National ordinary courts

Ordinary courts are the core of the judicial systems in the Member States. They deal with a major part of judicial proceedings. Their scope of jurisdiction varies considerably. You can find here information on the ordinary courts and their jurisdiction in each Member State.

In most Member States, the ordinary courts deal with two main types of proceedings:

  • Proceedings in criminal matters, i.e. regarding punishable (criminal) offences (such as theft, vandalism, fraud, etc.); these courts can impose penalties and are often referred to as "criminal courts",
  • Proceedings in civil matters, i.e. disputes between citizens and/or businesses (for instance, problems with rent, a service contract or a divorce, etc.); these courts are often referred to as "civil courts".

Please select the relevant country's flag to obtain detailed national information.

Last update: 18/01/2019

This page is maintained by the European Commission. The information on this page does not necessarily reflect the official position of the European Commission. The Commission accepts no responsibility or liability whatsoever with regard to any information or data contained or referred to in this document. Please refer to the legal notice with regard to copyright rules for European pages.

Gewone rechtbanken - België

Op deze pagina vindt u een overzicht van de gewone rechtbanken in België.

Gewone rechtbanken - inleiding

Het hoogste gerechtshof

Het Hof van Cassatie is het hoogste rechtscollege - de "rechtbank der rechtbanken" - en is gevestigd in Brussel.

Het hof van assisen

Er is één hof van assisen in elk van de tien provincies en één in het administratieve arrondissement van Brussel-Hoofdstad. Het hof van assisen is geen permanente rechtbank, maar wordt telkens opnieuw samengesteld wanneer beschuldigden voor het hof moeten verschijnen.

De beroepsgerechten

  • In België zijn er vijf hoven van beroep:
    • Brussel (voor het gerechtelijke arrondissementen Waals-Brabant, Leuven en Brussel),
    • Luik (voor het gerechtelijke arrondissementen Luik, Eupen, Namen en Luxemburg),
    • Bergen (voor het gerechtelijk arrondissement Henegouwen),
    • Gent (voor het gerechtelijke arrondissementen West-Vlaanderen en Oost-Vlaanderen),
    • Antwerpen (voor het provincies Antwerpen en Limburg).
  • In België zijn er vijf arbeidshoven. De arbeidshoven zijn hoven van beroep gespecialiseerd in het arbeidsrecht. Zij zetelen in de voornoemde hoven van beroep.

De gerechten van eerste aanleg

  • De rechtbanken van eerste aanleg: er zijn er 13 in België (één per gerechtelijk arrondissement, en twee in het arrondissement Brussel; 1 NL en 1 FR).
  • De arbeidsrechtbanken: er zijn er 9 in België (in principe één per rechtsgebied van hof van beroep, met uitzondering van het rechtsgebied van het Hof van beroep van Brussel waar er de arbeidsrechtbanken blijven in Leuven en Nijvel, en  twee arbeidsrechtbanken in Brussel(1NL en 1 FR) en met uitzondering van het het gerechtelijk arrondissement Eupen).
  • De ondernemingsrechtbanken: er zijn er 9 in België (in principe één per rechtsgebied van hof van beroep, met uitzondering van het rechtsgebied van het Hof van beroep van Brussel waar er de ondernemingsrechtbanken blijven in Leuven en Nijvel, en twee ondernemingsrechtbanken in Brussel(1NL en 1 FR) en met uitzondering van het gerechtelijk arrondissement Eupen).

De lagere rechtbanken

  • De vredegerechten: er zijn er 187 in België (één per gerechtelijk kanton).
  • De politierechtbanken: er zijn er 15 in België, één per gerechtelijk arrondissement, en vier in het arrondissement Brussel.

Bevoegdheid van de rechtbanken

Vredegerecht

De vrederechter behandelt alle vorderingen onder de 5000 euro die niet exclusief aan een andere rechtbank zijn toegewezen. De vrederechter is onder meer ook bevoegd voor geschillen inzake huur, tussen buren, over erfdienstbaarheid of onteigening, ongeacht het bedrag van het geschil, en voor voorlopige maatregelen tussen echtgenoten. Behalve wanneer een uitspraak wordt gedaan over een vordering waarvan het bedrag niet hoger is dan 2.000 EUR, kunnen de vonnissen van de vrederechter worden aangevochten bij de rechtbank van eerste aanleg.

Politierechtbank

De politierechtbank is een strafgerecht en een burgerlijk gerecht en behandelt overtredingen, wanbedrijven die gecontraventionaliseerd worden, inbreuken op bijzondere wetten (bv. veldwetboek, boswetboek), de vorderingen tot vergoeding van schade ontstaan uit een verkeersongeval en verkeersmisdrijven. Tegen de vonnissen van de politierechtbank kan hoger beroep worden ingesteld bij de rechtbank van eerste aanleg behalve in die zaken opgesomd in het gerechtelijk wetboek wanneer een uitspraak wordt gedaan over een vordering waarvan het bedrag niet hoger is dan 1 240 EUR.

Rechtbank van eerste aanleg

De rechtbank van eerste aanleg is bevoegd voor alle geschillen, behalve die welke de wet aan andere gerechten heeft toevertrouwd. Dit wordt de residuele bevoegdheid van de rechtbank van eerste aanleg genoemd.

De rechtbank van eerste aanleg heeft drie afdelingen: de burgerlijke rechtbank, de correctionele rechtbank, de familierechtbank en de jeugdrechtbank. Binnen de rechtbanken van eerste aanleg in Antwerpen, Brussel, Oost-Vlaanderen, Luik en Henegouwen werden in 2007 strafuitvoeringsrechtbanken opgericht.

De burgerlijke rechtbank

De burgerlijke rechtbank behandelt zaken die de staat van een persoon aangaan (bv. echtscheiding, afstamming, adoptie). Zij is ook bevoegd voor geschillen waarvan het bedrag hoger is dan 1 860 EUR, voor geschillen over erfrechten of auteursrechten en voor beroepen ingesteld tegen vonnissen van de vrederechter.

De correctionele rechtbank

De correctionele rechtbank is een strafgerecht dat belast is met de bestraffing van alle wanbedrijven en de gecorrectionaliseerde misdaden, zoals oplichting, fraude, onopzettelijke doodslag, diefstal met braak, diefstal met geweld. Die rechtbank is tevens de beroepsinstantie voor de vonnissen gewezen door de politierechtbank.

Een zaak kan voor de correctionele rechtbank worden gebracht na rechtstreekse dagvaarding door het openbaar ministerie of de burgerlijke partij, of bij beschikking van de raadkamer, die na afloop van het gerechtelijk onderzoek bepaalt of de beklaagde al dan niet naar de correctionele rechtbank wordt verwezen.

De raadkamer is een onderzoeksgerecht dat bestaat uit een alleenzetelende rechter in de rechtbank van eerste aanleg, die onderzoekt of er redenen zijn om de zaak naar de correctionele rechtbank te verwijzen of beslist om de beklaagde buiten vervolging te stellen (buitenvervolgingstelling). De raadkamer beslist ook over het behoud van de voorlopige hechtenis of de vrijlating van de beklaagde, eventueel onder voorwaarden, ofwel van maand tot maand, ofwel om de drie maanden wanneer het om een niet-gecorrectionaliseerde misdaad gaat.

De voorlopige hechtenis is een veiligheidsmaatregel waardoor de persoon die ervan verdacht wordt een wanbedrijf of een misdaad te hebben gepleegd, wordt opgesloten in afwachting van zijn proces. Deze maatregel wordt opgelegd om te voorkomen dat de verdachte spoorloos zou zijn op het moment dat hij voor de rechter moet verschijnen, dat hij ondertussen andere misdrijven zou plegen, dat hij bewijzen zou proberen te laten verdwijnen of dat hij contact zou hebben met derden (bv. beïnvloeding van getuigen of medeverdachten). De verdachte die uiteindelijk wordt vrijgesproken of buiten vervolging wordt gesteld, kan aan de minister van Justitie een vergoeding vragen voor de periode die hij onterecht in de gevangenis heeft doorgebracht. Dit is de vergoeding wegens onwerkzame hechtenis. Om deze vergoeding te krijgen, moet worden voldaan aan twee voorwaarden: de voorlopige hechtenis moet langer dan acht dagen geduurd hebben en de hechtenis of de handhaving van de hechtenis mag niet veroorzaakt zijn door het persoonlijk gedrag van de verdachte. De minister is heel streng bij het beoordelen van de tweede voorwaarde.

Tegen beslissingen van de raadkamer kan hoger beroep worden ingesteld bij de kamer van inbeschuldigingstelling. Dat is het onderzoeksgerecht op het niveau van het hof van beroep.

De jeugdrechtbank

De jeugdkamers die de jeugdrechtbank vormen zijn bevoegd voor zaken waarin minderjarigen in gevaar zijn en voor zaken waarin minderjarigen strafbare feiten hebben gepleegd.

Alleen het Openbaar Ministerie kan beslissen of een zaak al dan niet voor de jeugdrechtbank wordt gebracht. U kunt niet zelf naar de rechter stappen zoals bijvoorbeeld in burgerlijke zaken. Er zijn twee gevallen waarin een jongere voor de jeugdrechtbank kan worden gebracht:

  • Als een jongere een strafbaar feit heeft gepleegd, geeft de politie zijn of haar naam door aan het Openbaar Ministerie. Dat beslist dan of de feiten al dan niet zwaar genoeg zijn om ze aan de jeugdrechter voor te leggen.
  • Als een jongere zich thuis in een moeilijke situatie bevindt, heeft deze waarschijnlijk al contact gehad met een comité voor bijzondere jeugdzorg (CBJ). Indien geen oplossing voor zijn of haar situatie kan worden gevonden, bezorgt het CBJ het betreffende dossier aan een bemiddelingscommissie voor bijzondere jeugdbijstand. Deze bemiddelingscommissie kan indien nodig vragen aan het Openbaar Ministerie om de zaak voor te leggen aan de jeugdrechtbank zodat een passende maatregel kan worden genomen.

De familierechtbank

De familierechtbanken zijn bevoegd voor zowat alle familiegebonden aangelegenheden.

De bevoegdheden van de familierechtbank zijn vermeld in de artikelen 572bis en 577, derde lid, van het Gerechtelijk Wetboek.

In de regel is de rechtbank, ongeacht het bedrag van het geschil, bevoegd voor:

  • alle vorderingen over de staat van personen en de gevolgen daarvan: conflicten inzake het huwelijk of de verplichtingen ervan, de echtscheiding en de vermogensrechtelijke gevolgen ervan, de vaststelling en betwisting van de afstamming, betwistingen van bepaalde beslissingen van de ambtenaren van de burgerlijke stand, enz.;
  • alle vorderingen over het wettelijk samenwonen en de gevolgen daarvan: maatregelen over het vermogen van de samenwonenden, de nietigverklaring van de wettelijke samenwoning, enz.;
  • alle vorderingen over kinderen: bepaling van de nadere regels voor de uitoefening van het ouderlijk gezag en/of de verblijfsregeling, bepaling van recht op persoonlijk contact, enz.;
  • alle vorderingen over onderhoudsverplichtingen: vaststelling of wijziging van alimentatie in het voordeel van een ex-echtgenoot of een ouder, bepaling of aanpassing van een onderhoudsbijdrage, enz.;
  • bepaalde vorderingen die verband houden met de kinderbijslag: bepaling van de rechthebbende van de kinderbijslag of betwisting van de uitbetaling ervan aan de rechthebbende;
  • alle vorderingen over het vermogen van een familie: giften van goederen uit een familiaal vermogen, vereffening van een vermogen dat toebehoort aan de echtgenoten, conflicten inzake erfopvolging (vb: afstand van erfenis), enz.;
  • alle vorderingen over het tijdelijk huisverbod in geval van huiselijk geweld.

De rechtbank is ook bevoegd om voorlopige en dringende maatregelen te nemen.

Tot slot is de rechtbank bevoegd om beroepsprocedures te behandelen tegen beslissingen van vrederechters over onbekwaam verklaarde personen.

De strafuitvoeringsrechtbanken

De strafuitvoeringsrechtbanken nemen beslissingen inzake de externe rechtspositie van personen die zijn veroordeeld tot een vrijheidsstraf. Zo beslissen zij over de toekenning van beperkte detentie, elektronisch toezicht, voorwaardelijke invrijheidsstelling en voorlopige invrijheidsstelling met het oog op verwijdering van het grondgebied of met het oog op overlevering. Het openbaar ministerie en de veroordeelden kunnen cassatieberoep instellen tegen de beslissingen van de strafuitvoeringskamers.

Beroep tegen de beslissingen van de rechtbank van eerste aanleg

Wanneer een van de partijen of de openbare aanklager zich niet kan neerleggen bij een vonnis gewezen door een rechtbank van eerste aanleg kan hij/zij hiertegen beroep instellen, met uitzondering evenwel van de beslissingen gewezen door de strafuitvoeringsrechtbanken. Voorwaarde is wel dat het vonnis in eerste aanleg werd gewezen en de rechtbank zich dus niet als beroepsinstantie heeft uitgesproken over een vonnis van de politie- of vrederechter. In dat geval onderzoekt het hof van beroep de zaak, los van het gegeven of deze ressorteert onder de burgerlijke rechtbank, de correctionele rechtbank of de jeugdrechtbank.

De arbeidsrechtbank

De arbeidsrechtbank is bevoegd voor sociale aangelegenheden, zoals geschillen over de sociale zekerheid (bv. pensioen, werkloosheid), arbeidsgeschillen (bv. arbeidsovereenkomsten, arbeidsreglementen) en arbeidsongevallen. De arbeidsrechtbank is ook bevoegd om zich uit te spreken over de verzoeken inzake collectieve schuldenregeling ingediend door particulieren.

De arbeidsrechtbank bestaat uit verschillende kamers. Tenzij in het gerechtelijk wetboek anders is bepaald, is elke kamer samengesteld uit een beroepsmagistraat die de kamer voorzit en twee rechters in sociale zaken. Afhankelijk van het geschil dat de rechtbank behandelt, vertegenwoordigen de sociale rechters werknemers, werkgevers of zelfstandigen. Deze personen worden voorgedragen door organisaties uit het werkveld (werkgevers, werknemers, arbeiders of zelfstandigen). Het openbaar ministerie wordt hier arbeidsauditoraat genoemd en de procureur noemt men de arbeidsauditeur.

Wanneer de partijen het niet eens zijn met het vonnis van de arbeidsrechtbank, kunnen zij hoger beroep instellen bij het arbeidshof.

De ondernemingsrechtbank

De ondernemingsrechtbank is bevoegd voor alle geschillen tussen ondernemingen en dit ongeacht de waarde van het geschil.

Een vordering van een particulier tegen een onderneming kan eveneens voor de ondernemingsrechtbank worden gebracht.

Geschillen tussen ondernemingen.

De ondernemingsrechtbank behandelt geschillen tussen ondernemingen, namelijk tussen alle natuurlijke personen die zelfstandig een beroepsactiviteit uitoefenen ( handelaars, vrije beroepen en bestuurders), de rechtspersonen ( vennootschappen, verenigingen en stichtingen) en organisaties zonder rechtspersoonlijkheid. Het geschil mag evenwel niet vallen onder de bijzondere bevoegdheid van andere rechtscolleges en die, wat natuurlijke personen betreft, geen betrekking hebben op een handeling die kennelijk vreemd is aan de onderneming.

De ondernemingsrechtbank bestaat uit één of meer kamers waarin een beroepsrechter en twee rechters in ondernemingszaken (= lekenrechters) zetelen. De rechters in ondernemingszaken zijn geen beroepsrechters maar ondernemers, bestuursleden, boekhouders, bedrijfsrevisoren enz. Zij helpen de beroepsrechter met hun ervaring uit de bedrijfswereld.

In een beperkt aantal gevallen wordt het Openbaar Ministerie waargenomen door de procureur des Konings, één of meer eerste substituten en één of meer substituten.

Wanneer partijen de beslissing van de rechtbank van koophandel willen betwisten, stellen zij hoger beroep in bij het hof van beroep.

De hoven van beroep en de arbeidshoven

Het hof van beroep bestaat uit meerdere kamers:

  • de burgerlijke kamers behandelen het beroep tegen de vonnissen die in eerste aanleg zijn uitgesproken door de burgerlijke afdelingen van de rechtbanken van eerste aanleg en door de rechtbanken van koophandel;
  • de correctionele kamers behandelen het beroep tegen de vonnissen die in eerste aanleg zijn uitgesproken door de correctionele rechtbanken;
  • de jeugdkamers behandelen het beroep tegen vonnissen in eerste aanleg van de jeugdrechtbanken;
  • de kamer van inbeschuldigingstelling is het onderzoeksgerecht dat het beroep behandelt tegen de beslissingen van de raadkamer. Het is ook de kamer die een verdachte kan doorverwijzen naar het hof van assisen, omdat hij een misdaad, een drukpersmisdrijf of een politiek misdrijf zou hebben gepleegd.

Het arbeidshof is, net als de arbeidsrechtbank, samengesteld uit een beroepsrechter, die raadsheer wordt genoemd en twee of vier raadsheren in sociale zaken. Het arbeidshof behandelt het beroep tegen vonnissen van de arbeidsrechtbanken.

Het hof van assisen

Misdaden

Wanneer iemand beschuldigd wordt van een niet-correctionaliseerbare of niet-gecorrectionaliseerde misdaad, moet hij verschijnen voor het hof van assisen zodat een volksjury over hem kan oordelen.

Het hof wordt voorgezeten door een beroepsmagistraat, bijgestaan door twee bijzitters, die eveneens beroepsrechters zijn. Zij spreken zich niet uit over de schuld of onschuld van de beschuldigde. Het zijn de juryleden, ook gezworenen genoemd, die moeten uitmaken of de beschuldigde al dan niet een strafbaar feit heeft gepleegd. De juryleden worden bij loting uit de bevolking aangewezen. Elke Belg tussen 28 en 65 jaar, in het bezit van zijn politieke rechten en burgerrechten, die kan lezen en schrijven en nog nooit een strafrechtelijke veroordeling met een gevangenisstraf van meer dan 4 maanden of een werkstraf van meer dan 60 uur heeft opgelopen, komt in aanmerking als jurylid.

Het assisenproces begint met het voorlezen van de akte van beschuldiging; dat is een samenvatting van het onderzoek en bestaat uit de belangrijkste gegevens die zijn verzameld tijdens het gerechtelijk onderzoek. Dan worden de getuigen en de personen die betrokken waren bij het gerechtelijk onderzoek gehoord. Zo kunnen de juryleden, die geen inzage hebben gehad in het dossier, zich een eigen mening vormen. Daarna spreekt het openbaar ministerie zijn vordering uit, krijgen de burgerlijke partijen het woord en houden de advocaten hun pleidooi. Ook de beschuldigde wordt gehoord. Hij antwoordt op de vragen van de voorzitter, geeft uitleg over wat is gebeurd en kan ook onschuldig pleiten. Na afloop van de debatten trekken de 12 juryleden zich terug achter gesloten deuren. Zij moeten zich uitspreken over de schuld of onschuld van de beschuldigde. Zij beslissen bij stemming en hun beslissing kan genuanceerd zijn. Zij kunnen de beschuldigde bijvoorbeeld schuldig achten, maar toch erkennen dat er verzachtende omstandigheden zijn. Indien de beschuldigde schuldig wordt geacht, beraadslagen de beroepsrechters en de juryleden samen over de op te leggen straf. Deze beslissing wordt genomen bij volstrekte meerderheid van stemmen. De beslissing over de schuld moet met redenen worden omkleed.

Tegen de arresten van het hof van assisen is in principe geen hoger beroep mogelijk. De veroordeelde, de burgerlijke partij en het openbaar ministerie kunnen wel cassatieberoep instellen bij het Hof van Cassatie. Wanneer een veroordeling wordt verbroken, d.w.z. vernietigd door het Hof van Cassatie, wordt de zaak naar een ander hof van assisen verwezen, dat opnieuw uitspraak zal moeten doen.

Drukpersmisdrijf en politiek misdrijf

Om van een drukpersmisdrijf te kunnen spreken moet er sprake zijn van een strafbare meningsuiting, waarbij het gaat om teksten die door middel van een technisch procédé ruim werden verspreid. Een politiek misdrijf is een misdrijf gepleegd uit politieke beweegreden en met een politiek doel. Het hof van assisen neemt kennis van de strafvordering inzake politieke misdrijven en drukpersmisdrijven, behalve voor drukpersmisdrijven die door racisme of xenofobie ingegeven zijn.

Het Hof van Cassatie

Het Hof van Cassatie staat borg voor de eerbiediging van het recht door hoven en rechtbanken. Zijn bevoegdheid strekt zich uit over het volledige land. Het Hof van Cassatie spreekt zich niet uit over feiten, maar enkel over juridische vragen. Het cassatieberoep mag enkel op juridische gronden worden aangewend, dus bij schending van de wet of van een algemeen rechtsbeginsel. Cassatieberoep is enkel mogelijk tegen arresten die in laatste aanleg zijn gewezen, met andere woorden tegen beslissingen waartegen geen hoger beroep meer kan worden ingesteld.

Het Hof van Cassatie is samengesteld uit een eerste voorzitter, een voorzitter, afdelingsvoorzitters en raadsheren. Het openbaar ministerie wordt uitgeoefend door de procureur-generaal bij het Hof van Cassatie of door een advocaat-generaal. Het Hof bestaat uit drie kamers: de eerste kamer behandelt burgerlijke, commerciële, fiscale en disciplinaire dossiers, de tweede kamer strafrechtelijke dossiers en de derde kamer dossiers over arbeidsrecht en sociale zekerheid. Elke kamer bestaat uit een Nederlandse en een Franse afdeling. In elke afdeling zetelen in de regel vijf magistraten.

Alvorens zich uit te spreken horen de magistraten de conclusies van het openbaar ministerie bij het Hof van Cassatie. Het Hof van Cassatie kan beslissen tot verwerping van het cassatieberoep. Indien de aangevoerde argumenten worden afgewezen, wordt het beroep verworpen en wordt het bestreden arrest definitief. Indien het Hof van Cassatie van oordeel is dat de bestreden beslissing is genomen met miskenning van de wet, wordt deze beslissing, geheel of gedeeltelijk, vernietigd, met of zonder verwijzing. Wanneer er aanleiding is om de zaak opnieuw ten gronde te beoordelen, is er cassatie met verwijzing naar een hof of een rechtbank van dezelfde hoedanigheid als de rechtbank die de bestreden beslissing heeft genomen. De zaak wordt dus nooit opnieuw voor hetzelfde gerecht gebracht.

