których mowa powyżej, w następujących sporach z zakresu ubezpieczeń społecznych:

  • dotyczących zwrotu niewłaściwie uzyskanych środków;
  • dotyczących odszkodowania za szkody wyrządzone przez organ państwowy lub podmiot posiadający władzę publiczną ubezpieczonemu lub osobie dochodzącej roszczeń z tytułu ubezpieczenia, bądź szkód, jakie ubezpieczony wyrządził instytucji w związku ze stosunkiem ubezpieczenia, lub w związku z wykonywaniem praw z tytułu ubezpieczenia społecznego.

Sąd ds. ubezpieczeń społecznych jest również właściwy do rozstrzygania sporów z zakresu ubezpieczeń społecznych określonych prawem.

Do sądów pierwszej instancji w Republice Słowenii należą:

  • Sąd Pracy w Celje, z siedzibą w Celje, obejmujący swym obszarem właściwości okręg sądowy Celje;
  • Sąd Pracy w Koprze, z siedzibą w Koprze, obejmujący swym obszarem właściwości okręgi sądowe Koper i Nova Gorica;
  • Sąd ds. Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Lublanie, z siedzibą w Lublanie, właściwy do orzekania w sporach zbiorowych na obszarze okręgów sądowych Kranj, Krško, Lublana i Novo mesto, a także do rozpoznawania sporów z zakresu ubezpieczeń społecznych na terytorium Republiki Słowenii;
  • Sąd Pracy w Mariborze, z siedzibą w Mariborze, obejmujący swym obszarem właściwości okręgi sądowe Maribor, Murska Sobota, Ptuj i Slovenj Gradec.

Sądy pierwszej instancji rozstrzygają spory zbiorowe w siedzibie sądu, chyba że przewidziano, że muszą one orzekać w wydziałach zamiejscowych.

W przypadku sporów zbiorowych i z zakresu ubezpieczeń społecznych, sąd pierwszej instancji orzeka w składzie jednego sędziego, będącego przewodniczącym składu, i dwóch ławników. Jeden z ławników jest wybierany z listy kandydatów wywodzących się spośród pracowników lub osób ubezpieczonych, a drugi z listy kandydatów będących przedstawicielami pracodawcy lub instytucji.

W indywidualnych sporach pracowniczych i z zakresu ubezpieczeń społecznych obejmujących roszczenia materialnoprawne orzeka jeden sędzia, jeżeli wartość przedmiotu sporu nie przekracza kwoty minimalnej stanowiącej warunek zezwalający na złożenie środka zaskarżenia (revizija), określonej w ustawie o postępowaniu cywilnym. Niezależnie od wartości przedmiotu sporu, niektóre sprawy muszą być rozstrzygane przez jednego sędziego, np. indywidualne spory ze stosunku pracy dotyczące rozwiązania umowy o pracę, pracy w okresie próbnym, pracy w nadgodzinach, przerw w pracy, odpoczynku oraz urlopu i innych rodzajów nieobecności w pracy, obowiązku świadczenia pracy w związku z wyjątkowymi okolicznościami, kar dyscyplinarnych, tymczasowego zawieszenia w pracy w związku z rozpoczęciem postępowania dyscyplinarnego oraz tymczasowym przeniesieniem na inne stanowisko; spory z zakresu ubezpieczeń społecznych dotyczące prawa do zasiłku pielęgnacyjnego, prawa do zasiłku dla niepełnosprawnych z tytułu ograniczonej sprawności fizycznej i prawa do leczenia w sanatorium.

Sąd Apelacyjny ds. Pracy i Ubezpieczeń Społecznych (Višje delovno in socialno sodišče)

Sądy pracy są właściwe do rozstrzygania indywidualnych i zbiorowych sporów ze stosunku pracy, natomiast sądy ds. ubezpieczeń społecznych rozstrzygają spory określone przepisami ustawowymi.

Sąd Apelacyjny ds. Pracy i Ubezpieczeń Społecznych rozpoznaje apelacje od orzeczeń sądów pracy i sądów ds. ubezpieczeń społecznych pierwszej instancji. Sąd Najwyższy Republiki Słowenii rozpoznaje zwykłe i nadzwyczajne środki zaskarżenia od orzeczeń Sądu Apelacyjnego ds. Pracy i Ubezpieczeń Społecznych.