Opmerking

Er moet worden opgemerkt dat de correctionele kamers van het hof van beroep, het hof van assisen, de correctionele kamers van de rechtbank van eerste aanleg (correctionele rechtbank) en de politierechtbank (die zitting houdt in strafzaken), naast de burgerlijke rechtbanken, ook kennis kunnen nemen van burgerlijke vorderingen (vooral in geval van schadevergoedingen) ingesteld door de burgerlijke partijen, d.w.z. de slachtoffers van strafbare feiten in ruime zin.

Juridische gegevensbanken

Op De link wordt in een nieuw venster geopend.de portaalsite van de rechterlijke macht van België vindt u meer informatie over de hoven en rechtbanken in België.

Is de toegang tot deze gegevensbank gratis?

Ja, de toegang tot de gegevensbank is gratis.

Links

De link wordt in een nieuw venster geopend.Federale Overheidsdienst Justitie

Laatste update: 23/08/2019

De verschillende taalversies van deze pagina worden bijgehouden door de betrokken lidstaten. De informatie wordt vertaald door de diensten van de Europese Commissie. Eventuele aanpassingen zijn daarom mogelijk nog niet verwerkt in de vertalingen. De Europese Commissie aanvaardt geen verantwoordelijkheid of aansprakelijkheid met betrekking tot informatie of gegevens in dit document. Zie de juridische mededeling voor auteursrechtelijke bepalingen van de lidstaat die verantwoordelijk is voor deze pagina.

Aan de vertaling in het Nederlands wordt momenteel gewerkt.
De volgende vertalingen zijn al beschikbaar

Gewone rechtbanken - Bulgarije

In deze rubriek vindt u informatie over de rechterlijke macht in Bulgarije.

Organisatie van de rechtsbedeling - de rechterlijke macht

Rechtbanken van eerste aanleg in civiel- en strafrechtelijke zaken

Kantongerechten

In eerste aanleg is de belangrijkste rechtbank het kantongerecht. Het neemt kennis van civiel-, straf- en bestuursrechtelijke zaken. Daartoe behoren familie- en arbeidsrechtelijke zaken, onderhouds­vorderingen, adoptiezaken, vorderingen betreffende handelsgeschillen, burgerlijke zaken betreffende een bedrag van ten hoogste 50 000 BGN (€ 25 000), alsook de verdeling van materiële onroerende goederen.

Het kantongerecht bestaat uit de voorzitter en zijn plaatsvervangers, een administratief secretaris, een griffier, een secretaris, een klerk, een gerechtsmedewerker en een archivaris.

Arrondissementsrechtbanken

Als gerecht in eerste aanleg neemt de arrondissementsrechtbank kennis van:

  • civielrechtelijke zaken - vorderingen tot het vaststellen of ontkennen van verwantschap, het beëindigen van adoptie, vorderingen tot onbekwaamverklaring, alsook civielrechtelijke vorderingen betreffende een bedrag van meer dan 50 000 BGN (€ 25 000).
  • strafzaken - zaken betreffende misdaden tegen de republiek, moord, gekwalificeerde diefstal, bezit en verhandelen van drugs, ontvoering en onrechtmatige vrijheidsberoving, douanedelicten, misdrijven tegen de financiële, de fiscale en de verzekeringswetgeving, ambtsmisdrijven, omkoping, verkeersmisdrijven met de dood tot gevolg, enz.
  • handels- en vennootschapsrechtelijke zaken - rechtspersonen zonder winstoogmerk worden geregistreerd bij de arrondissementsrechtbank, die ook beslist over het beroep tegen een weigering van het registratiebureau in het kader van de wet op het handelsregister. De arrondissementsrechtbank neemt ook kennis van handelsgeschillen over een bedrag van meer dan 25 000 BGN, faillissementszaken en klachten wegens het optreden van tenuitvoer­leggingsfunctionarissen.
  • bestuursrechtelijke geschillen - overeenkomstig de overgangs- en slotbepalingen van het wetboek bestuursrechtspraak, neemt de arrondissementsrechtbank kennis van bestuurs­rechtelijke zaken die vóór 1 maart 2007 zijn ingeleid.

De arrondissementsrechtbank is in de hoofdplaats van het arrondissement gevestigd. Het rechts­gebied van iedere arrondissementsrechtbank telt een of meer kantongerechten.

In Sofia is een stadsrechtbank met de bevoegdheden van een arrondissementsrechtbank gevestigd.

Hoger beroep in eerste aanleg in civiel- en strafrechtelijke zaken

Op arrondissementeel niveau neemt de arrondissementsrechtbank als beroepsinstantie in eerste aanleg kennis van de bij de wet aangeduide civiel- en strafrechtelijke zaken.

Deze rechtbank doet als eerste instantie in hoger beroep uitspraak over handelingen in arrondissementele zaken, alsook over de haar bij de wet toegewezen arrondissementele zaken.

Cassatieberoep in civiel- en strafrechtelijke strafzaken

Het hoogste gerechtshof treedt in derde en laatste aanleg op in alle civiel- en strafrechtelijke zaken.

Juridische databank

Iedere rechtbank in Bulgarije onderhoudt een website ten behoeve van burgers, rechtspersonen en overheidsinstanties. Deze websites verstrekken informatie over de structuur en de activiteiten van de rechtbank, alsook over lopende en afgesloten zaken.

Naam en URL van de verschillende databanken

De website van De link wordt in een nieuw venster geopend.de hoge raad voor de magistratuur bevat een gedetailleerde lijst van de rechtbanken, met hun adres en internetadres (alleen in het Bulgaars).

Laatste update: 17/12/2018

De verschillende taalversies van deze pagina worden bijgehouden door de betrokken lidstaten. De informatie wordt vertaald door de diensten van de Europese Commissie. Eventuele aanpassingen zijn daarom mogelijk nog niet verwerkt in de vertalingen. De Europese Commissie aanvaardt geen verantwoordelijkheid of aansprakelijkheid met betrekking tot informatie of gegevens in dit document. Zie de juridische mededeling voor auteursrechtelijke bepalingen van de lidstaat die verantwoordelijk is voor deze pagina.

Aan de vertaling in het Nederlands wordt momenteel gewerkt.
De volgende vertalingen zijn al beschikbaar

Gewone rechtbanken - Tsjechië

Het Tsjechische rechtbankenstelsel omvat 89 districtsrechtbanken, 8 regionale rechtbanken en het Hooggerechtshof.

Gewone rechtbanken – inleiding

Rechtsbevoegdheid in civielrechtelijke zaken

Civielrechtelijke zaken worden behandeld door districtsrechtbanken, regionale rechtbanken, gerechtshoven en het Hooggerechtshof van de Tsjechische Republiek.

Rechtbanken van eerste aanleg

Districtsrechtbanken behandelen geschillen en andere juridische kwesties in civielrechtelijke, arbeidsrechtelijke, familierechtelijke en handelszaken wanneer geen ander gerecht ter zake materieel bevoegd is.

Andere zaken die niet onder het privaatrecht vallen (bijvoorbeeld over de benoeming of afzetting van arbiters, de herroeping van een arbitragebeslissing enz.) worden door districtsrechtbanken behandeld in het kader van civielrechtelijke procedures indien de wet dit voorschrijft.

Rechtszaken die onder de bevoegdheid van een districtsrechtbank vallen, worden doorgaans door een alleensprekende rechter behandeld.

Arbeidsrechtelijke en andere in de wet gespecificeerde zaken worden behandeld door een kamer bestaande uit één rechter en twee leken.

Regionale rechtbanken fungeren als rechtbanken van eerste aanleg in zaken en geschillen zoals beschreven in artikel 9, lid 2, en artikel 9 bis, van het wetboek van burgerlijke rechtsvordering.

Zaken gebracht voor een regionale rechtbank die fungeert als rechtbank van eerste aanleg worden behandeld door een alleensprekende rechter; waar wettelijk bepaald, worden zaken in eerste aanleg behandeld door een kamer bestaande uit een president en twee andere rechters.

Het Hooggerechtshof fungeert als gerecht van eerste aanleg krachtens artikel 67 van wet nr. 97/1963 (de wet betreffende internationaal privaat- en procesrecht); volgens de bepalingen en voorwaarden van deze wet erkent het Hooggerechtshof uitspraken van buitenlandse rechtbanken.

Het Hooggerechtshof spreekt recht in kamers of Hoge Kamers.

Tweede aanleg

Wanneer een districtsrechtbank een zaak in eerste aanleg behandelt, is het hof van beroep (gerecht van tweede aanleg) een regionale rechtbank.

Wanneer een zaak in eerste aanleg in behandeling is bij een regionale rechtbank, is het hof van beroep een gerechtshof.

De gerechtshoven houden zitting in kamers bestaande uit een president en twee andere rechters, tenzij een speciale wet anders voorschrijft.

Juridische gegevensbank

De Tsjechische wetgeving is beschikbaar via het officiële portaal van de Tsjechische regering (alleen in het Tsjechisch).

Is de toegang tot de juridische gegevensbank kosteloos?

Ja, alleen via dit portaal zijn wetsteksten kosteloos beschikbaar.

Rechtsbevoegdheid in strafrechtelijke zaken

Strafrechtelijke zaken worden behandeld door districtsrechtbanken, regionale rechtbanken, gerechtshoven en het Hooggerechtshof van de Tsjechische Republiek.

Rechtbanken van eerste aanleg

Tenzij wet nr. 141/1961 betreffende strafprocessen anders bepaalt, worden zaken in eerste aanleg door een districtsrechtbank behandeld.

Districtsrechtbanken behandelen zaken die zijn gespecificeerd in rechtshandelingen betreffende procedures die worden gevoerd bij rechtbanken die recht spreken in een meervoudige kamer; andere zaken worden behandeld door een alleensprekende rechter. In kamers van districtsrechtbanken wordt recht gesproken door een president en twee rechter-bijzitters. Een alleensprekende rechter kan een rechter of president zijn. Alleen rechters kunnen als presidenten fungeren.

Strafzaken in eerste aanleg worden behandeld door regionale rechtbanken indien de wettelijk voorgeschreven sanctie voor de betrokken misdrijven ten minste vijf jaar gevangenisstraf is of indien een speciale straf kan worden opgelegd. Procedures met betrekking tot strafbare feiten zoals beschreven in artikel 17, lid 1, van de strafproceswet worden in eerste aanleg gevoerd door een regionale rechtbank, ook wanneer de minimumgevangenisstraf lager is.

Regionale rechtbanken spreken recht in kamers. Alleensprekende rechters behandelen de zaken gespecificeerd in de desbetreffende rechtshandelingen inzake gerechtelijke procedures.

Kamers van regionale rechtbanken bestaan uit:

a)      een president en twee rechter-bijzitters, waarbij de kamer fungeert als gerecht van eerste aanleg bij een strafzaak;

b)      een president en twee rechters in andere zaken.

Een alleensprekende rechter kan een rechter of een president zijn. Alleen rechters kunnen als presidenten fungeren.


Tweede aanleg

Beroepen ingesteld tegen beslissingen van districtsrechtbanken komen voor een hogere regionale rechtbank. Beroepen ingesteld tegen beslissingen van een regionale rechtbank die als rechtbank van eerste aanleg fungeert, worden door een gerechtshof behandeld.

Een gerechtshof houdt zitting in kamers bestaande uit een president en twee andere rechters, tenzij een speciale wet anders voorschrijft.

Rechtsbevoegdheid in bestuursrechtelijke zaken

De rol van de administratieve rechtspraak is het beschermen van subjectieve burgerlijke rechten van natuurlijke en rechtspersonen.

Deze rol wordt vervuld door administratieve rechtbanken. Dit zijn gespecialiseerde kamers binnen het stelsel van regionale rechtbanken die als administratieve rechtbanken van eerste aanleg fungeren.

In administratieve rechtbanken wordt de president bijgestaan door vicepresidenten alsmede andere rechters. Individuele rechtszaken worden behandeld door een college van drie rechters.

Administratieve rechtbanken behandelen:

a)      klachten tegen uitgevaardigde beslissingen op het terrein van openbaar bestuur door een bestuursorgaan, meer bepaald een uitvoerende instantie, de overheidsinstantie van een autonome geografische entiteit, een natuurlijke of rechtspersoon of andere autoriteit die werd verzocht de rechten en plichten te bepalen van natuurlijke en rechtspersonen op het terrein van openbaar bestuur;

b)      bescherming tegen nalatigheid van een bestuursorgaan;

c)      bescherming in geval van een onrechtmatige gedraging van een bestuursorgaan;

d)     klachten ten aanzien van rechtsbevoegdheid;

e)      zaken over verkiezingen en lokale/regionale referenda;

f)       zaken met betrekking tot politieke partijen en bewegingen;

g)      volledige of gedeeltelijke intrekking van algemene maatregelen vanwege de wederrechtelijke aard ervan;

h)      zaken betreffende de disciplinaire verantwoordelijkheid van rechters, gerechtsambtenaren, openbare aanklagers en gerechtsdeurwaarders, en

i)        zaken in verband met bepaalde regels inzake beroepen.

Het Administratieve Hooggerechtshof is de administratieve rechtbank van laatste aanleg en bestaat uit de president van het Administratieve Hooggerechtshof, de vicepresidenten en rechters. Rechtszaken worden doorgaans behandeld door een kamer van drie rechters.

Naast beroepszaken behandelt het Administratieve Hooggerechtshof zaken over de ontbinding van politieke partijen of politieke bewegingen, de schorsing of hervatting van hun activiteiten, klachten ten aanzien van rechtsbevoegdheid, en de volledige of gedeeltelijke intrekking van maatregelen van algemene aard. Aan speciale wetten kan het Administratieve Hooggerechtshof verdere materiële bevoegdheid ontlenen.

Nadere informatie is te vinden op de volgende website:De link wordt in een nieuw venster geopend.Evropský soudní atlas ve vìcech obèanských – Soustava soudù v Èeské republice [Europese justitiële atlas voor burgerlijke zaken – Rechtbankenstelsel in Tsjechië].

Voor meer informatie kunt u ook terecht op de volgende website: De link wordt in een nieuw venster geopend.Nejvyšší správní soud [Administratieve Hooggerechtshof].

Links

De link wordt in een nieuw venster geopend.Organisatie van de rechterlijke macht

De link wordt in een nieuw venster geopend.Stelsel van rechtbanken

Laatste update: 09/07/2019

De verschillende taalversies van deze pagina worden bijgehouden door de betrokken lidstaten. De informatie wordt vertaald door de diensten van de Europese Commissie. Eventuele aanpassingen zijn daarom mogelijk nog niet verwerkt in de vertalingen. De Europese Commissie aanvaardt geen verantwoordelijkheid of aansprakelijkheid met betrekking tot informatie of gegevens in dit document. Zie de juridische mededeling voor auteursrechtelijke bepalingen van de lidstaat die verantwoordelijk is voor deze pagina.

Gewone rechtbanken - Denemarken

Op deze pagina vindt u informatie over de organisatie van de gewone rechtbanken in Denemarken.

Gewone rechtbanken – inleiding

Hooggerechtshof (Højesteret)

Het Hooggerechtshof is de hoogste beroepsinstantie in Denemarken en bevindt zich in Kopenhagen. Het hof toetst vonnissen en bevelen van:

  • het gerechtshof van Oostelijk Denemarken;
  • het gerechtshof van Westelijk Denemarken;
  • het Zeevaart- en handelsgerecht (Kopenhagen).

Het Hooggerechtshof toetst zowel civiele als strafzaken en fungeert als hoogste beroepsinstantie (derde aanleg) in erfrecht‑, faillissements-, executie- en kadastrale procedures.

Het Hooggerechtshof houdt zich niet bezig met de herziening van de schuldvraag in strafzaken. Slechts in uitzonderlijke gevallen is er een recht van beroep (derde aanleg) bij het Hooggerechtshof (zie onder). Er hebben geen lekenrechters zitting in het Hooggerechtshof.

Oostelijk gerechtshof (Østre Landsret) en Westelijk gerechtshof (Vestre Landsret)

Denemarken heeft twee gerechtshoven: het gerechtshof van Westelijk Denemarken en het gerechtshof van Oostelijk Denemarken. De gerechtshoven behandelen beroepen van zaken in de arrondissementsrechtbanken.

Civiele en strafzaken komen voor de arrondissementsrechtbanken (eerste aanleg). Onder bepaalde voorwaarden kan een civiele zaak worden doorverwezen naar een gerechtshof.

Arrondissementsrechtbanken (Byretterne)

Arrondissementsrechtbanken behandelen civiele, straf-, executie-, erfrecht- en faillissementsprocedures. Ook notariële akten vallen onder de bevoegdheid van de arrondissementsrechtbanken. In bepaalde arrondissementen blijven de arrondissementsrechtbanken zich bezighouden met kadastrale procedures, totdat deze worden overgenomen door de kadastrale rechtbank.

Juridische gegevensbanken

Raadpleeg voor meer informatie het De link wordt in een nieuw venster geopend.organogram van het Deense rechtssysteem.

Laatste update: 03/06/2019

De verschillende taalversies van deze pagina worden bijgehouden door de betrokken lidstaten. De informatie wordt vertaald door de diensten van de Europese Commissie. Eventuele aanpassingen zijn daarom mogelijk nog niet verwerkt in de vertalingen. De Europese Commissie aanvaardt geen verantwoordelijkheid of aansprakelijkheid met betrekking tot informatie of gegevens in dit document. Zie de juridische mededeling voor auteursrechtelijke bepalingen van de lidstaat die verantwoordelijk is voor deze pagina.

Aan de vertaling in het Nederlands wordt momenteel gewerkt.
De volgende vertalingen zijn al beschikbaar

Gewone rechtbanken - Duitsland

Op deze pagina vindt u informatie over de organisatie van de gewone rechtbanken in Duitsland.

Gewone rechtbanken – inleiding

Jurisdictie in civiele zaken

De Amtsgerichte (kantongerechten) zijn als gerechten van eerste aanleg bevoegd in civiele zaken – vooral in zaken met een proceswaarde van maximaal € 5000. Ze zijn ook bevoegd in kwesties die niet afhankelijk zijn van de waarde van de procesvoering, zoals huurgeschillen en familie- en alimentatiezaken.

Zaken voor Amtsgerichte kunnen door één rechter worden behandeld.

De Landgerichte (arrondissementsrechtbanken) zijn als gerechten van eerste aanleg bevoegd in civielrechtelijke zaken die betrekking hebben op alle geschillen die niet onder de Amtsgerichte vallen. Dit zijn meestal geschillen met een proceswaarde van meer dan € 5000.

In beginsel worden rechtszaken voor de Landgerichte ook behandeld door één rechter. Over moeilijke kwesties en zaken van fundamenteel belang wordt echter uitspraak gedaan door een kamer, d.w.z. een college van drie beroepsrechters.

Landgerichte van tweede aanleg behandelen civielrechtelijke zaken binnen de Landgerichte. Ze bestaan meestal uit drie rechters, die beroepen tegen uitspraken van de Amtsgerichte behandelen.

Daarnaast kunnen er kamers voor handelszaken gevestigd zijn bij Landgerichte. Deze zijn doorgaans verantwoordelijk voor geschillen van eerste en tweede aanleg tussen zakenmensen/handelaren. Deze kamers bestaan uit één beroepsrechter en twee lekenrechters die handelaren zijn.

De Oberlandesgerichte (hogere arrondissementsrechtbanken) zijn meestal gerechten van tweede aanleg. In civielrechtelijke zaken behandelen zij beroepen tegen uitspraken van de Landgerichte en beroepen tegen uitspraken van de Amtsgerichte in familiezaken.

De colleges van de Oberlandesgerichte bestaan in beginsel uit drie beroepsrechters. Civielrechtelijke zaken die geen bijzondere moeilijkheden opleveren en niet van fundamenteel belang zijn, kunnen echter worden behandeld door één rechter.

De hoogste algemene rechtbank is het De link wordt in een nieuw venster geopend.Bundesgerichtshof (federaal hooggerechtshof), dat het gerecht van laatste aanleg vormt en uitsluitend beroepen over rechtsvragen behandelt. De colleges van het Bundesgerichtshof bestaan uit vijf beroepsrechters.

Jurisdictie in strafzaken

Rechtbanken van eerste aanleg

Het Gerichtsverfassungsgesetz (GVG, wet inzake de rechterlijke macht) bepaalt de bevoegdheid van rechtbanken in strafzaken. Het Amtsgericht is het gerecht van eerste aanleg in strafzaken, tenzij de jurisdictie van het Landgericht of het Oberlandesgericht is vastgesteld (§ 24, lid 1, punten 1 tot 3 GVG). In beginsel (§ 25 GVG) wordt uitspraak gedaan door één strafrechter, als:

  • er sprake is van een licht misdrijf (Vergehen) of
  • er een particuliere aanklager is en
  • een zwaardere straf dan een gevangenisstraf van twee jaar niet te verwachten is.

In alle overige zaken is een politierechtbank (jury) verantwoordelijk (§ 28 GVG); deze bestaat uit één beroepsrechter en niet-beroepsbeoordelaars.

Zaken die worden toegewezen aan de politierechtbank hebben betrekking op misdrijven van gemiddelde ernst, waarvoor het Amtsgericht bevoegd is (§ 24, lid 1 GVG), tenzij deze zijn toegewezen aan een strafrechter (§ 25 GVG). Het gaat dan om zaken waarvoor de verwachte straf een gevangenisstraf van twee tot vier jaar is. Daarnaast kan een zogenoemde uitgebreide politierechtbank een dergelijke zaak behandelen op verzoek van de openbaar aanklager (§ 29, lid 2 GVG) – als de openbaar aanklager en de rechter van mening zijn dat aanvullend overleg met een tweede beroepsrechter nodig is vanwege de omvang van de zaak.

De bevoegdheid van het Landgericht van eerste aanleg is vastgelegd in § 74, lid 1 GVG. Hierin is bepaald dat het Landgericht verantwoordelijk is voor alle misdrijven die niet onder de verantwoordelijkheid van het Amtsgericht of het Oberlandesgericht vallen, d.w.z. waarvoor een langere gevangenisstraf wordt verwacht.

Hierbij moet worden opgemerkt dat het Duitse strafrecht onderscheid maakt tussen een licht misdrijf (Vergehen) en een zwaar misdrijf (Verbrechen). Een Verbrechen is (volgens het federale Wetboek van Strafrecht) een strafbaar feit waarop een minimumstraf van ten minste één jaar staat. Dit zijn dus de ernstigste misdrijven.

Het Landgericht is ook verantwoordelijk voor alle overige misdrijven waarvoor de verwachte straf meer dan vier jaar bedraagt (§ 74, lid 1, zin 2, geval 1 GVG). Deze rechtbank is ook bevoegd als de aanklager besluit een zaak waar het Amtsgericht voor bevoegd is voor het Landgericht te brengen vanwege het bijzondere belang van de zaak.

Rechtszaken voor het Landgericht worden behandeld door de divisie strafrecht. Uitspraken in eerste aanleg worden gedaan door een grote strafkamer (Große Strafkammer) en worden doorgaans behandeld door drie beroepsrechters en twee niet-beroepsbeoordelaars. Onder de in § 76, lid 2 GVG bepaalde voorwaarden kan een grote strafkamer aan het begin van een rechtszaak besluiten dat de zaak kan worden behandeld door twee beroepsrechters en twee lekenbeoordelaars.

Het Oberlandesgericht is het gerecht van eerste aanleg voor de delicten die zijn genoemd in § 120, leden 1 en 2 GVG, waarvan de meeste betrekking hebben op de veiligheid/het voortbestaan van de Bondsrepubliek Duitsland. De colleges van het Bundesgerichtshof kunnen de zaak behandelen met vijf beroepsrechters, onder wie een voorzitter. Bij het openen van de rechtszaak kan het college voor strafzaken echter beslissen dat de zaak kan worden behandeld door drie beroepsrechters, onder wie de voorzitter, tenzij de omvang of moeilijkheid van de kwestie de deelname van nog twee beroepsrechters noodzakelijk maakt (§ 122, lid 2, zin 1 en 2 GVG).

Rechtsmiddelen

Een beroep tegen een uitspraak van een Amtsgericht wordt doorgaans behandeld door het Landgericht (§ 312 StPO [wetboek van strafvordering]), waar het beroep wordt behandeld door de zogenoemde kleine strafkamer (kleine Strafkammer). Deze bestaat uit één beroepsrechter en twee niet-beroepsbeoordelaars. In het geval van een beroep tegen een uitspraak van een uitgebreide politierechtbank van het Amtsgericht wordt een tweede beroepsrechter toegevoegd. Daarnaast (§ 335 StPO) is een zogenoemd ‘sprongberoep’ (’Sprungrevision’) mogelijk tegen uitspraken van het Amtsgericht van eerste aanleg, waarover het Oberlandesgericht uitspraak kan doen.

Een beroep over een rechtsvraag (Revision) kan worden aangetekend tegen alle uitspraken van gerechten van eerste aanleg – zowel het Landgericht als het Oberlandesgericht – (§333 StPO). Het Bundesgerichtshof is de rechtbank van beroep (Revisionsinstanz) voor alle uitspraken van het Oberlandesgericht en de grote strafkamers van het Landgericht (§ 135, lid 1 GVG). De colleges van het Bundesgerichtshof kunnen het beroep behandelen met vijf beroepsrechters, onder wie een voorzitter. Beroepen tegen (overige) uitspraken van de Landgerichte worden behandeld door de Oberlandesgerichte.

Links

De link wordt in een nieuw venster geopend.Bundesgerichtshof

Laatste update: 29/08/2019

De verschillende taalversies van deze pagina worden bijgehouden door de betrokken lidstaten. De informatie wordt vertaald door de diensten van de Europese Commissie. Eventuele aanpassingen zijn daarom mogelijk nog niet verwerkt in de vertalingen. De Europese Commissie aanvaardt geen verantwoordelijkheid of aansprakelijkheid met betrekking tot informatie of gegevens in dit document. Zie de juridische mededeling voor auteursrechtelijke bepalingen van de lidstaat die verantwoordelijk is voor deze pagina.

Let op: de oorspronkelijke versie van deze pagina (Ests) is onlangs gewijzigd. Aan de vertaling in het Nederlands wordt momenteel gewerkt.

Gewone rechtbanken - Estland

Op deze pagina vindt u informatie over de organisatie van de gewone rechtbanken in Estland.

Gewone rechtbanken – inleiding

Kantonrechtbanken zijn gewone rechtbanken van eerste aanleg die civiele zaken, strafzaken en overtredingen (kleine criminaliteit) behandelen en andere procedures voeren die rechtens onder hun jurisdictie vallen. De juridische procedures in de kantonrechtbanken zijn geregeld in de volgende wetten: het wetboek van burgerlijke rechtsvordering in civiele zaken, het wetboek van strafvordering in strafzaken en het wetboek van strafvordering inzake overtredingen in zaken van kleine criminaliteit.

De kantonrechtbanken hebben tevens kadaster- en registerafdelingen, die administratieve taken vervullen. Het kadaster en het huwelijksgoederenregister worden bijgehouden door de kadasterafdeling. Het handelsregister, het register van verenigingen en stichtingen zonder winstoogmerk, het commercieel pandregister en het scheepsregister worden bijgehouden door de griffie. De kantonrechtbank van Pärnu heeft tevens een afdeling voor betalingsbevelen. Deze afdeling behandelt verzoeken om de versnelde procedure voor betalingsbevelen.

Arrondissementsrechtbanken buigen zich als rechtbanken van tweede aanleg over uitspraken van kantonrechtbanken op basis van beroepen tegen vonnissen en beslissingen. De procedures in de administratieve rechtbanken zijn geregeld in dezelfde wetten als voor de procedures in de rechtbanken van eerste aanleg.

Rechtbanken van eerste aanleg

Er zijn vier kantonrechtbanken in Estland. Deze rechtbanken zetelen in meerdere gerechtsgebouwen.

Kantonrechtbanken:

kantonrechtbank Harju (Harju Maakohus):

  1. gerechtsgebouw Liivalaia-straat
  2. gerechtsgebouw Kentmanni-straat
  3. gerechtsgebouw Tartu-weg

kantonrechtbank Viru (Viru Maakohus):

  1. rechtbank Jõhvi
  2. rechtbank Narva
  3. rechtbank Rakvere

kantonrechtbank Pärnu (Pärnu Maakohus):

  1. rechtbank Pärnu
  2. rechtbank Haapsalu
  3. rechtbank Kuressaare
  4. rechtbank Rapla
  5. rechtbank Paide

kantonrechtbank Tartu (Tartu Maakohus):

  1. rechtbank Tartu
  2. rechtbank Jõgeva
  3. rechtbank Viljandi
  4. rechtbank Valga
  5. rechtbank Võru

Rechtbanken van tweede aanleg

Er zijn twee arrondissementsrechtbanken in Estland.

Arrondissementsrechtbanken:

  • arrondissementsrechtbank Tallinn (Tallinna Ringakonnakohus)
  • arrondissementsrechtbank Tartu (Tartu Ringakonnakohus)

Juridische gegevensbanken

De contactgegevens van de rechtbanken zijn te vinden op de De link wordt in een nieuw venster geopend.website van de rechterlijke organisatie.

De gegevensbank is kosteloos te gebruiken.

Laatste update: 03/08/2017

De verschillende taalversies van deze pagina worden bijgehouden door de betrokken lidstaten. De informatie wordt vertaald door de diensten van de Europese Commissie. Eventuele aanpassingen zijn daarom mogelijk nog niet verwerkt in de vertalingen. De Europese Commissie aanvaardt geen verantwoordelijkheid of aansprakelijkheid met betrekking tot informatie of gegevens in dit document. Zie de juridische mededeling voor auteursrechtelijke bepalingen van de lidstaat die verantwoordelijk is voor deze pagina.

Aan de vertaling in het Nederlands wordt momenteel gewerkt.
De volgende vertalingen zijn al beschikbaar

Gewone rechtbanken - Ierland

Op deze pagina vindt u informatie over de organisatie van de gewone rechtbanken in Ierland.

Gewone rechtbanken

Het Ierse rechtsstelsel heeft zijn wortels in de grondwet van 1922, die voorzag in de oprichting van nieuwe rechtbanken ter vervanging van die welke onder Brits bestuur tot stand waren gekomen. De nieuwe rechtbanken zijn in 1924 opgericht bij de Courts of Justice Act, 1924 (Wet op de rechtbanken), waarin de rechtsgrondslag voor het gerechtelijke apparaat is vastgesteld.

De huidige rechtbanken zijn opgericht bij de Courts (Establishment and Constitution) Act 1961, (Wet op de rechtbanken (oprichting en structuur)), conform artikel 34 van de grondwet zoals aangenomen door het Ierse volk in 1937.

De artikelen 34 tot en met 37 van de grondwet regelen het beheer van de rechtspraak in het algemeen. Artikel 34.1 bepaalt dat "recht moet worden gesproken in bij wet opgerichte rechtbanken". In de grondwet wordt de structuur van het gerechtelijke apparaat omschreven. Het is samengesteld uit een hoogste beroepsinstantie, het Supreme Court (Hooggerechtshof), en rechtbanken van eerste aanleg, waaronder een High Court (hof van beroep) dat bevoegd is voor alle strafzaken en civiele zaken en rechtbanken met een beperkte jurisdictie, namelijk het Circuit Court (arrondissementsrechtbank) en het District Court (districtsrechtbank), die op regionale basis georganiseerd zijn.

Civiele rechtbanken

Supreme Court (Hooggerechtshof)

Het De link wordt in een nieuw venster geopend.Supreme Court doet uitspraak over voorzieningen die tegen beslissingen van het High Court (hof van beroep) worden ingesteld. Het Supreme Court is tevens bevoegd om uitspraak te doen over voorzieningen in strafzaken tegen beslissingen van het Court of Criminal Appeal indien het Court of Criminal Appeal of de Attorney General (hoogste openbare aanklager) bevestigt dat de beslissing betrekking heeft op een rechtsvraag van uitzonderlijk openbaar belang en dat het in het belang van het publiek wenselijk is een voorziening bij het Supreme Court aanhangig te maken. Het Supreme Court kan tevens uitspraak doen over door het Circuit Court voorgelegde rechtsvragen. Het Supreme Court is bevoegd om op verzoek van de President te beoordelen of een wetsvoorstel (of een of meerdere bepalingen hiervan) dat door beide kamers van de Oireachtas (parlement) is goedgekeurd en ter ondertekening aan de President van Ierland wordt voorgelegd voordat het tot wet wordt verheven, in strijd is met de grondwet. In geval van blijvende ongeschiktheid van de President dient het Supreme Court hierover uitspraak te doen.

Voorzieningen en andere zaken worden behandeld door vijf rechters van het Supreme Court, tenzij de Chief Justice bepaalt dat bepaalde voorzieningen of andere zaken (behoudens op de grondwet betrekking hebbende zaken) door drie rechters zullen worden behandeld. Het Supreme Court kan in meer dan een samenstelling zetelen.

High Court (hof van beroep)

De grondwet bepaalt dat het De link wordt in een nieuw venster geopend.High Court bevoegd is om ten gronde uitspraak te doen over alle aangelegenheden en rechtsvragen in burgerlijke en strafzaken. Het High Court heeft exclusieve bevoegdheid inzake adoptie van kinderen en verzoeken om uitlevering. Het High Court is bevoegd om de geldigheid van wettelijke bepalingen te beoordelen, getoetst aan de bepalingen van de grondwet (met uitzondering van de wetten die door de Ierse President aan het Supreme Court werden voorgelegd). De meeste zaken van het High Court worden door een enkele rechter behandeld, hoewel de wet bepaalt dat sommige zaken, bijvoorbeeld vorderingen op grond van smaad, bedreigingen en wederrechtelijke vrijheidsberoving, door een rechter én een jury worden behandeld. Zaken van uitzonderlijk belang kunnen door twee of meer rechters worden behandeld, die dan als Divisional Court (afdeling) zetelen.

Het High Court doet in hoger beroep uitspraak over beslissingen van het Circuit Court in burgerlijke zaken. Daarnaast is het High Court ook bevoegd om de beslissingen van alle lagere rechtbanken te herzien door het uitvaardigen van prerogatieve beschikkingen van Mandamus, Prohibition en Certiorari. Deze beschikkingen hebben geen betrekking op de grond van de door de lagere rechtbanken gewezen beslissingen, maar op de vraag of hun bevoegdheid werd overschreden.

Het High Court kan uitspraak doen over door het District Court voorgelegde rechtsvragen. Het behandelt tevens verzoeken om vrijlating op borgtocht in geval van beschuldiging van moord of wanneer de betrokkene om een wijziging van de door het District Court opgelegde voorwaarden verzoekt.

Het High Court zetelt normaal in Dublin. Het zetelt tevens in een aantal arrondissementen voor de behandeling van vorderingen tot schadevergoeding bij gevallen van schade met lichamelijk letsel of dodelijke afloop. Het High Court on Circuit zetelt in de arrondissementen voor de behandeling van tegen beslissingen van de Circuit Courts ingestelde beroepen.

Circuit Court (arrondissementsrechtbank)

Het De link wordt in een nieuw venster geopend.Circuit Court heeft in burgerlijke zaken slechts een beperkte bevoegdheid, tenzij alle partijen bij een geschil akkoord gaan: in dat geval is de bevoegdheid onbeperkt. De bevoegdheid van het Circuit Court voor vorderingen inzake overeenkomsten, huurkoop of verkoop op krediet en onrechtmatige daad is beperkt tot zaken waarvan het geldelijk belang maximaal 38 092,14 EUR bedraagt.

Het Circuit Court is bevoegd voor de behandeling van vorderingen inzake met de verificatie van testamenten verband houdende aangelegenheden en inzake de eigendom of zakelijke rechten op onroerende goederen met een geraamde waarde van maximaal 253,95 EUR. Het Circuit Court is bevoegd voor vorderingen inzake familierecht, zoals scheiding van tafel en bed, echtscheiding, nietigverklaring en hoger beroep tegen beslissingen van het District Court.

Burgerrechtelijke zaken in het Circuit Court worden behandeld door een rechter zonder jury. Het Circuit Court doet uitspraak in hoger beroep tegen beslissingen van het District Court in burgerlijke en strafzaken. In hoger beroep wordt de zaak opnieuw behandeld. De beslissing van het Circuit Court is definitief: er staat geen verder beroep tegen open.

Het Circuit Court doet tevens uitspraak over aanvragen betreffende vergunningen voor de verkoop van alcoholhoudende dranken voor consumptie ter plaatse en oordeelt in hoger beroep over beslissingen van rechtbanken zoals de Director of Equality Investigations (bevoegd om uitspraak te doen over gevallen van discriminatie).

District Court (districtsrechtbank)

Het De link wordt in een nieuw venster geopend.District Court heeft een plaatselijke en beperkte bevoegdheid. In familiezaken kan het beschikkingen geven inzake alimentatie, uitsluiting, hoederecht, toegang en verwantschap.

Het District Court doet uitspraak over burgerlijke vorderingen inzake overeenkomsten, huurkoop of verkoop op krediet, onrechtmatige daad en het niet betalen van huur of onrechtmatig behouden van goederen, waarvan het geldelijk belang maximaal 6 348,69 EUR bedraagt. Het is tevens bevoegd met betrekking tot de tenuitvoerlegging in het algemeen van beslissingen inzake schuldvorderingen van andere rechtbanken, alsmede met betrekking tot een groot aantal reglementen inzake vergunningen, bijvoorbeeld betreffende de verkoop van alcoholhoudende dranken, en met betrekking tot vorderingen wegens opzettelijk toegebrachte schade waarvan het geldelijk belang maximaal 6 348,69 EUR bedraagt.

Het District Court zetelt in 24 districten in het hele land. De plaats waar een zaak wordt behandeld, hangt algemeen af van de plaats waar een overeenkomst werd gesloten of waar de verwerende partij verblijft of handel drijft of, inzake vergunningen, van de plaats waar de vergunde instelling gevestigd is.

Strafrechtbanken

Supreme Court (Hooggerechtshof)

Het De link wordt in een nieuw venster geopend.Supreme Court behandelt voorzieningen die tegen beslissingen van het hof van beroep voor strafzaken zijn ingesteld in zaken waar een rechtspunt van uitzonderlijk openbaar belang aan de orde is.

Court of Criminal Appeal (hof van beroep voor strafzaken)

Het De link wordt in een nieuw venster geopend.Court of Criminal Appeal behandelt voorzieningen die zijn ingesteld door personen die veroordeeld zijn door het Circuit Court, het Central Criminal Court (centrale strafrechtbank) of het Special Criminal Court (bijzondere strafrechtbank).

Special Criminal Court (bijzondere strafrechtbank)

Het De link wordt in een nieuw venster geopend.Special Criminal Court is opgericht met het oog op de behandeling van strafzaken waarvoor de gewone rechtbanken over ontoereikende bevoegdheden beschikken om garanties te kunnen bieden voor een effectieve rechtsbedeling en doeltreffende handhaving van de openbare orde. De rechtbank is samengesteld uit drie rechters en maakt geen gebruik van een jury.

Central Criminal Court (centrale strafrechtbank)

Het De link wordt in een nieuw venster geopend.Central Criminal Court is de afdeling strafzaken van het High Court. Die rechtbank behandelt ernstige strafzaken met inbegrip van moord, verkrachting, verraad, piraterij en strafzaken die onder de Wet op de mededinging van 2002 vallen. De rechtbank is samengesteld uit drie rechters en een jury.

Circuit Criminal Court (arrondissementsrechtbank voor strafzaken)

Het Circuit Criminal Court behandelt de strafzaken die niet door de centrale strafrechtbank kunnen worden behandeld. De rechtbank is samengesteld uit één rechter en een jury. De rechtbank behandelt voorzieningen die tegen beslissingen van het District Court zijn ingesteld.

District Court (districtsrechtbank)

Het De link wordt in een nieuw venster geopend.District Court behandelt lichte overtredingen (meestal wettelijk van aard) en sommige strafbare overtredingen. De rechtbank is slechts samengesteld uit één rechter.

Laatste update: 28/03/2017

De verschillende taalversies van deze pagina worden bijgehouden door de betrokken lidstaten. De informatie wordt vertaald door de diensten van de Europese Commissie. Eventuele aanpassingen zijn daarom mogelijk nog niet verwerkt in de vertalingen. De Europese Commissie aanvaardt geen verantwoordelijkheid of aansprakelijkheid met betrekking tot informatie of gegevens in dit document. Zie de juridische mededeling voor auteursrechtelijke bepalingen van de lidstaat die verantwoordelijk is voor deze pagina.

Gewone rechtbanken - Griekenland

Gewone rechtbanken – Inleiding

Civiele rechtbanken

Alle privaatrechtelijke geschillen worden voorgelegd aan een civiele rechtbank, met inbegrip van rechtszaken die ingevolge de wet door dergelijke rechtbanken via vrijwillige rechtspraak worden beslist.

Tot de civiele rechtbanken behoren:

  1. het Hooggerechtshof (Άρειος Πάγος);
  2. de hoven van beroep (εφετεία);
  3. de rechtbanken van eerste aanleg met meervoudige kamer (πολυμελή πρωτοδικεία);
  4. de rechtbanken van eerste aanleg met enkelvoudige kamer (μονομελή πρωτοδικεία);
  5. civiele districtsrechtbanken (ειρηνοδικεία).

Strafrechtbanken

Strafrechtbanken behandelen strafzaken.

Tot de strafrechtbanken behoren:

  1. het Hooggerechtshof;
  2. de hoven van beroep met meervoudige kamer (vijf rechters) (πενταμελή εφετεία);
  3. de gemengde juryrechtbanken (μεικτά ορκωτά δικαστήρια);
  4. de gemengde juryhoven van beroep (μεικτά ορκωτά εφετεία);
  5. de hoven van beroep met meervoudige kamer (drie rechters) (τριμελή εφετεία);
  6. de magistratenrechtbanken met meervoudige kamer (drie rechters) (τριμελή πλημμελειοδικεία);
  7. de magistratenrechtbanken met enkelvoudige kamer (μονομελή πλημμελειοδικεία);
  8. de strafrechtelijke districtsrechtbanken (πταισματοδικεία);
  9. de kinderrechter (δικαστήρια ανηλίκων).

Krachtens bijzondere wetten zijn tevens bevoegd in strafzaken:

  • krijgsraden voor de landmacht (στρατοδικεία);
  • krijgsraden voor de zeemacht (ναυτοδικεία);
  • krijgsraden voor de luchtmacht (αεροδικεία).

Deze rechtbanken fungeren als bijzondere strafrechtbanken.

Zij behandelen rechtszaken met betrekking tot delicten die zijn gepleegd door militair personeel van de land-, zee- of luchtmacht.

Administratieve rechtbanken

De administratieve rechtbanken houden zich bezig met administratieve geschillen tussen de overheid en burgers.

De gewone administratieve rechtbanken zijn de administratieve rechtbanken van eerste aanleg (διοικητικά πρωτοδικεία) en de administratieve hoven van beroep (διοικητικά εφετεία).

  • De administratieve rechtbanken van eerste aanleg houden zitting als enkel- of meervoudige kamer (drie rechters), afhankelijk van de geldwaarde die in het geding is. Zij behandelen belastingzaken, geschillen tussen natuurlijke personen en organisaties voor sociale zekerheid of sociaal beleid, alsmede administratieve geschillen tussen burgers en de nationale of de lokale overheid.

Daarnaast behandelen de administratieve rechtbanken van eerste aanleg met meervoudige kamer (drie rechters) ook beroepen tegen uitspraken van de administratieve rechtbanken van eerste aanleg met enkelvoudige kamer.