Siedziba Sądu Apelacyjnego ds. Pracy i Ubezpieczeń Społecznych znajduje się w Lublanie.

Sąd Apelacyjny ds. Pracy i Ubezpieczeń Społecznych orzeka w składzie trzech sędziów.

Sąd administracyjny Republiki Słowenii (Upravno sodišče Republike Slovenije)

Sąd Administracyjny Republiki Słowenii jest właściwy do rozstrzygania sporów administracyjnych w trybie i za pomocą metod określonych w ustawie o sporach administracyjnych (Zakon o upravnem sporu).

W sporach administracyjnych zagwarantowano ochronę sądową praw i korzyści osób fizycznych i organizacji przed decyzjami i czynnościami organów państwowych, organów władz lokalnych i podmiotów posiadających uprawnienia publiczne, w zakresie określonym w ustawie.

W sporze administracyjnym:

  • sąd orzeka w przedmiocie legalności prawomocnych aktów administracyjnych naruszających sytuację prawną skarżącego;
  • sąd orzeka w przedmiocie legalności indywidualnych aktów i czynności naruszających prawa człowieka i podstawowe wolności osób fizycznych, chyba że zagwarantowano inne formy należytego postępowania;
  • sąd orzeka w przedmiocie legalności aktów przyjętych przez organy administracji państwowej, organy władz lokalnych i podmioty posiadające uprawnienia publiczne, wydanych w formie zarządzeń regulujących stosunki między określonymi podmiotami.

Spory administracyjne są rozstrzygane w pierwszej instancji przez Sąd Administracyjny Republiki Słowenii. W sporach administracyjnych skargi na orzeczenia wydane w pierwszej instancji lub nadzwyczajne środki prawne przeciwko takim orzeczeniom rozpoznawane są natomiast przez Sąd Najwyższy Republiki Słowenii.

Siedziba Sądu Administracyjnego Republiki Słowenii mieści się w Lublanie.

Sąd administracyjny orzeka w siedzibie i w następujących wydziałach zamiejscowych:

  • w wydziale w Celje dla obszaru właściwości Sądu Wyższego w Celje;
  • w wydziale w Novej Goricy dla obszaru właściwości Sądu Wyższego w Koprze;
  • w wydziale w Mariborze dla obszaru właściwości Sądu Wyższego w Mariborze.

Decyzja dotycząca tego, który wydział powinien orzekać w danej sprawie, jest podejmowana przy uwzględnieniu miejsca zamieszkania lub siedziby strony skarżącej.

Jeżeli strona skarżąca nie ma miejsca pobytu albo siedziby w Republice Słowenii, Sąd Administracyjny orzeka w wydziale znajdującym się na obszarze właściwości, na którym miała miejsce zaskarżona czynność administracyjna.

Sąd Administracyjny orzeka w składzie trzech sędziów, z wyjątkiem niektórych przypadków przewidzianych ustawą, w których orzeka jeden sędzia.

Sąd Najwyższy rozpoznaje odwołania i nadzwyczajne środki zaskarżenia w składzie trzech sędziów, natomiast w sporach dotyczących kompetencji w składzie trzech lub pięciu sędziów.

Prawnicze bazy danych

Więcej informacji o sądach w Słowenii można znaleźć na oficjalnej stronie internetowej Sądu Najwyższego Republiki Słowenii.

Ciekawe strony

Organy sądownictwa

Ostatnia aktualizacja: 02/11/2016

Za wersję tej strony w języku danego kraju odpowiada właściwe państwo członkowskie. Tłumaczenie zostało wykonane przez służby Komisji Europejskiej. Jeżeli właściwy organ krajowy wprowadził jakieś zmiany w wersji oryginalnej, mogły one jeszcze nie zostać uwzględnione w tłumaczeniu. Komisja Europejska nie przyjmuje żadnej odpowiedzialności w odniesieniu do danych lub informacji, które niniejszy dokument zawiera, lub do których się odnosi. Informacje na temat przepisów dotyczących praw autorskich, które obowiązują w państwie członkowskim odpowiedzialnym za niniejszą stronę, znajdują się w informacji prawnej.

Twoje uwagi

Za pomocą tego formularza możesz przesłać nam swoje komentarze i uwagi na temat nowej strony