  • De administratieve hoven van beroep behandelen beroepen tegen uitspraken van de administratieve rechtbanken van eerste aanleg met meervoudige kamer (drie rechters). In eerste aanleg behandelen ze ook verzoeken tot nietigverklaring van administratieve maatregelen die betrekking hebben op de tewerkstelling van ambtenaren (ontslag, weigering van benoeming of promotie enz.).
  • De inspecteur-generaal van de regering is een orgaan dat deel uitmaakt van de gewone administratieve rechtbanken. De inspecteur is belast met de inspectie van het beheer van de administratieve rechtbanken en het instellen van beroepen tegen hun uitspraken.
  • De Raad van State (Συμβούλιο της Επικρατείας) behandelt zaken, zoals:

verzoeken tot nietigverklaring van administratieve maatregelen die betrekking hebben op wetsovertredingen, machtsmisbruik, onbevoegdheid of formeel verzuim;

beroepen die door burger-, militair, overheids- of ander personeel zijn ingesteld tegen uitspraken van dienstraden (υπηρεσιακά συμβούλια) in verband met promotie, ontslag, degradatie enz.;

verzoeken tot herziening van uitspraken van administratieve rechtbanken.

Juridische gegevensbanken

  1. Website van het De link wordt in een nieuw venster geopend.Griekse Hooggerechtshof. Deze gegevensbank is gratis toegankelijk.
  2. De link wordt in een nieuw venster geopend.Strafregistergegevensbank voor Grieken met een onbekende of buitenlandse geboorteplaats en voor niet-onderdanen.

Gerelateerde links

De link wordt in een nieuw venster geopend.Hooggerechtshof

De link wordt in een nieuw venster geopend.Rechtbank van eerste aanleg te Athene

De link wordt in een nieuw venster geopend.Rechtbank van eerste aanleg te Thessaloniki

De link wordt in een nieuw venster geopend.Rechtbank van eerste aanleg te Piraeus

De link wordt in een nieuw venster geopend.Raad van State

De link wordt in een nieuw venster geopend.Rekenkamer

De link wordt in een nieuw venster geopend.Openbaar aanklager van de districtsrechtbanken

De link wordt in een nieuw venster geopend.Administratieve rechtbank van eerste aanleg te Athene

Laatste update: 25/06/2018

De verschillende taalversies van deze pagina worden bijgehouden door de betrokken lidstaten. De informatie wordt vertaald door de diensten van de Europese Commissie. Eventuele aanpassingen zijn daarom mogelijk nog niet verwerkt in de vertalingen. De Europese Commissie aanvaardt geen verantwoordelijkheid of aansprakelijkheid met betrekking tot informatie of gegevens in dit document. Zie de juridische mededeling voor auteursrechtelijke bepalingen van de lidstaat die verantwoordelijk is voor deze pagina.

Aan de vertaling in het Nederlands wordt momenteel gewerkt.
De volgende vertalingen zijn al beschikbaar

Gewone rechtbanken - Spanje

In artikel 117 van de grondwet wordt verklaard dat het beginsel van eenheid van de rechterlijke macht de basis is van de organisatie en de werking van de rechtbanken.

Dit beginsel resulteert in het bestaan van één korps van rechters en magistraten, die gezamenlijk de gewone rechtbanken vormen.

Er bestaan talrijke rechtbanken, die het werk verdelen op basis van criteria waarmee de bevoegdheid wordt bepaald (onderwerp, in het geding zijnde bedrag, persoon, functie of grondgebied), aangezien de eenheid van de rechterlijke macht niet strijdig is met het bestaan van verschillende rechtbanken met diverse bevoegdheden.

Gewone rechtbanken - inleiding

De Spaanse grondwet van 1978 bepaalt dat Spanje moet worden ingericht als een sociale en democratische rechtsstaat die als hoogste waarden van de rechtsorde de vrijheid, de gerechtigheid, de gelijkheid en het politiek pluralisme bevordert.

Titel VI van de grondwet is gewijd aan de rechterlijke macht en in artikel 117 wordt verklaard dat het beginsel van eenheid van de rechterlijke macht (unidad jurisdiccional) de basis van de organisatie en de werking van de rechtbanken vormt.

Al deze beginselen liggen ten grondslag aan de organisatie van de rechtbanken in Spanje en komen tot uitdrukking in het bestaan van één rechterlijke macht bestaande uit één enkel korps van rechters en magistraten, dat de gewone rechterlijke macht vormt.

Er zijn talrijke rechtbanken, die het werk verdelen volgens bepaalde criteria die de bevoegdheden bepalen (onderwerp, in het geding zijnde bedrag, persoon, functie of grondgebied), aangezien de eenheid van rechterlijke macht niet in strijd is met het bestaan van verschillende instanties met verschillende bevoegdheden.

Om als gewoon te worden aangemerkt moet een gerechtelijk orgaan zijn gereguleerd door de Organieke Wet op de rechterlijke macht, conform artikel 122 van de Spaanse grondwet van 1978.

Er moet een onderscheid worden gemaakt tussen drie fundamentele aspecten:

  • het territoriale aspect;
  • het verschil tussen enkelvoudige en meervoudige rechtspraak;
  • de jurisdictie.

Het territoriale aspect

Volgens de toelichting bij de Organieke Wet op de rechterlijke macht 6/1985 van 1 juli 1985 is de staat voor gerechtelijke doeleinden territoriaal georganiseerd in gemeenten, arrondissementen (partidos), provincies en autonome gemeenschappen, waarover rechtsbevoegdheid wordt uitgeoefend door kantongerechten (Juzgados de Paz), rechtbanken van eerste aanleg en instructie (Juzgados de Primera Instancia e Instrucción), bestuursrechtbanken (Juzgados de lo Contencioso-Administrativo), sociale rechtbanken (Juzgado de lo Social), rechtbanken die toezien op de tenuitvoerlegging van gevangenisstraffen (Juzgados de Vigilancia Penitenciaria), jeugdrechtbanken (Juzgados de Menores), provinciale rechtbanken (Audiencias Provinciales) en de arrondissementsrechtbanken (Tribunales Superiores de Justicia).

De volgende instanties hebben jurisdictie op het gehele grondgebied van Spanje: het nationale gerechtshof (Audiencia Nacional), het hooggerechtshof (Tribunal Supremo), de centrale gerechten van instructie (Juzgados Centrales de Instrucción) en de centrale gerechten voor bestuursrechtelijke zaken (Juzgados Centrales de lo Contencioso-administrativo).

Het verschil tussen enkelvoudige en meervoudige rechtspraak

In alle rechtbanken wordt recht gesproken door één rechter, behalve in het hooggerechtshof, het nationale gerechtshof, de arrondissementsrechtbanken en de provinciale rechtbanken.

Het hooggerechtshof bestaat uit de voorzitter, de voorzitters van de kamers (presidentes de sala) en de magistraten (magistrados) die krachtens de wet aan elk van de kamers zijn verbonden. Het hooggerechtshof telt vijf kamers: een civiele, een strafrechtelijke, een bestuursrechtelijke, een sociale en een militaire kamer.

Het nationale gerechtshof (Audiencia Nacional) bestaat uit een voorzitter, de voorzitters van de kamers en magistraten die krachtens de wet zijn verbonden aan elk van de kamers (de kamer van beroep en de kamers voor het strafrecht, bestuursrecht en arbeidsrecht).

De arrondissementsrechtbanken (Tribunales Superiores de Justicia) bestaan uit vier kamers (civiel, strafrechtelijk, bestuursrechtelijk en sociaal). Ze bestaan uit een voorzitter, die ook voorzitter van de civiele kamer en de strafkamer is, de voorzitters van de overige kamers en de magistraten die krachtens de wet aan elk van de kamers zijn verbonden.

De provinciale rechtbanken (Audiencias Provinciales) bestaan uit een voorzitter en twee of meer magistraten. De provinciale rechtbanken behandelen civiele en strafzaken en kunnen afdelingen met dezelfde samenstelling hebben.

Het secretariaat van de rechtbank (Oficina Judicial)

De Organieke Wet op de rechterlijke macht definieert het secretariaat van de rechtbank (Oficina Judicial) als een administratieve organisatie die fungeert als ondersteuning voor het juridische werk van rechters en rechtbanken.

Het is opgezet om de efficiëntie, doeltreffendheid en transparantie van gerechtelijke procedures te verbeteren, de afhandeling van zaken te stroomlijnen en samenwerking en coördinatie tussen de verschillende administratieve afdelingen te bevorderen. De lancering van dit secretariaat is derhalve bedoeld om bij te dragen aan het streven om een hoogwaardige publieke dienstverlening te waarborgen, die dicht bij de burgers staat en overeenstemt met constitutionele waarden alsmede de daadwerkelijke behoeften van burgers.

Het is een nieuw organisatiemodel dat moderne managementtechnieken introduceert op basis van een combinatie van verschillende administratieve eenheden: eenheden die voor juridische procedures directe ondersteuning leveren die gelijkwaardig is aan die voor de vroegere juzgados en waarbij de rechter wordt ondersteund bij zijn gerechtelijke taken, en gewone procedurele diensten die worden verricht door griffiers (Secretarios Judiciales), die beslissingen nemen ten aanzien van en verantwoordelijk zijn voor de uitvoering van alle taken die niet strikt juridisch van aard zijn, zoals het in ontvangst nemen van documenten, het behandelen van dagvaardingen, het ten uitvoer leggen van beslissingen en niet-gerechtelijke procedures (handhaving), het ontvankelijk verklaren van verzoeken om het aanhangig maken van rechtszaken, het verzorgen van de kennisgeving aan partijen en het corrigeren van procedurele fouten, enz.

Er zijn drie soorten gewone procedurele diensten:

  • gewone algemene dienst
  • gewone zaakbeheerdienst
  • gewone handhavingsdienst

Het nieuwe organisatiemodel is in november 2010 in Burgos en Murcia gelanceerd. In februari 2011 is een secretariaat van de rechtbank ingesteld in Cáceres en Ciudad Real, en in juni 2011 in Leon, Cuenca en Mérida. In 2013 zal er ook in Ceuta en Melilla een secretariaat van de rechtbank komen. Dit model bestaat naast het vroegere model voor de rechterlijke organen (juzgados en tribunals), dat nog steeds bestaat in de rest van Spanje.

De jurisdictie

Naast het territoriale aspect zijn de onderwerpen of aangelegenheden die in rechtszaken aan bod komen van verschillende aard; zij worden behandeld door vier soorten rechtbanken:

Civiele rechtbanken: zij behandelen geschillen waarvan de behandeling niet uitdrukkelijk aan een andere soort rechtbank is toegewezen. Deze rechtbanken kunnen derhalve als gewone rechtbanken worden beschouwd.

Strafrechtbanken: strafrechtelijke zaken en procedures moeten door strafrechtbanken worden behandeld. Binnen het Spaanse rechtsstelsel is het echter mogelijk om een civiele zaak die voortvloeit uit een strafbaar feit tegelijk met de strafzaak aanhangig te maken. In een dergelijk geval bepaalt de strafrechter de hoogte van de schadevergoeding voor de als gevolg van het delict of de overtreding geleden schade.

Bestuursrechtbanken: zij toetsen de wettigheid van de handelingen van overheidsinstanties alsmede financiële vorderingen die tegen hen worden ingesteld.

Sociale rechtbanken: zij beslissen over arbeidsrechtelijke vorderingen in verband met hetzij individuele conflicten tussen werknemer en werkgever naar aanleiding van een arbeidscontract hetzij collectieve loononderhandelingen, evenals vorderingen op het gebied van de sociale zekerheid of tegen de staat wanneer deze krachtens de arbeidswetgeving aansprakelijk is.

Naast deze vier soorten rechtbanken zijn er ook militaire rechtbanken in Spanje.

De militaire rechtbanken vormen een uitzondering op het beginsel van eenheid van de rechterlijke macht.

In de De link wordt in een nieuw venster geopend.grondwet zijn de beginselen vastgelegd die ten grondslag liggen aan de werkzaamheden van de rechterlijke macht en de basis vormen voor de eenheid van het gerechtelijke apparaat van de staat. Het gespecialiseerde militaire recht is strikt beperkt tot militaire aangelegenheden en zaken in het kader van een staat van beleg en is in elk geval onderworpen aan de beginselen die zijn neergelegd in artikel 177, lid 5, van de grondwet.

De jurisdictie van de militaire rechtbanken beperkt zich in vredestijd strikt tot de militaire sfeer, dat wil zeggen tot de behandeling van gedragingen die in het militaire strafwetboek (Código Penal Militar) als delict zijn omschreven, waarbij de bevoegdheid zich uitstrekt tot elke type delict wanneer er zich troepen in het buitenland bevinden. In tijden van oorlog voorziet de Organieke Wet 4/1987 betreffende de bevoegdheid en organisatie van de militaire rechtbanken in een wijziging van deze werkingssfeer, hoewel het aan het Parlement (Cortes Generales) is om daarover een besluit te nemen, en indien deze hiertoe is gemachtigd, aan de regering.

De militaire rechtbanken bestaan uit beroepsmilitairen, leden van de strijdkrachten en vertegenwoordigers van het ministerie van Defensie.

De volgende rechtbanken vormen gezamenlijk het militaire gerechtelijke apparaat: de territoriale magistraten (Juzgados Togados Territoriales), de centrale magistraten (Juzgados Togados Centrales), de territoriale militaire rechtbanken (Tribunales Militares Territoriales) en de centrale militaire rechtbank (Tribunal Militar Central). De hoogste militaire rechtbank is echter de vijfde kamer van het hooggerechtshof.

De instelling van een militaire kamer in het hooggerechtshof, waarvan het systeem en het statuut van de leden zijn onderworpen aan dezelfde regels als de andere kamers, zorgt voor eenheid in de top van de twee rechterlijke structuren, die samen de rechterlijke macht vormen.

De samenstelling van de genoemde kamer, die uit magistraten uit de gewone rechterlijke macht en uit magistraten uit de militaire rechtsmacht bestaat, vormt een garantie voor een gerechtelijk handelen van het hoogste niveau, waarbij deze kamer normaliter cassatie- en herzieningszaken behandelt, ook al wordt er logischerwijs eveneens gebruik gemaakt van externe functionarissen die bepaalde hoge militaire functies bekleden en verantwoordelijk zijn voor het militaire personeel waarvan het gedrag door deze kamer wordt beoordeeld.

In Spanje bestaan er geen buitengewone rechtbanken, maar wel zijn er binnen de genoemde juridische systemen gespecialiseerde rechtbanken in het leven geroepen voor bepaalde onderwerpen. Voorbeelden zijn de rechtbanken die met name zaken behandelen betreffende geweldpleging tegen vrouwen, toezicht op de tenuitvoerlegging van gevangenisstraffen en minderjarigen. Dit zijn gewone, maar in bepaalde onderwerpen gespecialiseerde rechtbanken. Zie voor meer informatie het onderdeel over gespecialiseerde rechtbanken in Spanje.

Om de vier bestaande soorten recht te analyseren, kijken we eerst naar de bevoegdheid van de verschillende rechtbanken op deze terreinen.

Het civiel recht

Op het gebied van het civiel recht zijn de volgende rechtbanken bevoegd: de eerste kamer van het hooggerechtshof (Sala I del Tribunal Supremo), de civiele en strafkamer van de arrondissementsrechtbanken (la Sala de lo Civil y Penal del Tribunal Superior de Justicia), de civiele kamers van de provinciale rechtbanken (las Secciones Civiles de las Audiencias Provinciales), de rechtbanken van eerste aanleg (los Juzgados de Primera Instancia), de kantongerechten (los Juzgados de Paz) evenals bepaalde gespecialiseerde rechtbanken (familierechtbanken (Juzgados de Familia), handelsrechtbanken (Juzgados Mercantiles), rechtbanken inzake het Gemeenschapsmerk (Juzgados de Marca Comunitaria) en rechtbanken inzake geweldpleging tegen vrouwen (Juzgados de Violencia sobre la Mujer)).

De handelsrechtbanken, de rechtbanken inzake het Gemeenschapsmerk en de rechtbanken inzake geweldpleging tegen vrouwen worden behandeld in het onderdeel over gespecialiseerde rechtbanken in Spanje.

Het strafrecht

Op het gebied van het strafrecht zijn de volgende rechtbanken bevoegd: de tweede kamer van het hooggerechtshof (la Sala 2ª del Tribunal del Supremo), de strafkamer van het nationale gerechtshof (la Sala de lo Penal de la Audiencia Nacional), de civiele en strafkamer van de arrondissementsrechtbanken (la Sala Civil y Penal de los Tribunales Superiores de Justicia), de strafrechtelijke afdelingen van de provinciale rechtbanken (las Secciones Penales de la Audiencias Provinciales), de strafrechtbanken (los Juzgados de lo Penal), de rechtbanken van instructie (los Juzgados de Instrucción), de jeugdrechtbanken (Juzgados de Menores), de rechtbanken voor toezicht op de tenuitvoerlegging van gevangenisstraffen (Juzgados de Vigilancia Penitenciaria), de rechtbanken inzake geweldpleging tegen vrouwen (Juzgados de Violencia contra la Mujer) en de kantongerechten (Juzgados de Paz).

De jeugdrechtbanken, de rechtbanken voor toezicht op de tenuitvoerlegging van gevangenisstraffen en de rechtbanken inzake geweldpleging tegen vrouwen worden behandeld in het onderdeel over gespecialiseerde rechtbanken in Spanje.

Het bestuursrecht

Op het gebied van het bestuursrecht zijn de volgende rechtbanken bevoegd: de derde kamer van het hooggerechtshof (Sala 3ª del Tribunal Supremo), de bestuursrechtelijke kamer van het nationaal gerechtshof (Sala Contencioso-Administrativa de la Audiencia Nacional), de bestuursrechtelijke kamer van de arrondissementsrechtbanken (la Sala Contencioso-Administrativa de los Tribunales Superiores de Justicia) en de gerechten voor bestuursrechtelijke zaken (los Juzgados de lo Contencioso Administrativo).

Het sociaal recht

Op het gebied van het sociaal recht zijn de volgende rechtbanken bevoegd: de vierde kamer van het hooggerechtshof (la Sala 4ª del Tribunal Supremo), de sociale kamer van het nationale gerechtshof (la Sala de lo Social de la Audiencia Nacional), de sociale kamer van de arrondissementsrechtbanken (la Sala de lo Social de los Tribunales Superiores de Justicia) en de sociale rechtbanken.

De bevoegdheden van alle hierboven genoemde gerechtelijke instanties zijn vastgelegd in de De link wordt in een nieuw venster geopend.Organieke Wet op de rechterlijke macht.

Links

De link wordt in een nieuw venster geopend.ALGEMENE RAAD VOOR DE RECHTERLIJKE MACHT

De link wordt in een nieuw venster geopend.ORGANIEKE WET OP DE RECHTERLIJKE MACHT
Laatste update: 12/03/2019

De verschillende taalversies van deze pagina worden bijgehouden door de betrokken lidstaten. De informatie wordt vertaald door de diensten van de Europese Commissie. Eventuele aanpassingen zijn daarom mogelijk nog niet verwerkt in de vertalingen. De Europese Commissie aanvaardt geen verantwoordelijkheid of aansprakelijkheid met betrekking tot informatie of gegevens in dit document. Zie de juridische mededeling voor auteursrechtelijke bepalingen van de lidstaat die verantwoordelijk is voor deze pagina.

Aan de vertaling in het Nederlands wordt momenteel gewerkt.
De volgende vertalingen zijn al beschikbaar

Gewone rechtbanken - Frankrijk

Op deze pagina vindt u informatie over de organisatie van de gewone rechtbanken in Frankrijk.

Gewone rechtbanken - inleiding

Rechtbanken van eerste aanleg

Jurisdictie in civiele zaken

1. Tribunal de grande instance (arrondissementsrechtbank)

De Tribunal de grande instance is bevoegd voor geschillen tussen particulieren (burgerlijke zaken) met een waarde van meer dan 10 000 EUR.

Tevens is de tribunal, ongeacht het gevorderde bedrag, bevoegd op de volgende terreinen:

  • burgerlijke staat van personen: huwelijk, afstamming, adoptie, verklaring van afwezigheid;
  • correctie van akten van de burgerlijke stand;
  • nalatenschappen;
  • burgerlijke boetes in hoofde van ambtenaren van de burgerlijke stand;
  • onroerende rechtsvorderingen;
  • vereffening van verenigingen;
  • bescherming, surseance van betaling onder toezicht van de rechtbank en gerechtelijke vereffening wanneer de schuldenaar geen handelaar is of niet in het repertorium van beroepen is opgenomen;
  • beroepsziekte- en ongevallenverzekering voor niet-loontrekkenden in de landbouwsector;
  • registratierechten, belasting op kadastrale openbaarmaking, zegelrechten en indirecte contributies en met deze rechten, belastingen of contributies gelijkgestelde taksen;
  • handelshuren met uitzondering van geschillen betreffende de vaststelling van de prijs van een herzien of verlengd huurcontract, huurcontracten voor ruimten waar een vrij beroep wordt beoefend, en overeenkomsten van bezetting ter bede in handelszaken;
  • procedures wegens valsheid in geschrifte van authentieke akten;
  • burgerlijke rechtsvorderingen voor eerroof of mondelinge of schriftelijke, openbare of niet-openbare beledigingen.

De sector strafrecht van de Tribunal de grande instance wordt de Tribunal correctionnel (correctionele rechtbank) genoemd en is bevoegd om een oordeel te vellen over delicten (zie hieronder).

De Tribunal de grande instance is samengesteld uit beroepsrechters: president, vicepresidenten, rechters, procureur van de Republiek, viceprocureurs, substituten.

Er zijn eveneens gespecialiseerde rechters zoals:

  • De kinderrechter (juge des enfants) die bevoegd is om beschermende maatregelen te treffen ten aanzien van minderjarigen die in gevaar verkeren, en vergrijpen (overtredingen en delicten) door minderjarigen te beoordelen. In strafzaken kan hij, in geval van een zitting achter gesloten deuren, slechts educatieve maatregelen opleggen; als voorzitter van de kinderrechtbank zetelt hij met twee lekenrechters en deze rechtbank mag zowel educatieve sancties als straffen opleggen.
  • De rechter die toeziet op de uitvoering van straffen (juge de l’application des peines), is belast met de vaststelling van de belangrijkste voorwaarden van de uitvoering van vrijheidsberovende straffen; in een "gesloten" milieu, d.w.z. in geval van een gevangenisstraf, is hij bevoegd om straffen aan te passen (bv. externe tewerkstelling, semivrijheid, voorwaardelijke invrijheidsstelling, plaatsing onder elektronisch toezicht); in een "open" milieu moet hij de veroordeelde gedurende diens straftijd volgen en controleren (bv. voorwaardelijke gevangenisstraf met proeftijd, taakstraf, sociaaljuridisch toezicht).
  • De onderzoeksrechter (juge d’instruction) dient onder toezicht van de onderzoekskamer van het Cour d’appel (hof van beroep) alle stappen te ondernemen die nodig zijn om de waarheid boven tafel te krijgen; hij verzamelt alle belastende en ontlastende gegevens; wanneer hij van oordeel is dat zijn onderzoek is afgerond, kan hij buitenvervolgingstelling bevelen of de betrokkene voor een uitspraak naar het Cour d’assises (hof van assisen) of Tribunal correctionnel verwijzen. De onderzoeksrechter kan de zaak niet bij zichzelf aanhangig maken. Dat moet gebeuren door de procureur van de Republiek of het slachtoffer in het kader van een klacht met civiele partijstelling.

De Tribunal de grande instance is doorgaans in de hoofdplaats van het departement gevestigd, maar kan ook in andere gemeenten gevestigd zijn. Op 1 januari 2013 zijn er in totaal 161 arrondissementsrechtbanken.

2. Het De link wordt in een nieuw venster geopend.Tribunal d’instance (kantongerecht)

Het Tribunal d'instance doet uitspraak in geschillen tussen particulieren (burgerlijke zaken) met een waarde van minder dan 10 000 EUR.

Voorts heeft het functie-eigen bevoegdheden (bv. loonbeslag, lijfrente, verkiezingszaken, woninghuur) en administratieve bevoegdheden; zo beschikt de hoofdgriffier van het Tribunal d’instance bijvoorbeeld over de bevoegdheid om nationaliteitsbewijzen af te leveren.

De sector strafrecht van dit gerecht, de Tribunal de police (politierechter), is bevoegd om uitspraak te doen in overtredingen van de vijfde categorie (zie hieronder).

Verder fungeert de kantonrechter als voogdijrechter (juge des tutelles) (met uitzondering van het voogdijschap over minderjarigen dat sinds een wet van 12 mei 2009 onder de bevoegdheid van de rechter voor familiezaken van de Tribunal de grande instance valt): d.w.z. dat hij belast is met de bescherming van kwetsbare meerderjarigen door toezicht te houden op het beheer van hun vermogen.

De Tribunal d’instance is samengesteld uit een of meer rechters, maar de zaken worden behandeld door één rechter.

De Tribunal d'instance is doorgaans in de hoofdplaats van het arrondissement gevestigd. Op 1 januari 2013 zijn er in totaal 307 kantongerechten.

3. De juridiction de proximité (buurtrechters)

De buurtrechters doen uitspraak in civiele geschillen tussen particulieren met een waarde van minder dan 4 000 EUR.

Zij zijn eveneens bevoegd om te oordelen over overtredingen van de eerste vier categorieën.

Het openbaar ministerie wordt vertegenwoordigd door een openbare ministeriële ambtenaar.

4. De De link wordt in een nieuw venster geopend.Tribunal de commerce (handelsrechtbank)

De Tribunal de commerce is bevoegd voor geschillen over afspraken tussen handelaars, tussen kredietinstellingen of tussen handelaars en kredietinstellingen, en voor geschillen met betrekking tot handelsvennootschappen of commerciële transacties tussen personen. Hij is eveneens bevoegd voor procedures betreffende bedrijven in moeilijkheden.

De Tribunal de commerce is samengesteld uit lekenrechters, allen handelaars. Zij worden voor twee of vier jaar gekozen door een kiescollege dat bestaat uit rechters en oud-rechters van de rechtbank en vertegenwoordigers uit de handel (handelaars die in het rechtsgebied van de Tribunal de commerce zijn gekozen).

Op 1 januari 2013 zijn er in totaal 134 handelsrechtbanken.

5. De De link wordt in een nieuw venster geopend.Conseil de prud’hommes (arbeidsrechtbank)

De Conseil de prud’hommes behandelt individuele geschillen tussen werkgevers en werknemers (arbeidsovereenkomst of leercontract).

Hij is samengesteld uit verkozen rechters en het aantal vertegenwoordigers van de werknemers dient gelijk te zijn aan het aantal vertegenwoordigers van de werkgevers. De Conseil de prud’hommes is in vijf gespecialiseerde sectoren verdeeld (kader, industrie, handel en commerciële diensten, landbouw, diverse activiteiten). Zijn de stemmen tussen de vier rechters verdeeld, dan wordt de Conseil de prud'hommes voorgezeten door een rechter van de Tribunal d’instance.

Er zijn een of meerdere arbeidsrechtbanken per departement en in elk rechtsgebied van een Tribunal de grande instance bevindt zich ten minste één Conseil de prud’hommes.

In totaal zijn er 210 arbeidsrechtbanken.

6. De De link wordt in een nieuw venster geopend.Tribunal des affaires de la sécurité sociale (socialezekerheidsrechtbank)

De Tribunal des affaires de la sécurité sociale behandelt de geschillen tussen de socialezekerheidsfondsen en de gebruikers daarvan (bv. problemen met de inschrijving bij een fonds, de toewijzing en de betaling van uitkeringen).

Deze rechtbank is samengesteld uit een president (rechter van de Tribunal de grande instance) en lekenrechters, die voor drie jaar worden aangewezen door de eerste president van het Cour d’appel uit een lijst die binnen het rechtsgebied van elke rechtbank wordt opgesteld door de regionale directeur voor jeugd, sport en sociale cohesie op voordracht van de meest representatieve vakorganisaties. Het advies van de president van de socialezekerheidsrechtbank is eveneens vereist.

In het totaal zijn er 115 socialezekerheidsrechtbanken.

7. De Tribunal du contentieux de l’incapacité (rechtbank voor geschillen in verband met arbeidsongeschiktheid)

De Tribunal du contentieux de l’incapacité is bevoegd om geschillen te behandelen met betrekking tot de invaliditeit of de arbeidsongeschiktheid van een sociaal verzekerde, d.w.z. de toestand of mate van arbeidsongeschiktheid in geval van arbeidsgerelateerde ziekten of ongevallen, of de toestand of mate van invaliditeit in geval van niet-arbeidsgerelateerde ziekten of ongevallen.

Deze rechtbank is samengesteld uit een president (ererechter of bevoegd persoon), een bijzitter die de werknemers vertegenwoordigt en een bijzitter die de werkgevers of zelfstandigen vertegenwoordigt (die beiden voor drie jaar worden aangewezen door de eerste president van het Cour d’appel van het rechtsgebied van de rechtbank uit een lijst die is opgesteld door de regionale directeur voor jeugd, sport en sociale cohesie op voordracht van de meest representatieve vakorganisaties.

Er zijn 26 van dergelijke rechtbanken.

Het Cour nationale de l’incapacité et de la tarification de l’assurance des accidents du travail (nationaal hof voor geschillen in verband met arbeidsongeschiktheid en de berekening van premies voor bedrijfsongevallenverzekeringen) is het gerecht waarbij op dit gebied hoger beroep kan worden ingesteld. Het behandelt echter ook in eerste en laatste aanleg geschillen over de berekening van premies voor bedrijfsongevallenverzekeringen.

8. De De link wordt in een nieuw venster geopend.Tribunal paritaire des baux ruraux (paritair gerecht voor pachtzaken)

Het Tribunal paritaire des baux ruraux is bevoegd om kennis te nemen van geschillen tussen pachters en eigenaars betreffende pachtovereenkomsten over de status van pacht en deelpacht, veepacht, erfpacht, contracten voor het gebruik van weidegronden en de specifieke Franse vormen van pacht bail à domaine congéable (pachter geniet de eigendom van alle (bouw)werken op de betreffende grond) en bail à complants (alleen van toepassing in de wijnbouw, met recht van overplanting voor de pachter).

De kantonrechter is de president van de Tribunal paritaire des baux ruraux. Hij wordt bijgestaan door vier verkozen lekenrechters: twee eigenaars en twee pachters die voor zes jaar worden verkozen aan de hand van de kieslijsten die door de prefect op voordracht van de commissie ter voorbereiding van de kieslijsten worden opgesteld.

Jurisdictie in strafzaken

1. Cour d’Assises (hof van assisen)

Het Cour d’assises is bevoegd om misdrijven te beoordelen, d.w.z. zeer ernstige vergrijpen waarvoor een gevangenisstraf tussen tien jaar en levenslang kan worden opgelegd.

Het is een departementale rechtbank die niet permanent zetelt. De startdata van de zittingen worden vastgelegd wanneer dit noodzakelijk is. In de grootste departementen kunnen echter vrijwel het gehele jaar zaken bij dit hof aanhangig worden gemaakt.

Het hof bestaat uit drie beroepsrechters: een president (kamerpresident of raadsheer van het Cour d’appel), twee bijzitters (raadsheren van het Cour d’appel of rechters van de Tribunal de grande instance in het desbetreffende departement) en een jury (zes burgers die door loting zijn aangewezen). Het hof pleegt tevens juryrechtspraak in geval van misdrijven die door minderjarigen zijn begaan. De professionele bijzitters zijn dan kinderrechters.

Bepaalde misdrijven die te maken hebben met militaire wetgeving of antiterrorismewetgeving of met drugshandel, worden uitsluitend door beroepsrechters beoordeeld.

Het openbaar ministerie wordt vertegenwoordigd door een advocaat-generaal.

2. Tribunal correctionnel (correctionele rechtbank)

Deze rechtbank is bevoegd om uitspraak te doen in delicten, d.w.z. strafbare feiten die met maximaal tien jaar gevangenisstraf of een geldboete van ten minste 3 750 EUR kunnen worden bestraft. De Tribunal correctionnel is verbonden aan de Tribunal de grande instance. In principe bestaat hij uit drie beroepsrechters, tenzij het gaat om strafbare feiten die aan één enkele rechter worden toegewezen.

Het openbaar ministerie wordt vertegenwoordigd door de procureur van de Republiek of één van diens substituten.

3. Tribunal de police (politierechter)

Deze rechter is bevoegd om overtredingen van de vijfde categorie te beoordelen. Hij houdt zitting in het Tribunal d’instance. De kantonrechter fungeert als politierechter.

Het openbaar ministerie wordt vertegenwoordigd door de procureur van de Republiek of één van diens substituten.

4. De juridiction de proximité (buurtrechters)

Deze rechters zijn bevoegd om over overtredingen van de eerste vier categorieën te oordelen. De buurtrechter houdt zitting in het Tribunal d’instance. De kantonrechter fungeert als buurtrechter.

De functies van het openbaar ministerie worden gewoonlijk waargenomen door een politiecommissaris.

5. De gespecialiseerde rechtbanken

Er bestaan ook rechtbanken die in bepaalde strafrechtelijke geschillen zijn gespecialiseerd, zoals de maritieme handelsrechtbanken. Er zijn momenteel 14 dergelijke rechtbanken en ze zijn bevoegd om over bepaalde maritieme delicten te oordelen.

Rechtbanken van tweede aanleg

Het Cour d’appel (hof van beroep) behandelt zaken in tweede aanleg, d.w.z. dat het zaken waarin reeds in eerste aanleg vonnis is geveld, opnieuw toetst aan de feiten en het recht.

Het Cour d’appel bestaat uitsluitend uit beroepsrechters: een eerste president, kamerpresidenten en raadsheren (uitgezonderd het Cour d’assises d’appel, zie hieronder).

Elk hof heeft gespecialiseerde kamers (op civiel, sociaal, commercieel en strafrechtelijk gebied) die elk zijn samengesteld uit drie beroepsrechters: een kamerpresident en twee raadsheren.

De vonnissen van de hoven van assisen worden beoordeeld door een ander Cour d’assises dat door de strafkamer van het Cour de cassation wordt aangewezen. Het Cour d’assises d’appel bestaat uit negen juryrechters.

Verder is het Cour nationale de l’incapacité et de la tarification de l’assurance des accidents du travail de beroepsinstantie voor de tribunaux du contentieux de l’incapacité.

Het openbaar ministerie wordt vertegenwoordigd door de procureur-generaal of één van zijn advocaten-generaal of substituten-generaal.

Cour de cassation (hof van cassatie)

Het Cour de cassation vormt het hoogste rechtscollege van de gewone rechtbanken. Het hof is gevestigd in Parijs. Het toetst de uitspraken van de rechtbanken van eerste en tweede aanleg aan de rechtsregels, maar beoordeelt de feiten niet opnieuw. Het Cour de cassation vormt dus geen rechtbank in derde aanleg, maar zorgt voor eenheid in de rechtspraak; het reguleert het recht en ziet erop toe dat de legaliteit wordt geëerbiedigd.

Bij het hof kan "beroep in cassatie" worden ingesteld door een persoon tegen wie een rechterlijk vonnis is uitgesproken, of door het openbaar ministerie.

Wanneer het hof meent dat het betwiste vonnis niet in overeenstemming is met de rechtsregels, wordt het vonnis "gecasseerd". Vervolgens wordt de zaak voor een nieuwe behandeling naar een rechtbank verwezen.

Een andere mogelijkheid is dat het hof het beroep verwerpt, waarmee het betwiste vonnis definitief wordt.

In uitzonderlijke gevallen is cassatie zonder verwijzing mogelijk wanneer niet opnieuw een uitspraak ten gronde hoeft te worden gedaan. Het hof kan eveneens tot cassatie zonder verwijzing besluiten en daarmee het geschil beëindigen, wanneer het de geldende rechtsregel kan toepassen op grond van de feiten die soeverein door de lagere rechtbanken zijn vastgesteld en beoordeeld.

Het hof is onderverdeeld in kamers (drie civiele kamers, één handelskamer, één kamer voor sociale zaken, één strafkamer), die alle zijn samengesteld uit zittende beroepsmagistraten, een president en een aantal raadsheren. Naargelang de aard van de zaak doet het hof uitspraak in gemengde kamers (ten minste drie kamers) of in plenaire zitting (de eerste president, de kamerpresidenten en raadsheren).

Het openbaar ministerie wordt vertegenwoordigd door de procureur-generaal en de advocaten-generaal.

Juridische gegevensbanken

De juridische gegevensbanken in Frankrijk worden gefaciliteerd door de overheidsdienst voor de verspreiding van het recht via internet. De site De link wordt in een nieuw venster geopend.Légifrance bevat de arresten van het Cour de cassation en de hoven van beroep:

  • databank "CASS" met daarin de gepubliceerde arresten van het Cour de cassation,
  • databank "INCA" met daarin de nog niet gepubliceerde arresten, en
  • databank "CAPP" met daarin de arresten van de hoven van beroep.

Is de toegang tot de gegevensbank kosteloos?

Ja, de toegang is kosteloos.

Korte beschrijving van de inhoud

De arresten zijn beschikbaar in het Frans en sommige arresten zijn vertaald in het Engels, Arabisch en Mandarijn.

  • Databank "CASS" omvat 120 000 uitspraken en elk jaar komen er 2 100 bij.
  • Databank "INCA" omvat 246 000 uitspraken en elk jaar komen er 10 000 bij.
  • Databank "CAPP" omvat 19 000 uitspraken en elk jaar komen er 20 000 bij.

Links

De link wordt in een nieuw venster geopend.Bevoegdheid van de rechtbanken - Frankrijk

Laatste update: 19/09/2013

De verschillende taalversies van deze pagina worden bijgehouden door de betrokken lidstaten. De informatie wordt vertaald door de diensten van de Europese Commissie. Eventuele aanpassingen zijn daarom mogelijk nog niet verwerkt in de vertalingen. De Europese Commissie aanvaardt geen verantwoordelijkheid of aansprakelijkheid met betrekking tot informatie of gegevens in dit document. Zie de juridische mededeling voor auteursrechtelijke bepalingen van de lidstaat die verantwoordelijk is voor deze pagina.

Gewone rechtbanken - Italië

Op deze pagina vindt u informatie over de organisatie van de gewone rechtbanken in Italië.

Gewone rechtbanken – Inleiding

De gewone rechtbanken hebben twee soorten rechtsbevoegdheid:

  • rechtsbevoegdheid in burgerlijke zaken, waarmee de bescherming van rechten wordt beoogd in betrekkingen tussen particuliere rechtssubjecten onderling of tussen particuliere rechtssubjecten en de overheid in omstandigheden waarin de overheid, bij de uitoefening van haar taken, inbreuk maakt op de rechten van het particuliere rechtssubject;
  • rechtsbevoegdheid in strafzaken, waarbij een beroep wordt gedaan op de rechtbank om te beslissen of de strafvervolging die een openbare aanklager tegen iemand heeft ingesteld, gegrond is.

De burgerlijke en strafrechtelijke procedures zijn vastgelegd in twee afzonderlijke verzamelingen van procedureregels: het wetboek van burgerlijke rechtsvordering (codice di procedura civile) en het wetboek van strafvordering (codice di procedura penale).

Strafvervolging wordt ingesteld door een ambtenaar die een bevoegd rechter bij een gewone rechtbank is in de functie van openbaar aanklager (pubblico ministero; zie artikel 107, laatste lid, van de grondwet).

Burgerlijke procedures kunnen door elke publieke of particuliere partij (l’attore, de eiser) tegen een andere partij (il convenuto, de verweerder) worden ingeleid.

Burgerlijke rechtbanken

Vrederechters (giudici di pace) zijn "honoraire" of niet-permanente rechters (giudici onorari) die bevoegd zijn voor minder ernstige zaken.

De lagere rechtbanken (tribunali) zijn gerechten van eerste aanleg die voor alle andere geschillen bevoegd zijn; zij fungeren daarnaast ook als beroepsinstanties voor de uitspraken van vrederechters.

De jeugdrechtbanken (tribunali per i minorenni) en jeugdkamers van de hoven van beroep (sezioni per i minorenni delle corti di appello) zijn bevoegd voor zaken waarbij minderjarigen zijn betrokken, en die niet onder de bevoegdheid van de gewone rechtbanken vallen.

Er zijn ook kamers (sezioni) van de lagere rechtbanken en de hoven van beroep die zijn gespecialiseerd in arbeidsgeschillen.

De hoven van beroep (corti di appello) zijn gerechten van tweede aanleg.

Het Hof van Cassatie (Corte di Cassazione of Corte Suprema di Cassazione), met zetel in Rome, is de hoogste rechterlijke instantie in het gerechtelijk apparaat en gaat na of uitspraken van andere rechtbanken met inachtneming van de wet tot stand zijn gekomen.

Strafrechtbanken

De vrederechters zijn bevoegd voor minder ernstige strafbare feiten.

De lagere rechtbanken zijn gerechten van eerste aanleg die bevoegd zijn voor alle strafzaken die niet onder de bevoegdheid van de vrederechters of de assisenhoven vallen, en fungeren daarnaast ook als beroepsinstanties voor de uitspraken van de vrederechters.

De jeugdrechtbanken en de jeugdkamers van de hoven van beroep zijn de gerechten van eerste en tweede aanleg voor alle door minderjarigen gepleegde strafbare feiten.

De assisenhoven (corti di assise) zijn de gerechten van eerste aanleg die bevoegd zijn voor de ernstigste misdrijven.

De hoven van beroep zijn gerechten van tweede aanleg.

De assisenhoven van beroep (corti di assise di appello) zijn gerechten van tweede aanleg die beroepszaken tegen uitspraken van de assisenhoven behandelen.

De penitentiaire rechtbanken (tribunali di sorveglianza) en de penitentiaire kamers (uffici di sorveglianza) houden toezicht op de tenuitvoerlegging van gevangenisstraffen en boetes en op de toepassing van het recht inzake vonnissen.

Het Hof van Cassatie gaat na of de uitspraken van andere rechtbanken met inachtneming van het recht tot stand zijn gekomen. Het behandelt beroepszaken tegen alle uitspraken van alle rechtbanken, zowel in burgerlijke als in strafzaken, of tegen elke beperking van de vrijheid van een individu; in sommige gevallen kan het beroepsverzoekschrift rechtstreeks aan het Hof van Cassatie worden gericht.

Het Hof van Cassatie is de hoogste rechterlijke instantie in het gerechtelijk apparaat. Volgens de fundamentele wet inzake de rechterlijke organisatie (legge fondamentale sull’ordinamento giudiziario), wet nr. 12 van 30 januari 1941, artikel 65, behoort het tot de belangrijkste functies van het hof om "de correcte toepassing van het recht en de eenvormige interpretatie ervan, evenals de eenheid van het recht in het hele land en de eerbiediging van de grenzen tussen de bevoegdheid van de verschillende gerechten" te garanderen. Een van zijn belangrijkste rollen bestaat er dus in te garanderen dat het recht uniform wordt toegepast om rechtszekerheid te bieden.

Met betrekking tot de vraag of het Hof van Cassatie als een rechtbank van verder beroep of van derde aanleg kan worden beschouwd, geven de bestaande regels het hof de bevoegdheid de feiten van een zaak slechts te onderzoeken voor zover zij reeds tijdens de eerdere procedures zijn vastgesteld, en uitsluitend wanneer dit noodzakelijk is om te bepalen of het verzoekschrift aan het Hof van Cassatie wettelijk is toegelaten.

Laatste update: 18/06/2018

De verschillende taalversies van deze pagina worden bijgehouden door de betrokken lidstaten. De informatie wordt vertaald door de diensten van de Europese Commissie. Eventuele aanpassingen zijn daarom mogelijk nog niet verwerkt in de vertalingen. De Europese Commissie aanvaardt geen verantwoordelijkheid of aansprakelijkheid met betrekking tot informatie of gegevens in dit document. Zie de juridische mededeling voor auteursrechtelijke bepalingen van de lidstaat die verantwoordelijk is voor deze pagina.

Aan de vertaling in het Nederlands wordt momenteel gewerkt.
De volgende vertalingen zijn al beschikbaar

Gewone rechtbanken - Cyprus

De Republiek Cyprus kent uitsluitend rechtbanken van eerste en tweede aanleg: het hooggerechtshof (Ανώτατο Δικαστήριο), dat alle beroepen tegen uitspraken van rechtbanken van eerste aanleg behandelt, en de volgende rechtbanken van eerste aanleg:

  • districtsrechtbanken (Επαρχιακά Δικαστήρια),
  • assisenrechtbanken (Κακουργιοδικεία),
  • familierechtbanken (Οικογενειακά Δικαστήρια),
  • rechtbanken voor huurgeschillen (Δικαστήρια Ελέγχου Ενοικιάσεων),
  • rechtbanken voor industriële geschillen (Δικαστήρια Εργατικών Διαφορών),
  • militaire rechtbank (Στρατοδικείο).

Gewone rechtbanken – inleiding

Hooggerechtshof

Het hooggerechtshof is samengesteld uit dertien rechters, van wie één voorzitter is. Het heeft rechtsprekende bevoegdheid op de volgende gebieden:

Hoger beroep

Het hooggerechtshof behandelt alle beroepen tegen uitspraken van lagere rechtbanken in civiele zaken en strafzaken. In de regel worden beroepen behandeld door een kamer van drie rechters. De behandeling van het beroep geschiedt op basis van het proces-verbaal van de lagere rechtbank (het hooggerechtshof hoort slechts in zeer uitzonderlijke gevallen getuigen). In haar hoedanigheid van hof van beroep is het hooggerechtshof gemachtigd om de beslissing waartegen beroep is ingesteld te handhaven, te wijzigen of naast zich neer te leggen of om een nieuw proces te gelasten.

Rechterlijke toetsing

Het hooggerechtshof heeft de exclusieve bevoegdheid om klachten tegen handelingen, besluiten en nalatigheid van personen of organen die uitvoerend of administratief gezag uitoefenen te behandelen. Het is gemachtigd om uitvoerende of administratieve besluiten die getuigen van overschrijding of misbruik van macht of in strijd zijn met de wet of de grondwet nietig te verklaren.

Prerogative writs (prerogatieve bevelschriften)

Het hooggerechtshof heeft de exclusieve bevoegdheid om writs of habeas corpus, mandamus, certiorari, quo warranto en prohibition uit te vaardigen.

Maritieme aangelegenheden

Het hooggerechtshof heeft oorspronkelijke bevoegdheid en bevoegdheid in hoger beroep in maritieme zaken. In eerste aanleg wordt de zaak behandeld door één rechter en in hoger beroep door het gehele college.

Verzoekschriften in verband met verkiezingsaangelegenheden

Als electoraal hof heeft het hooggerechtshof exclusieve bevoegdheid om verzoekschriften betreffende de interpretatie en de toepassing van kieswetten te behandelen.

Grondwettelijke aangelegenheden

Het hooggerechtshof is bevoegd om de grondwettelijkheid van wetten te toetsen en machts- of bevoegdheidsconflicten tussen de verschillende overheidsorganen op te lossen. Het spreekt zich tevens uit over de grondwettelijkheid van wetten in verband waarmee de president van de Republiek (Πρόεδρος της Δημοκρατίας) zijn grondwettelijk recht op beroep uitoefent.

Districtsrechtbanken

De districtsrechtbanken zijn in eerste aanleg bevoegd in civiele zaken (met uitzondering van maritieme aangelegenheden) en strafzaken met betrekking tot strafbare feiten waarvoor een gevangenisstraf van maximaal vijf jaar wordt opgelegd. Er is een districtsrechtbank in elk administratief district van Cyprus. De zaken worden behandeld door één rechter, zonder jury.

Assisenrechtbanken

De assisenrechtbanken behandelen uitsluitend strafzaken. In de regel worden alleen de ernstigste zaken, die met een gevangenisstraf van meer dan vijf jaar worden bestraft, voor de assisenrechter gebracht. Elke assisenrechtbank is samengesteld uit drie rechters. Alle beslissingen worden bij meerderheid genomen. Er is geen jury.

Juridische gegevensbanken

Er bestaat nog geen officiële juridische gegevensbank. Er zijn enkele particuliere juridische gegevensbanken, waarvan sommige abonneediensten aanbieden en andere kosteloze toegang verlenen.

Zij bevatten informatie over rechterlijke uitspraken en primaire wetgeving.

Links

De link wordt in een nieuw venster geopend.Hooggerechtshof van Cyprus

Laatste update: 23/07/2019

De verschillende taalversies van deze pagina worden bijgehouden door de betrokken lidstaten. De informatie wordt vertaald door de diensten van de Europese Commissie. Eventuele aanpassingen zijn daarom mogelijk nog niet verwerkt in de vertalingen. De Europese Commissie aanvaardt geen verantwoordelijkheid of aansprakelijkheid met betrekking tot informatie of gegevens in dit document. Zie de juridische mededeling voor auteursrechtelijke bepalingen van de lidstaat die verantwoordelijk is voor deze pagina.

Aan de vertaling in het Nederlands wordt momenteel gewerkt.
De volgende vertalingen zijn al beschikbaar

Gewone rechtbanken - Letland

Op deze pagina vindt u informatie over de organisatie van de gewone rechtbanken in Letland.

Gewone rechtbanken: inleiding

In Letland wordt de rechterlijke macht uitgeoefend door gemeentelijke en districtsrechtbanken, regionale rechtbanken en het Hooggerechtshof.

Strafzaken en civiele zaken worden in Letland behandeld door in totaal 40 rechtbanken, die zijn onderverdeeld in drie niveaus: 34 gemeentelijke of districtsrechtbanken (rajonu vai pilsētu tiesas), 5 regionale rechtbanken (apgabaltiesas) en het Hooggerechtshof (Augstākā tiesa).

De gemeentelijke en districtsrechtbanken in Letland zijn:

  1. Binnen de territoriale jurisdictie van de Regionale Rechtbank Kurzeme (Kurzemes apgabaltiesa):
  • de Districtsrechtbank Kuldīga (Kuldīgas rajona tiesa);
  • de Gemeentelijke Rechtbank Liepāja (Liepājas tiesa);
  • de Districtsrechtbank Saldus (Saldus rajona tiesa);
  • de Districtsrechtbank Talsi (Talsu rajona tiesa);
  • de Gemeentelijke Rechtbank Ventspils (Ventspils tiesa);
  1. Binnen de territoriale jurisdictie van de Regionale Rechtbank Latgale (Latgales apgabaltiesa):
  • de Districtsrechtbank Balvi (Balvu rajona tiesa);
  • de Gemeentelijke Rechtbank Daugavpils (Daugavpils tiesa);
  • de Districtsrechtbank Krāslava (Krāslavas rajona tiesa);
  • de Districtsrechtbank Ludza (Ludza rajona tiesa);
  • de Districtsrechtbank Preiļu (Preiļu rajona tiesa);
  • de Gemeentelijke Rechtbank Rezekne (Rēzeknes tiesa);
  1. Binnen de territoriale jurisdictie van de Regionale Rechtbank Riga (Rīgas apgabaltiesa):
  • de Gemeentelijke Rechtbank Jurmala (Jūrmalas pilsētas tiesa);
  • de Districtsrechtbank Ogre (Ogre rajona tiesa);
  • de Districtsrechtbank Riga-stad, centrum (Rīgas pilsētas Centra rajona tiesa);
  • de Districtsrechtbank Riga-stad, Kurzeme (Rīgas pilsētas Kurzemes rajona tiesa);
  • de Districtsrechtbank Riga-stad, Latgale (Rīgas pilsētas Latgales priekšpilsētas tiesa);
  • de Districtsrechtbank Riga-stad, Vidzemes (Rīgas pilsētas Vidzemes priekšpilsētas tiesa);
  • de Districtsrechtbank Riga-stad, Zemgale (Rīgas pilsētas Zemgale priekšpilsētas tiesa);
  • de Districtsrechtbank Riga-stad, noord (Rīgas pilsētas Ziemeļu rajona tiesa);
  • de Districtsrechtbank Riga (Rīgas rajona tiesa);
  • de Gemeentelijke Rechtbank Sigulda (Siguldas tiesa);
  1. Binnen de territoriale jurisdictie van de Regionale Rechtbank Vidzeme (Vidzemes apgabaltiesa):
  • de Districtsrechtbank Alūksne (Alūksnes rajona tiesa);
  • de Districtsrechtbank Cēsis (Cēsu rajona tiesa);
  • de Districtsrechtbank Gulbene (Gulbene rajona tiesa);
  • de Districtsrechtbank Limbaži (Limbažu rajona tiesa);
  • de Districtsrechtbank Madona (Madonas rajona tiesa);
  • de Districtsrechtbank Valka (Valkas rajona tiesa);
  • de Districtsrechtbank Valmiera (Valmieras rajona tiesa);
  1. Binnen de territoriale jurisdictie van de Regionale Rechtbank Zemgale (Zemgales apgabaltiesa):
  • de Districtsrechtbank Aizkraukle (Aizkraukles rajona tiesa);
  • de Districtsrechtbank Bauska (Bauskas rajona tiesa);
  • de Districtsrechtbank Dobele (Dobeles rajona tiesa);
  • de Gemeentelijke Rechtbank Jelgava (Jelgavas tiesa);
  • de Districtsrechtbank Jēkabpils (Jēkabpils rajona tiesa);
  • de Districtsrechtbank Tukums (Tukuma rajona tiesa).

Bestuursrechtelijke procedures worden behandeld door:

  • de Districts-Administratieve Rechtbank (Administratīvā rajona tiesa);
  • de Regionale Administratieve Rechtbank (Administratīvā apgabaltiesa);
  • de Afdeling bestuursrechtelijke zaken van de Senaat van het Hooggerechtshof (Augstākās tiesas Senāta Administratīvo lietu departaments).

De territoriale jurisdictie van de Districts-Administratieve Rechtbank en de Regionale Administratieve Rechtbank bestrijkt voor elke zaak het volledige Letse grondgebied.

De Districts-Administratieve Rechtbank beschikt over vijf gerechtsgebouwen, één voor elke regio (Riga, Jelgava, Rēzekne, Valmiera en Liepāja).

Bevoegdheid naar onderwerp

Overeenkomstig de De link wordt in een nieuw venster geopend.Wet op de strafvordering behandelt een gemeentelijke of districtsrechtbank alle strafrechtelijke procedures als rechtbank van eerste aanleg. De Districtsrechtbank Riga-stad (Vidzemes) is bevoegd als rechtbank van eerste aanleg voor strafrechtelijke procedures waarvan het dossier staatsgeheimen bevat. Beroepen tegen vonnissen van een gemeentelijke of districtsrechtbank in het kader van de volledige beroepsprocedure (apelācija) worden behandeld door een regionale rechtbank optredend als hof van beroep. Tegen vonnissen van lagere rechtbanken kan cassatieberoep (kasācija) worden ingesteld bij de Senaat van het Hooggerechtshof. In gemeentelijke en districtsrechtbanken worden strafrechtelijke procedures behandeld door één rechter (enkelvoudige kamer). Indien de strafrechtelijke procedure bijzonder gecompliceerd is, kan de president van de rechtbank van eerste aanleg bepalen dat de zaak moet worden behandeld door een college van drie rechters van de rechtbank (meervoudige kamer). Beroepen tegen strafrechtelijke vonnissen, ongeacht of het een volledig beroep of een cassatieberoep betreft, worden behandeld door een college van rechters.

Overeenkomstig de De link wordt in een nieuw venster geopend.Wet op de burgerlijke rechtsvordering worden strafrechtelijke procedures in eerste aanleg behandeld door een gemeentelijke of een districtsrechtbank, behalve wanneer wettelijk is bepaald dat de procedure door een regionale rechtbank moet worden behandeld. Verzoeken tot gedwongen tenuitvoerlegging van niet‑betwiste schuldvorderingen (bezstrīdus piespiedu izpildīšana) of tot gedwongen tenuitvoerlegging van schuldvorderingen bij gerechtelijke kennisgeving (saistību piespiedu izpildīšana brīdinājuma kārtība) worden behandeld door de kadasterafdeling van de desbetreffende gemeentelijke of districtsrechtbank. Regionale rechtbanken behandelen de volgende procedures als rechtbank van eerste aanleg:

  • procedures betreffende geschillen over het eigendomsrecht op onroerende zaken, met uitzondering van geschillen over de verdeling van huwelijksgoederen;
  • procedures die voortvloeien uit het verbintenissenrecht indien de waarde van de vordering hoger is dan LVL 150 000;
  • procedures betreffende de bescherming van octrooirechten, handelsmerken en verwijzingen naar beschermde geografische herkomstaanduidingen;
  • procedures betreffende insolvabiliteit en liquidatie van kredietinstellingen.

Volgens de Letse Wet op de burgerlijke rechtsvordering wordt een zaak behandeld door een regionale rechtbank indien daarin verschillende vorderingen worden gecombineerd waarvan enkele onder de jurisdictie van een gemeentelijke of districtsrechtbank vallen terwijl andere onder de jurisdictie van een regionale rechtbank vallen, of indien een gemeentelijke of districtsrechtbank een tegenvordering heeft aanvaard die onder de jurisdictie van een regionale rechtbank valt. De Regionale Rechtbank Riga is bevoegd als rechtbank van eerste aanleg voor civielrechtelijke zaken waarvan het dossier staatsgeheimen bevat. In de rechtbank van eerste aanleg worden civiele zaken behandeld door één rechter (enkelvoudige kamer), terwijl beroepsprocedures (volledig beroep of cassatieberoep) worden behandeld door een college van rechters (meervoudige kamer).

Procedures inzake bestuursrechtelijke inbreuken worden behandeld door gemeentelijke of districtsrechtbanken en door regionale rechtbanken die bevoegd zijn in civiele en strafzaken. Volgens het De link wordt in een nieuw venster geopend.Letse Wetboek inzake bestuursrechtelijke inbreuken kan een beslissing van een hogere autoriteit worden betwist bij een gemeentelijke of districtsrechtbank. Tegen een vonnis van een gemeentelijke of districtsrechtbank kan beroep worden ingesteld bij een regionale rechtbank wanneer het Letse Wetboek inzake bestuursrechtelijke inbreuken daarin uitdrukkelijk voorziet. Tegen een arrest van een hof van beroep in procedures inzake bestuursrechtelijke inbreuken kan geen beroep worden ingesteld, en het vonnis wordt van kracht op de datum waarop het wordt gewezen.

Overeenkomstig de De link wordt in een nieuw venster geopend.Wet inzake bestuursrechtelijke procedures worden bestuursrechtelijke procedures in eerste aanleg behandeld in een gerechtsgebouw van de Districts-Administratieve Rechtbank, tenzij de wet anders bepaalt. Indien een procedure wordt behandeld door de Districts-Administratieve Rechtbank als rechtbank van eerste aanleg en de rechtbank informatie moet verifiëren die staatsgeheimen omvat, vindt de behandeling plaats in het gerechtsgebouw van de Districts-Administratieve Rechtbank in Riga. Indien de wet bepaalt dat een bestuursrechtelijke procedure in eerste aanleg moet worden behandeld door de Regionale Administratieve Rechtbank of de Afdeling bestuursrechtelijke zaken van de Senaat van het Hooggerechtshof, in plaats van door de Districts-Administratieve Rechtbank, moet het desbetreffende verzoek daartoe worden voorgelegd aan de Regionale Administratieve Rechtbank of de Senaat van het Hooggerechtshof, al naargelang het geval. Een partij in een bestuursrechtelijke procedure kan volledig beroep instellen tegen een vonnis of een aanvullend vonnis van de rechtbank van eerste aanleg, tenzij de wet bepaalt dat er geen beroep tegen het vonnis kan worden ingesteld of dat er alleen cassatieberoep kan worden aangetekend. Tegen een vonnis van een Districts-Administratieve Rechtbank dat nog niet in kracht van gewijsde is gegaan, kan beroep worden ingesteld bij de Regionale Administratieve Rechtbank. Een partij in een bestuursrechtelijke procedure kan cassatieberoep instellen tegen een vonnis of een aanvullend vonnis van het hof van beroep indien het hof inhoudelijke of procedurele regels heeft overtreden of tijdens de procedure zijn bevoegdheid heeft overschreden. In de rechtbank van eerste aanleg worden bestuursrechtelijke procedures behandeld door één rechter (enkelvoudige kamer) of door een college van rechters (meervoudige kamer), terwijl ze in een hof van beroep – volledig beroep of cassatieberoep – altijd door een college van rechters worden behandeld.

Volgens de De link wordt in een nieuw venster geopend.Octrooiwet behandelt de Regionale Rechtbank Riga, als rechtbank van eerste aanleg in een civielrechtelijke procedure, de volgende zaken met betrekking tot de rechtsbescherming van uitvindingen:

  • zaken betreffende herstel in octrooirechten;
  • zaken betreffende nietigverklaring van octrooien;
  • zaken betreffende rechten van voorgebruik;
  • zaken betreffende inbreuk op een octrooi;
  • zaken betreffende nietigverklaring van een vastgestelde inbreuk;
  • zaken betreffende licentieverlening, de contractuele bepalingen van een licentie of de naleving van deze bepalingen;
  • zaken betreffende het recht op compensatie vanwege het niet publiekelijk kunnen gebruiken van de uitvinding.

Volgens de De link wordt in een nieuw venster geopend.Wet inzake modellen behandelt de Regionale Rechtbank Riga, als rechtbank van eerste aanleg, de volgende geschillen op het gebied van de rechtsbescherming van modellen:

  • geschillen over de erkenning van het recht op een model;
  • geschillen over de bevinding dat de registratie van een model ongeldig is;
  • geschillen over illegaal gebruik van een model (inbreuk op een model);
  • geschillen over licentieverlening, de contractuele bepalingen van een licentie of de naleving van deze bepalingen.

Het Hooggerechtshof omvat de Senaat, die bestaat uit drie afdelingen (de Afdeling civiele zaken, de Afdeling strafzaken en de Afdeling bestuursrechtelijke zaken) en twee kamers (de Kamer voor civiele zaken en de Kamer voor strafzaken). De kamers behandelen volledige beroepen tegen in eerste aanleg gewezen vonnissen van regionale rechtbanken. De Senaat is de rechtbank die bevoegd is voor cassatieberoepen tegen alle vonnissen van gemeentelijke of districtsrechtbanken en regionale rechtbanken en is de rechtbank van eerste aanleg voor zaken die betrekking hebben op besluiten van de Raad van de Staatsauditdienst (Valsts kontroles padome) die zijn vastgesteld in overeenstemming met de procedure van artikel 55 van de Wet inzake de Staatsauditdienst. In elke kamer worden zaken behandeld door een college van drie rechters. In de Senaat van het Hooggerechtshof worden zaken behandeld door een college van drie rechters, of in bepaalde wettelijk voorgeschreven gevallen, door een groter aantal rechters.

Juridische gegevensbanken

Naam en URL van de gegevensbank

De link wordt in een nieuw venster geopend.Portaal van de nationale rechtbanken

De link wordt in een nieuw venster geopend.Hooggerechtshof

Is de toegang tot de gegevensbank kosteloos?

Ja, de toegang tot de gegevensbank is kosteloos.

Korte beschrijving van de inhoud van de gegevensbank

Het portaal van de nationale rechtbanken bevat een selectie van de vonnissen van alle gewone rechtbanken in strafzaken en civiele zaken alsook vonnissen van bestuursrechtelijke rechtbanken. De informatie is te vinden in de onderdelen Tiesu nolēmumi (“Rechterlijke uitspraken”) en E-Pakalpojumi (“E-diensten”).

Het portaal van het Hooggerechtshof bevat een archief van jurisprudentie met zowel arresten van de Senaat als samenvattingen van jurisprudentie. De informatie is te vinden in het onderdeel Tiesu informācija (“Gerechtelijke informatie”).

Achtergrond

Zowel de informatie die wordt gepubliceerd op het portaal van de nationale rechtbanken als de arresten van de Senaat en de samenvattingen van jurisprudentie die worden gepubliceerd op het portaal van het Hooggerechtshof, zijn momenteel alleen beschikbaar in het Lets.

Laatste update: 08/06/2015

De verschillende taalversies van deze pagina worden bijgehouden door de betrokken lidstaten. De informatie wordt vertaald door de diensten van de Europese Commissie. Eventuele aanpassingen zijn daarom mogelijk nog niet verwerkt in de vertalingen. De Europese Commissie aanvaardt geen verantwoordelijkheid of aansprakelijkheid met betrekking tot informatie of gegevens in dit document. Zie de juridische mededeling voor auteursrechtelijke bepalingen van de lidstaat die verantwoordelijk is voor deze pagina.

Gewone rechtbanken - Litouwen

Op deze pagina vindt u informatie over de gewone rechtbanken in Litouwen.

Gewone rechtbanken - inleiding

Er zijn 56 rechterlijke instanties met algemene bevoegdheid in Litouwen:

  • het Hooggerechtshof van Litouwen (Lietuvos Aukščiausiasis Teismas);
  • het Hof van beroep van Litouwen (Lietuvos apeliacinis teismas);
  • 5 regionale rechtbanken (apygardos teismai);
  • 49 districtsrechtbanken (apylinkės teismai).

Hooggerechtshof van Litouwen

Het Hooggerechtshof van Litouwen is het enige cassatiegerecht (laatste instantie) voor het herzien van reeds van kracht zijnde vonnissen, beschikkingen, uitspraken en bevelen van de rechterlijke instanties met algemene bevoegdheid.

Het hof heeft een uniforme rechterlijke praktijk ontwikkeld voor de uitlegging en toepassing van wetten en andere juridische instrumenten.

Meer informatie is te vinden op de website van het Hooggerechtshof.

Hof van beroep van Litouwen

Het Hof van beroep biedt het recht om in beroep te gaan tegen uitspraken van de regionale rechtbanken (als gerechten van eerste aanleg). Het behandelt ook zaken die betrekking hebben op de erkenning van beslissingen van buitenlandse of internationale rechtbanken en buitenlandse of internationale arbitrale uitspraken en de uitvoering ervan in de Republiek Litouwen. Het Hof van beroep oefent ook andere functies uit die hem bij wet zijn toegewezen.

De voorzitter van het Hof van beroep organiseert en controleert de administratieve activiteiten van de districtsrechtbanken en hun rechters overeenkomstig de wettelijke procedure.

Meer informatie is te vinden op de website van het De link wordt in een nieuw venster geopend.Hof van beroep.

Regionale rechtbanken

Een regionale rechtbank is een gerecht van eerste aanleg voor straf- en civiele zaken die hem bij wet zijn toegewezen. Regionale rechtbanken behandelen ook beroepen tegen vonnissen, beschikkingen, uitspraken en bevelen van districtsrechtbanken.

De voorzitter van een regionale rechtbank organiseert en controleert de administratieve activiteiten van de districtsrechtbanken en hun rechters op het grondgebied waarvoor hij bevoegd is overeenkomstig de wettelijke procedure.

Districtsrechtbanken

Een districtsrechtbank is een gerecht van eerste aanleg dat bevoegd is voor de volgende soorten zaken:

  • strafzaken;
  • civiele zaken;
  • zaken met betrekking tot inbreuken door bestuursorganen (waarvoor hij krachtens de wet bevoegd is);
  • zaken waarvoor de hypotheekrechter bevoegd is;
  • zaken betreffende de uitvoering van beschikkingen en vonnissen.

Rechters in een districtrechtbank oefenen ook de functies uit van onderzoeksrechter, tenuitvoerleggingsrechter, alsook andere functies die bij wet aan de districtsrechtbanken zijn toegewezen.

Laatste update: 18/02/2019

De verschillende taalversies van deze pagina worden bijgehouden door de betrokken lidstaten. De informatie wordt vertaald door de diensten van de Europese Commissie. Eventuele aanpassingen zijn daarom mogelijk nog niet verwerkt in de vertalingen. De Europese Commissie aanvaardt geen verantwoordelijkheid of aansprakelijkheid met betrekking tot informatie of gegevens in dit document. Zie de juridische mededeling voor auteursrechtelijke bepalingen van de lidstaat die verantwoordelijk is voor deze pagina.

Aan de vertaling in het Nederlands wordt momenteel gewerkt.
De volgende vertalingen zijn al beschikbaar

Gewone rechtbanken - Luxemburg

Op deze pagina vindt u een overzicht van de gewone rechtbanken in Luxemburg.

Gewone rechtbanken - inleiding

Krachtens de Grondwet berust de rechterlijke macht bij de hoven en rechtbanken, die algemene en lokale verordeningen en besluiten moeten toepassen, voor zover deze verenigbaar zijn met de wet.

Rechtbanken van de rechterlijke orde

Cour Supérieure de Justice (Hooggerechtshof)

De Cour Supérieure de Justice staat aan de top van de hiërarchie van de gewone rechtbanken en omvat de Cour de Cassation (Hof van Cassatie), de Cour d'Appel (Hof van Beroep) en het Parket-Generaal.

De Cour de Cassation, die een kamer met vijf rechters omvat, behandelt voornamelijk: beroepen tot nietigverklaring of cassatie van arresten van de verschillende kamers van de Cour d'Appel en van vonnissen die in laatste aanleg zijn gewezen. Partijen moeten zich door een advocaat laten vertegenwoordigen.

De Cour d'Appel telt tien kamers met telkens drie rechters. Ze behandelt civiele zaken, handelszaken, strafzaken (ernstige en zeer ernstige delicten) en zaken waarin de tribunaux du travail (arbeidsrechtbanken) van de twee gerechtelijke arrondissementen van het land uitspraak hebben gedaan. In alle zaken moeten partijen zich door een advocaat laten vertegenwoordigen, behalve in strafzaken en in kort geding. De strafkamer van de Cour d'Appel behandelt beroepen tegen vonnissen van de strafkamer van de Tribunal d'Arrondissement (arrondissementsrechtbank). Deze kamer telt vijf rechters.

Tribunaux d'Arrondissement (arrondissementsrechtbanken)

Het land is verdeeld in twee gerechtelijke arrondissementen, Luxemburg en Diekirch. In elk arrondissement is een Tribunal d'Arrondissement gevestigd.

De twee Tribunaux d'Arrondissement zijn verdeeld in sectoren met telkens drie rechters. Bij elk Tribunal d'Arrondissement is er een parket, dat bestaat uit een procureur en substituten. Bij elk Tribunal d'Arrondissement zijn er ook onderzoeksrechters, die zeer ernstige strafzaken (affaires criminelles) onderzoeken en indien nodig ernstige strafzaken (affaires correctionnelles).

Het Tribunal d'Arrondissement is de gewone rechter voor civiele en handelszaken en is bevoegd voor alle zaken waarvoor niet uitdrukkelijk een andere rechtbank bevoegd is verklaard op grond van de aard of het bedrag van de vordering.

Zij is bevoegd voor vorderingen met een waarde van meer dan 10 000 EUR.

Zij heeft uitsluitende bevoegdheid voor zaken waarvoor de wet haar uitdrukkelijk bevoegd verklaart op grond van de aard van de vordering. Zij heeft uitsluitende bevoegdheid voor het exequatur van vonnissen van buitenlandse rechtbanken en akten van buitenlandse overheidsfunctionarissen. De Tribunaux d'Arrondissement zijn ook bevoegd voor zaken als adoptie, voogdij, ontvoogding enzovoort.

Het Tribunal d'Arrondissement is bevoegd voor het beroep tegen vonnissen die in eerste aanleg zijn gewezen door de Justices de Paix (vredegerechten of kantongerechten) die in het gerechtelijk arrondissement van het Tribunal d'Arrondissement zijn gevestigd.

In beginsel wordt een vordering voor het Tribunal d'Arrondissement ingesteld door middel van een dagvaarding, die door een huissier de justice (gerechtsdeurwaarder) aan de tegenpartij wordt betekend.

De voorzitters van de Tribunaux d'Arrondissement – of hun plaatsvervangers – zijn kort gedingrechter en kunnen in die hoedanigheid voorlopig uitspraak doen in spoedeisende civiele en handelszaken.

De Tribunaux d'Arrondissement treden ook op in strafzaken, als Tribunal Correctionnel (correctionele rechtbank) of Tribunal Criminel (criminele rechtbank). Ze zijn bevoegd voor alle ernstige delicten (délits), dat wil zeggen inbreuken op de wet die met een correctionele straf worden bestraft, en zeer ernstige delicten (crimes), na verwijzing door de Chambre du Conseil (raadkamer) of de Chambre du Conseil van de Cour d'Appel. De verdachten moeten persoonlijk aanwezig zijn, tenzij de inbreuk slechts met een boete wordt bestraft. In dat geval mogen zij zich door een advocaat laten vertegenwoordigen.

Voor de Tribunal d'Arrondissement moeten partijen zich in beginsel door een advocaat laten vertegenwoordigen, tenzij de wet anders bepaalt, bijvoorbeeld in handelszaken of in kort geding, waar de partijen zelf mogen pleiten.

Justices de Paix (vredegerechten of kantongerechten)

Er zijn drie Justices de Paix: een in Luxemburg, een in Esch-sur-Alzette (gerechtelijk arrondissement Luxemburg) en een in Diekirch (gerechtelijk arrondissement Diekirch).

In civiele en handelszaken behandelt de juge de paix (vrederechter of kantonrechter) alle zaken waarvoor de nieuwe code de procédure civile (wetboek burgerlijke rechtsvordering) of andere wettelijke bepalingen hem bevoegd verklaren. Hij doet uitspraak in laatste aanleg in zaken met een waarde tot 2 000 EUR. In zaken met een waarde tot 10 000 EUR doet hij uitspraak in eerste aanleg.

Hij is bevoegd voor bepaalde materies, zoals beslag op loon, pensioen en uitkeringen en de verdeling van de in beslag genomen bedragen, en dit ongeacht de hoogte van de schuld.

In beginsel wordt een vordering bij de juge de paix ingesteld door middel van een deurwaardersexploot, dagvaarding genoemd. Sommige vorderingen kunnen worden ingesteld door middel van een verzoekschrift dat bij de griffie wordt ingediend. Voor de juge de paix verschijnen de partijen persoonlijk of laten zij zich vertegenwoordigen. Die vertegenwoordiger mag een advocaat zijn, of de echtgenoot, een verwant in rechte lijn of een verwant in zijlijn tot de derde graad, of een persoon die in uitsluitende dienst is van een partij of diens onderneming.

In strafzaken treedt de juge de paix op als juge de police (politierechter). In die hoedanigheid doet hij uitspraak over inbreuken op de wet die met een boete van 25 tot 250 EUR worden bestraft, en over ernstige delicten die door de raadkamer naar het Tribunal de Police (politierechtbank) zijn verwezen.

Ook doet hij uitspraak over inbreuken die met een zwaardere straf dan een politiestraf worden bestraft, op voorwaarde dat de wet hem daarvoor bevoegd verklaart. Tegen vonnissen van het Tribunal de Police kan altijd beroep worden ingesteld. De termijn om beroep in te stellen bedraagt veertig dagen, te rekenen vanaf de datum waarop het vonnis is uitgesproken. Is het vonnis bij verstek gewezen, dan loopt de termijn vanaf de datum van betekening daarvan aan de betrokken persoon of aan diens woonplaats. Beroep dient bij het Tribunal Correctionnel te worden ingesteld.

Bij elke Justice de Paix is er een Juridiction du Travail (arbeidsrechtbank), die bevoegd is voor geschillen in verband met arbeidsovereenkomsten en leercontracten. Beroep dient bij de Cour Supérieure de Justice te worden ingesteld.

Juridische gegevensbanken

Is de toegang tot de gegevensbank kosteloos?

Ja, de toegang tot de gegevensbank is kosteloos.

Korte beschrijving van de inhoud

Zie de website van de De link wordt in een nieuw venster geopend.rechtbanken van de rechterlijke orde.

Zie de website van de De link wordt in een nieuw venster geopend.rechtbanken van de bestuurlijke orde.

Links

De link wordt in een nieuw venster geopend.Ministerie van Justitie

Laatste update: 20/12/2018

De verschillende taalversies van deze pagina worden bijgehouden door de betrokken lidstaten. De informatie wordt vertaald door de diensten van de Europese Commissie. Eventuele aanpassingen zijn daarom mogelijk nog niet verwerkt in de vertalingen. De Europese Commissie aanvaardt geen verantwoordelijkheid of aansprakelijkheid met betrekking tot informatie of gegevens in dit document. Zie de juridische mededeling voor auteursrechtelijke bepalingen van de lidstaat die verantwoordelijk is voor deze pagina.

Aan de vertaling in het Nederlands wordt momenteel gewerkt.
De volgende vertalingen zijn al beschikbaar

Gewone rechtbanken - Hongarije

Op deze pagina vindt u informatie over de organisatie van gewone rechtbanken in Hongarije.

Gewone rechtbanken – Inleiding

Civiele zaken

Rechtbanken van eerste aanleg

Arrondissementsrechtbanken en algemene rechtbanken

Alle procedures die niet op grond van de wet worden doorverwezen naar de algemene rechtbanken vallen onder de bevoegdheid van de arrondissementsrechtbanken (járásbíróságok).

De algemene rechtbanken (törvényszékek) zijn de rechtbank van eerste aanleg bij de volgende zaken:

  • rechtsvorderingen betreffende vermogensrechten, waarbij het bedrag van de vordering meer bedraagt dan 30 miljoen HUF (ongeveer 106 000 EUR), tenzij de rechtsvordering is ingesteld samen met of in het kader van een echtscheidingsprocedure;
  • vorderingen betreffende auteursrechten en aanverwante rechten, en betreffende de bescherming van industriële octrooien;
  • rechtsvorderingen ter vergoeding van schade die is veroorzaakt door personen die handelden uit hoofde van hun functie in overheidsdienst;
  • rechtsvorderingen die betrekking hebben op internationale overeenkomsten inzake vervoer en expeditie van goederen;
  • rechtsvorderingen ter handhaving van burgerrechten die zijn ontstaan als gevolg van een schending van morele rechten, waaronder vorderingen voor de compensatie van een dergelijke schending indien deze zijn ingesteld samen met of in het kader van deze rechtsvorderingen;
  • rechtsvorderingen betreffende effecten;
  • rechtsvorderingen in verband met smaad;
  • bepaalde vennootschapsrechtgeschillen zoals bij wet bepaald:
    1. rechtsvorderingen die strekken tot herroeping van de beslissing van een rechtbank met betrekking tot registratie van een bedrijf;
    2. rechtsvorderingen die strekken tot vaststelling van declaratoire vonnissen over het bestaan, de ongeldigheid of rechtsgeldigheid van oprichtingsakten of statuten;
    3. rechtsvorderingen die strekken tot herziening van besluiten van bedrijfsorganen;
    4. rechtsvorderingen op grond van lidmaatschap, tussen ondernemingen en hun leden (of voormalige leden) en tussen leden (of voormalige leden) onderling;
    5. rechtsvorderingen in verband met de verwerving van deelnemingen in ondernemingen;
    6. rechtsvorderingen die strekken tot wijziging van de regels inzake de aansprakelijkheid van leden die aandelen met beperkte aansprakelijkheid bezitten;
  • bepaalde vorderingen in verband met organisaties die geen ondernemingen zijn en door de kantonrechtbank zijn geregistreerd, waaronder:
    1. rechtsvorderingen die zijn ingesteld tegen dergelijke organisaties door de wettelijke toezichthouder;
    2. rechtsvorderingen op grond van lidmaatschap, tussen ondernemingen en hun leden (of voormalige leden) en tussen leden (of voormalige leden) onderling;
  • rechtsvorderingen betreffende financieringsovereenkomsten met zorgverleners;
  • rechtsvorderingen strekkende tot vaststelling van de feiten voor zaken waar de waarde van het voorwerp van de vordering de hierboven vermelde waarde zou overschrijden;
  • rechtsvorderingen betreffende oneerlijke contractvoorwaarden;
  • rechtsvorderingen voor schadevergoeding in verband met de schending van het recht op een eerlijk proces en het voltooien van het proces binnen een redelijke termijn;
  • rechtsvorderingen die volgens de wet onder de bevoegdheid van de kantonrechtbank vallen.
  • Als een van de mede-eisers onder de bevoegdheid van de kantonrechtbank valt, wordt de vordering behandeld onder bevoegdheid van die rechtbank.

Rechtbanken van tweede aanleg

Algemene rechtbanken (törvényszékek): zaken die vallen onder de bevoegdheid van de arrondissementsrechtbanken in eerste aanleg, evenals zaken die zijn behandeld door de administratieve en arbeidsrechtbanken.

Regionale hoven van beroep (ítélőtáblák): voor zaken die in eerste aanleg vallen onder de bevoegdheid van de algemene rechtbanken.

Curia (Kúria): voor zaken die worden doorverwezen door de regionale hoven van beroep. Ook voor zaken waarin in eerste aanleg een vonnis is gewezen door de algemene rechtbanken en waar de partijen, mits vertegenwoordigd door een advocaat of gemachtigde, gezamenlijk verzoeken om behandeling van de zaak door de Curia, indien het beroep is gebaseerd op een schending van het materiële recht. Een verzoek om een vordering in verband met vermogensrecht door de Curia te laten behandelen, kan alleen worden ingediend indien de in geschil zijnde som meer bedraagt dan 500 000 HUF (ong. 1 840 EUR).

De Curia spreekt zich ook uit over moties tot herziening.

Samenstelling van de rechtbanken

Een rechtbank van eerste aanleg bestaat meestal uit één rechter, maar in bij de wet bepaalde gevallen behandelt de rechtbank zaken als college van in totaal drie leden, één beroepsrechter en twee toegevoegde rechters. In de procedures hebben de toegevoegde rechters dezelfde rechten en verplichtingen als de beroepsrechter. Alleensprekende rechters en voorzitters van raden zijn echter altijd beroepsrechters.

De rechtbanken van tweede aanleg (algemene rechtbanken en regionale hoven van beroep) bestaan uit drie beroepsrechters.

Bij rechterlijke herzieningen, oordeelt de Curia met drie (of in gevallen waarin de bijzonder complexe aard van de zaak dat rechtvaardigt, vijf) beroepsrechters.

Bevoegdheid van de rechtbank

Algemene bevoegdheid: Over het algemeen wordt de zaak behandeld door de rechtbank in wier jurisdictie het permanente adres van de gedaagde ligt, tenzij een andere rechtbank exclusief bevoegd is. Er zijn ook bij wet aanvullende bevoegdheidsregels opgesteld (bv. bij afwezigheid van een permanent adres hangt de bevoegdheid af van de woonplaats van de gedaagde).

Bij wet worden ook speciale bevoegdheidsgronden erkend in aanvulling op de algemene bevoegdheid (alternatieve bevoegdheid, exclusieve bevoegdheid).

In geval van alternatieve bevoegdheid, wanneer er geen exclusieve bevoegdheid is bepaald, kan de eiser een vordering aanhangig maken bij een andere rechtbank naar zijn keuze, zolang dat wettelijk mogelijk is, in plaats van voor een rechtbank met algemene bevoegdheid (bv. voogdijzaken mogen ook aanhangig worden gemaakt voor de rechtbank met bevoegdheid voor het permanente adres van het kind, zaken met betrekking tot compensatievorderingen mogen ook aanhangig worden gemaakt bij de rechtbank met bevoegdheid overeenkomstig de plaats of het gebied waar de schade is opgetreden, enz.).

In geval van exclusieve bevoegdheid mogen zaken alleen aanhangig worden gemaakt bij een specifieke rechtbank.

Strafzaken

Rechtbanken van eerste aanleg

Over het algemeen zijn de arrondissementsrechtbanken bevoegd in strafzaken.

In de volgende specifieke gevallen kunnen echter de algemene rechtbanken de zaak behandelen:

a)      strafbare feiten die worden bestraft met een gevangenisstraf van maximaal vijftien jaar of levenslang; en

b)      strafbare feiten tegen de staat (hoofdstuk X van het wetboek van strafrecht);

c)      misdaden tegen de menselijkheid (hoofdstuk X van het wetboek van strafrecht);

d)     samenzwering voor het plegen van moord, dood door nalatigheid (artikel 166, leden 3 en 4, van het wetboek van strafrecht), crime passionnel (artikel 167 van het wetboek van strafrecht), zwaar lichamelijk letsel waardoor er een levensgevaarlijke situatie ontstaat (of de dood tot gevolg hebbende) (derde alternatief in artikel 170, leden 6 en 7, van het wetboek van strafrecht), kidnapping (artikel 175/A van het wetboek van strafrecht), mensensmokkel (artikel 175/B van het wetboek van strafrecht), strafbare feiten tot schending van de regels over medisch ingrijpen en medisch onderzoek en van het recht op medische zelfbeschikking (titel II van hoofdstuk XII van het wetboek van strafrecht);

e)      strafbare feiten tegen het goede verloop van verkiezingen, referenda en burgerinitiatieven en Europese burgerinitiatieven (artikel 211 van het wetboek van strafrecht), misbruik van vertrouwelijke gegevens (titel III van hoofdstuk XV van het wetboek van strafrecht), ambtsmisdrijven (titel IV van hoofdstuk XV van het wetboek van strafrecht), geweld tegen een persoon die onder internationale bescherming staat (artikel 232 van het wetboek van strafrecht), gevangenisopstand (artikel 246 van het wetboek van strafrecht), belemmering van de rechtsgang in een internationale rechterlijke instantie (artikel 294/B van het wetboek van strafrecht), strafbare feiten tegen het (internationaal) publiekrecht (titels VII en VIII van hoofdstuk XV van het wetboek van strafrecht);

f)       terroristische daden (artikel 261 van het wetboek van strafrecht), schending van internationale economische restricties (artikel 261/A van het wetboek van strafrecht), kaping van vliegtuigen en treinen, zeevarende schepen en vrachtwagens voor massatransporten of voertuigen die voor dit doel geschikt zijn (artikel 262 van het wetboek van strafrecht), deelname aan een criminele organisatie (artikel 263/C van het wetboek van strafrecht);

g)      misbruik van militaire producten en diensten of producten voor tweeërlei gebruik (artikel 263/B van het wetboek van strafrecht), handel met voorkennis (artikel 299/A van het wetboek van strafrecht), fraude met kapitaalbeleggingen (artikel 299/B van het wetboek van strafrecht), organisatie van een piramidespel (artikel 299/C van het wetboek van strafrecht), witwassen van geld (artikel 303 van het wetboek van strafrecht);

h)      het veroorzaken van een algemeen gevaarlijke situatie die tot aanzienlijke of ernstige financiële verliezen leidt (artikel 259, lid 2, onder b), van het wetboek van strafrecht), verstoring van de werking van openbare voorzieningen die tot aanzienlijke of buitengewoon ernstige financiële verliezen leidt (artikel 260, leden 3 en 4, van het wetboek van strafrecht), strafbare feiten tegen computersystemen en -gegevens waardoor aanzienlijke of buitengewoon ernstige schade ontstaat (artikel 300/C lid 4, onder b) en c) van het wetboek van strafrecht), belastingfraude en nalaten te voldoen aan een toezichts- of auditverplichting in verband met de betreffende belastingfraude, met een aanzienlijk of ernstig verlies aan inkomsten tot gevolg (artikel 310, lid 4, onder a), lid 5, onder a) en lid 6, evenals artikel 310/A van het wetboek van strafrecht), verkeerd gebruik van vervangingsmiddelen van contant geld waardoor aanzienlijke of buitengewoon grote schade is veroorzaakt (artikel 313/C, lid 5, onder a), en artikel 313/C, lid 6, van het wetboek van strafrecht), diefstal (artikel 316, lid 6, onder a), en artikel 316, lid 7, van het wetboek van strafrecht) en verduistering (artikel 317, lid 6, onder a), en artikel 317, lid 7, van het wetboek van strafrecht) van zaken met een aanzienlijke of uitzonderlijk hoge waarde, fraude waardoor aanzienlijke of buitengewoon grote schade is veroorzaakt (artikel 318, lid 6, onder a), en artikel 318, lid 7, van het wetboek van strafrecht), verduistering van gelden waardoor aanzienlijke of buitengewoon grote financiële verliezen zijn veroorzaakt (artikel 319, lid 3, onder c) en d), van het wetboek van strafrecht), nalatig, slecht beheer van gelden waardoor aanzienlijke of ernstige financiële verliezen zijn veroorzaakt (artikel 320, lid 2, van het wetboek van strafrecht), roof (artikel 321, lid 4, onder b), van het wetboek van strafrecht) en plundering (artikel 322, lid 3, onder a), van het wetboek van strafrecht) van zaken met een aanzienlijke of hoge waarde, vandalisme met aanzienlijke of buitengewoon grote schade tot gevolg (artikel 324, lid 5, en artikel 324, lid 6, van het wetboek van strafrecht), het in ontvangst nemen van gestolen producten met een aanzienlijke of buitengewoon hoge waarde (artikel 326, lid 5, onder a), en artikel 326, lid 6, van het wetboek van strafrecht), schending van auteursrechten of aanverwante rechten met aanzienlijke of buitengewoon hoge financiële verliezen tot gevolg (artikel 329/A, lid 3, van het wetboek van strafrecht), en schending van door het industriële octrooirecht beschermde rechten (artikel 329/D, lid 3, van het wetboek van strafrecht);

i)        strafbare feiten die onder het militair recht vallen;

j)        communistische strafbare feiten en strafbare feiten waarop overeenkomstig internationaal recht geen verjaring van toepassing is, zoals vastgelegd in de wet op de strafrechtelijke aansprakelijkheid voor en niet-toepasbaarheid van verjaringstermijnen op misdaden tegen de menselijkheid en de vervolging van bepaalde strafbare feiten die zijn gepleegd tijdens de communistische dictatuur.

Over het algemeen wordt de bevoegdheid van de rechtbank bepaald door het gebied waarin het strafbare feit is gepleegd.

Indien de gedaagde strafbare feiten heeft gepleegd in gebieden die onder de bevoegdheid van verschillende rechtbanken vallen, dan is de algemene rechtbank bevoegd voor de behandeling van de zaak.

Rechtbanken van tweede aanleg

Algemene rechtbanken: voor zaken die in eerste aanleg vallen onder de bevoegdheid van de arrondissementsrechtbank.

Regionale hoven van beroep: voor zaken die in eerste aanleg vallen onder de bevoegdheid van de algemene rechtbank.

Curia: voor zaken die onder de bevoegdheid van een regionaal hof van beroep vallen, indien er tegen de beslissing van dat hof hoger beroep kan worden ingesteld.

Rechtbanken van derde aanleg

Regionale hoven van beroep: voor zaken waarover een algemene rechtbank zich in tweede aanleg heeft uitgesproken.

Curia: voor waarover een regionaal hof van beroep zich in tweede aanleg heeft uitgesproken.

Samenstelling van de rechtbanken

Wanneer het betreffende strafbare feit bestraft kan worden met een gevangenisstraf van acht jaar of meer, treedt de arrondissementsrechtbank op als college bestaande uit een beroepsrechter en twee toegevoegde rechters. In andere gevallen zit de rechter alleen.

De algemene rechtbank die als rechtbank van eerste aanleg optreedt, behandelt de zaak ook als college bestaande uit één beroepsrechter en twee toegevoegde rechters.

De rechtbank die optreedt als rechtbank van tweede of derde aanleg behandelt de zaken als college bestaande uit drie beroepsrechters. De Curia behandelt zaken als college bestaande uit drie of vijf beroepsrechters.

Verwante links

De link wordt in een nieuw venster geopend.Officiële website van de Hongaarse rechtbanken

Laatste update: 04/07/2016

De verschillende taalversies van deze pagina worden bijgehouden door de betrokken lidstaten. De informatie wordt vertaald door de diensten van de Europese Commissie. Eventuele aanpassingen zijn daarom mogelijk nog niet verwerkt in de vertalingen. De Europese Commissie aanvaardt geen verantwoordelijkheid of aansprakelijkheid met betrekking tot informatie of gegevens in dit document. Zie de juridische mededeling voor auteursrechtelijke bepalingen van de lidstaat die verantwoordelijk is voor deze pagina.

Gewone rechtbanken - Malta

Op deze pagina vindt u informatie over de organisatie van de gewone rechtbanken in Malta.

Gewone rechtbanken - inleiding

In onderstaande tabellen vindt u informatie over de civiele en strafrechtbanken van Malta.

Civiele rechtbanken

Court of Appeal

Tweede aanleg

Hof van beroep

De Court of Appeal behandelt, als lagere én als hogere rechter, beroepen vanuit de civiele rechtbanken. (i) Dit hof behandelt beroepen vanuit de First Hall of the Civil Court en de Civil Court (Family Section). (ii) Dit hof behandelt ook beroepen vanuit de Court of Magistrates als civiele rechtbank, de Small Claims Tribunal (rechtbank voor geringe vorderingen) en de administratieve tribunalen.

(i) Drie rechters


(ii) Eén rechter

Civil Court: First Hall of the Civil Court



Civil Court (Voluntary Jurisdiction Section)




Civil Court (Family Section)

Eerste aanleg

De First Hall of the Civil Court behandelt burgerlijke en handelszaken die de juridische bevoegdheid van de Court of Magistrates te boven gaan. In het kader van haar bevoegdheid in zaken de grondwet betreffende, behandelt deze rechtbank ook zaken met betrekking tot schendingen van de mensenrechten en fundamentele vrijheden die vallen onder de grondwet en het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden.

De Civil Court (Voluntary Jurisdiction Section) is een rechtbank voor vrijwillige rechtspraak met bevoegdheid voor het onder curatele stellen of handelingsonbekwaam verklaren van personen met een geestelijk gebrek, het aanstellen van voogden voor deze personen, erfopvolgingen en de aanstelling van executeurs-testamentair. Bovendien worden hier geheime testamenten bewaard.

Deze rechtbank neemt kennis van alle zaken betreffende familieaangelegenheden, zoals nietigverklaring van huwelijken, scheiding van tafel en bed, echtscheiding, alimentatie en de voogdij van kinderen.

Voorgezeten door een rechter 




Voorgezeten door een rechter




Voorgezeten door een rechter

Court of Magistrates

Eerste aanleg

Binnen het burgerlijk recht fungeert de Court of Magistrates (rechtbank voor kleine vorderingen) slechts als lagere rechtbank van eerste aanleg, in het algemeen beperkt tot vorderingen tot 15 000 EUR.

Voorgezeten door een vrederechter

Court of Magistrates for Gozo

Eerste aanleg

Binnen het burgerlijk recht heeft de Court of Magistrates for Gozo een tweeledige bevoegdheid: een bevoegdheid als lagere rechtbank vergelijkbaar met die van haar tegenhanger op Malta, en een bevoegdheid als hogere rechtbank die gelijk is aan die van de First Hall of the Civil Court ‑ los van de bevoegdheid betreffende grondwettelijke zaken ‑ en de Civil Court (Voluntary Jurisdiction Section).

Voorgezeten door een vrederechter

Small Claims Tribunal

Eerste aanleg

De Small Claims Tribunal (rechtbank voor geringe vorderingen) behandelt op basis van beginselen van recht en billijkheid vorderingen tot een bedrag van 5 000 EUR, in een verkorte procedure.

Voorgezeten door een adjudicator (arbiter)

Strafrechtbanken

Court of Criminal Appeal

Tweede aanleg

Dit hof behandelt, als hogere rechter, beroepen ingesteld door personen die door de Criminal Court zijn veroordeeld. Dit hof behandelt, als lagere rechter, beroepen met betrekking tot zaken waarover de Court of Magistrates als strafrechter uitspraak heeft gedaan.

Drie rechters Eén rechter

Criminal Court

Eerste aanleg

Dit hof treedt op als strafrechtbank voor strafzaken die de juridische bevoegdheid van de Court of Magistrates te boven gaan.

Voorgezeten door een rechter, die zitting kan houden met negen juryleden.

Court of Magistrates

Eerste aanleg

Op het strafrechtelijk gebied beschikt deze rechtbank over een dubbele bevoegdheid: als strafrechtbank voor zaken die binnen haar rechtsmacht vallen, en als onderzoeksrechtbank voor delicten die binnen de rechtsmacht van de Criminal Court vallen. (i) Court of Criminal Judicature (strafrechtbank) – deze rechtbank is bevoegd om zaken te behandelen die betrekking hebben op strafbare feiten met een gevangenisstraf van ten hoogste zes maanden. (ii) Court of Inquiry (onderzoeksrechtbank) – deze rechtbank voert gerechtelijke vooronderzoeken uit met betrekking tot misdrijven en doet de bijbehorende documenten toekomen aan de Attorney General. Wanneer de aangeklaagde hier geen bezwaar tegen aantekent, kan de Attorney General zaken waarop een gevangenisstraf van maximaal tien jaar staat, terugverwijzen naar de Court of Magistrates.

Voorgezeten door een vrederechter

Court of Magistrates for Gozo

Eerste aanleg

Binnen het strafrecht heeft de Court of Magistrates for Gozo dezelfde bevoegdheid als de Court of Magistrates (als strafrechtbank én als onderzoeksrechtbank).

Voorgezeten door een vrederechter

Juvenile Court

Eerste aanleg

De Juvenile Court (jeugdrechtbank) behandelt aanklachten tegen, en voert andere procedures uit in verband met minderjarigen jonger dan 16 jaar en legt ondertoezichtstellingen op.

Voorgezeten door een vrederechter en twee leden

Juridische gegevensbanken

Zie de Maltese pagina "Organisatie van justitie in de lidstaten - Malta" voor meer gedetailleerde informatie over en links naar de betreffende gegevensbanken.

Links

De link wordt in een nieuw venster geopend.Ministerie voor Justitie, Cultuur en Plaatselijk Bestuur

De link wordt in een nieuw venster geopend.Gerechtelijke diensten

De link wordt in een nieuw venster geopend.Gerechtelijke diensten – Gerechtelijke beslissingen online

De link wordt in een nieuw venster geopend.Gerechtelijke diensten – Gerechtelijke procedures

De link wordt in een nieuw venster geopend.Gerechtelijke diensten – Gebruik kamers

De link wordt in een nieuw venster geopend.Gerechtelijke diensten – Statistieken

De link wordt in een nieuw venster geopend.Gerechtelijke diensten – Gerechtelijke verkopen bij opbod

De link wordt in een nieuw venster geopend.Gerechtelijke diensten – Civiele formulieren (in het Maltees)

De link wordt in een nieuw venster geopend.Forensisch deskundigen

De link wordt in een nieuw venster geopend.Juridische diensten (Maltese wetgeving)

Laatste update: 22/12/2016

De verschillende taalversies van deze pagina worden bijgehouden door de betrokken lidstaten. De informatie wordt vertaald door de diensten van de Europese Commissie. Eventuele aanpassingen zijn daarom mogelijk nog niet verwerkt in de vertalingen. De Europese Commissie aanvaardt geen verantwoordelijkheid of aansprakelijkheid met betrekking tot informatie of gegevens in dit document. Zie de juridische mededeling voor auteursrechtelijke bepalingen van de lidstaat die verantwoordelijk is voor deze pagina.

Gewone rechtbanken - Nederland

Op deze pagina vindt u informatie over de organisatie van de gewone rechtbanken in Nederland.

Gewone rechtbanken

Rechtbanken

Een rechtszaak begint meestal bij de rechtbank. Er zijn elf rechtbanken in Nederland.

Iedere rechtbank is opgedeeld in verschillende rechtsgebieden:

  • Civiel recht (burgers onderling)
  • Bestuursrecht (burger versus overheid)
  • Strafrecht (bij overtredingen en misdrijven)
  • Sector kanton (onder andere bij zaken over huren, schulden, beroep tegen verkeersboetes, arbeidszaken en overtredingen)

Instanties in hoger beroep

Wie het niet eens is met een uitspraak van de rechtbank, kan in hoger beroep. Strafzaken en civiele zaken komen terecht bij een van de vier gerechtshoven. Bij bestuurszaken kan het hoger beroep afhankelijk van het onderwerp terechtkomen bij:

  • Gerechtshoven
  • Centrale Raad van Beroep
  • College van Beroep voor het Bedrijfsleven
  • Raad van State (Afdeling bestuursrechtspraak)

Hoge Raad

De Hoge Raad der Nederlanden is de hoogste rechtsprekende instantie in Nederland op het gebied van civiel recht, strafrecht en belastingrecht. De Hoge Raad kan uitspraken van met name gerechtshoven vernietigen (dit heet cassatie). Verder is de Hoge Raad belast met toezicht op de rechtseenheid en rechtsontwikkeling van het Nederlandse recht.

Meer informatie over de organisatie van de rechtspraak is te vinden op de website voor De link wordt in een nieuw venster geopend.de rechtspraak in Nederland.

Juridische gegevensbanken

De rechtspraak publiceert een belangrijk deel van de beschikkingen en vonnissen die worden uitgesproken. Deze uitspraken worden voor het publiek toegankelijk gemaakt door middel van opname in de databank op de website van De link wordt in een nieuw venster geopend.rechtspraak.nl.

Is de toegang tot de gegevensbank kosteloos?

Ja, de toegang is kosteloos.

Gerelateerde links

De link wordt in een nieuw venster geopend.Nederlandse rechtspraak en de Hoge Raad der Nederlanden

De link wordt in een nieuw venster geopend.Informatie over de Nederlandse rechtspraak in het Engels

Laatste update: 18/09/2019

De verschillende taalversies van deze pagina worden bijgehouden door de betrokken lidstaten. De informatie wordt vertaald door de diensten van de Europese Commissie. Eventuele aanpassingen zijn daarom mogelijk nog niet verwerkt in de vertalingen. De Europese Commissie aanvaardt geen verantwoordelijkheid of aansprakelijkheid met betrekking tot informatie of gegevens in dit document. Zie de juridische mededeling voor auteursrechtelijke bepalingen van de lidstaat die verantwoordelijk is voor deze pagina.

Let op: de oorspronkelijke versie van deze pagina (Duits) is onlangs gewijzigd. Aan de vertaling in het Nederlands wordt momenteel gewerkt.

Gewone rechtbanken - Oostenrijk

Op deze pagina vindt u informatie over gewone rechtbanken in civiele en strafzaken in Oostenrijk.

Gewone rechtbanken – inleiding

De gewone rechtbanken zijn op vier niveaus georganiseerd. Op dit moment (november 2014) zijn de volgende gerechten belast met de behandeling van rechtszaken:

  • 116 districtsgerechten,
  • 20 arrondissementsrechtbanken,
  • 4 hoven van beroep, en
  • het Hooggerechtshof.

Sinds begin 2013 is, door de samenvoeging van de districtsgerechten van de deelstaten Opper-Oostenrijk, Neder-Oostenrijk en Stiermarken, het aantal districtsgerechten geleidelijk teruggebracht tot 116 (sinds 1 juli 2014). Voor 1 juli 2016 is nog een extra samenvoeging gepland, zodat er vanaf die datum nog slechts 115 districtsgerechten zullen zijn.

De volgende diensten van het openbaar ministerie behartigen het publieke belang:

  • 16 bureaus van het openbaar ministerie,
  • het Centraal bureau van het openbaar ministerie voor de vervolging van economische misdrijven en corruptie,
  • 4 bureaus van hoofdofficieren van justitie, en
  • het bureau van de procureur-generaal.

Tot slot zijn 27 inrichtingen van het gevangeniswezen belast met de tenuitvoerlegging van vrijheidsstraffen.

A. Rechterlijke organisatie: burgerlijke rechtspleging en strafrechtspleging

In eerste aanleg worden geschillen aan districtsgerechten of aan arrondissementsrechtbanken toegewezen. De bevoegdheidsafbakening gebeurt in burgerlijke zaken in principe op basis van de aard van het geschil (eigen bevoegdheden) en voor alle andere zaken naargelang de waarde van het geschil (bevoegdheid op basis van de waarde van het geschil). Eigen bevoegdheden hebben steeds voorrang op bevoegdheid op basis van de waarde van het geschil.

In strafzaken wordt de bevoegdheid afgebakend op grond van de strafmaat.

Districtsgerechten (eerste niveau in de rechterlijke organisatie)

Districtsgerechten zijn gerechten van eerste aanleg. Zij zijn bevoegd voor:

  • burgerlijke zaken met een waarde tot 15 000 EUR (bevoegdheid op basis van de waarde van het geschil),
  • bepaalde soorten zaken (ongeacht de waarde van het geschil), voornamelijk familierechtelijke zaken, huur- en tenuitvoerleggingszaken (eigen bevoegdheden),
  • bepaalde strafrechtelijke zaken: alle overtredingen of misdrijven waarop doorgaans alleen een boete staat, een boete en een gevangenisstraf van maximaal één jaar of alleen een dergelijke gevangenisstraf (bv. lichamelijk letsel als gevolg van onachtzaamheid, diefstal).

Arrondissementsrechtbanken of gerechten van eerste aanleg (tweede niveau in de rechterlijke organisatie)

Arrondissementsrechtbanken (in strafzaken) of gerechten van eerste aanleg (in burgerlijke zaken) zijn bevoegd:

  • voor uitspraken in eerste aanleg over juridische kwesties die niet voorbehouden zijn aan de districtsgerechten. Bovendien hebben zij een eigen bevoegdheid voor geschillen in verband met de wet op de nucleaire aansprakelijkheid (Atomhaftpflichtgesetz), de wet op de overheidsaansprakelijkheid (Amtshaftungsgesetz) en de wet op de gegevensbescherming (Datenschutzgesetz), en voor mededinging en auteursrechten,
  • voor uitspraken in tweede aanleg in beroepen tegen beslissingen van districtsgerechten.

Hoven van beroep of gerechten van tweede aanleg (derde niveau in de rechterlijke organisatie)

Deze behoren tot het derde niveau in de rechterlijke organisatie. Zij zijn gevestigd in Wenen (met als ambtsgebied Wenen, Neder-Oostenrijk en Burgenland), Graz (Stiermarken en Karinthië), Linz (Opper-Oostenrijk en Salzburg) en Innsbruck (Tirol en Vorarlberg).

Deze gerechten fungeren als hoven van beroep voor alle burgerlijke en strafzaken (in tweede aanleg).

Daarnaast vervullen ze een speciale rol in het beheer van de rechterlijke organisatie. De voorzitter van een hof van beroep of van een gerecht van tweede aanleg is in de hoedanigheid van directeur verantwoordelijk voor het beheer van alle gerechten in zijn ambtsgebied. In die functie is zijn enige en directe superieur de bondsminister van Justitie.

Het Hooggerechtshof (vierde niveau in de rechterlijke organisatie)

Het Hooggerechtshof te Wenen is de hoogste rechterlijke instantie in burgerlijke en strafzaken. Naast het Grondwettelijk Hof en het Administratief Hof geldt het Hooggerechtshof als hoogste rechtscollege. Dit betekent dat er verder geen (binnenlands) rechtsmiddel meer openstaat tegen zijn arresten.

De rechtspraak van het Hooggerechtshof draagt in belangrijke mate bij tot het waarborgen van de uniforme toepassing van het recht op het gehele nationale grondgebied.

Hoewel de lagere rechtbanken niet rechtens gebonden zijn door de arresten van dit hof, laten zij zich in de regel leiden door de rechtspraak van het hoogste rechtscollege.

B. Burgerlijke rechtspleging

De burgerlijke rechtspleging omvat de algemene burgerlijke procedure, de procedure voor de arbeidsrechtbanken, handelszaken en niet-contentieuze procedures.

In het kader van algemene burgerlijke procedures worden burgerrechtelijke aangelegenheden behandeld die niet tot de bevoegdheid van de handels- of arbeidsrechtbanken behoren, of waarvoor een niet-contentieuze procedure is voorgeschreven.

C. Opeenvolgende fasen in een rechtszaak

C.1. Opeenvolgende fasen in burgerlijke zaken

In algemene burgerlijke procedures kunnen er in principe twee instanties worden onderscheiden, die elk in drie fasen kunnen worden ingedeeld. In eerste aanleg worden geschillen aan districtsgerechten of aan arrondissementsrechtbanken toegewezen.

Is in eerste aanleg het districtsgerecht bevoegd, kan hoger beroep worden ingesteld bij het gerecht van eerste aanleg. Daar doet een beroepskamer uitspraak over het hoger beroep.

Doet in eerste aanleg het gerecht van eerste aanleg uitspraak dan wordt de verdere procedure voor het gerecht van tweede aanleg gevoerd, waar een beroepskamer in tweede aanleg uitspraak doet.

De in tweede aanleg bevoegde gerechten hebben slechts tot taak de in eerste aanleg gewezen beslissingen te controleren. Zij doen dus enkel uitspraak op basis van de aan het eind van de mondelinge procedure in eerste aanleg geformuleerde eisen en de feiten zoals ze op dat ogenblik vaststaan. De in tweede aanleg bevoegde gerechten kunnen over de grond van de zaak uitspraak doen (en de uitspraak van de eerste rechter bevestigen of wijzigen). Hiertoe kunnen ze – binnen het kader van de in eerste aanleg geformuleerde eisen en argumenten – de procedure geheel of gedeeltelijk hernemen, vervolledigen of het in eerste aanleg gewezen vonnis nietig verklaren en de zaak voor afdoening verwijzen naar de eerste rechter, of het beroep afwijzen.

In gevallen waarin over rechtsvragen van fundamenteel belang moet worden beslist, is ook verder beroep bij het Hooggerechtshof mogelijk.

Het Hooggerechtshof doet slechts uitspraak over rechtsvragen en is derhalve gebonden door de voordien vastgestelde feiten. Het beoordeelt dus slechts de juistheid van de daarop gebaseerde beslissingen of spreekt zich uit over gronden van nietigheid en - binnen bepaalde grenzen – procedurefouten. Het Hooggerechtshof heeft niet alleen de functie van een cassatiegerecht, maar kan ook uitspraak doen over de grond van de zaak (in bevestigende of wijzigende zin), eerdere beslissingen nietig verklaren en de zaak voor afdoening naar de vorige rechter verwijzen, of het beroep afwijzen.

In eerste aanleg worden geschillen in het merendeel van de gevallen door een alleensprekend rechter beslecht (slechts in geschillen die over meer dan 100 000 EUR gaan, neemt op verzoek van een partij een kamer met drie rechters kennis van het geschil). In tweede aanleg oordeelt een kamer met drie rechters (vijf rechters in het geval van het Hooggerechtshof). Heeft de zaak betrekking op een rechtsvraag van fundamenteel belang (zoals het wijzigen van vaste rechtspraak) dan zetelt het Hooggerechtshof in een grote kamer met elf rechters.

C.2. Opeenvolgende fasen in strafrechtelijke zaken

In strafrechtelijke zaken zijn er twee fasen.

Tegen een vonnis van een districtsgerecht als gerecht van eerste aanleg kan beroep worden ingesteld op de volgende gronden:

  • beroep wegens nietigheid,
  • een beroep tegen de vastgestelde mate van schuld en de strafmaat.

Daarover spreekt een kamer van drie rechters van de hogere arrondissementsrechtbank zich uit.

Tegen een vonnis van een alleensprekend rechter van een arrondissementsrechtbank als gerecht van eerste aanleg (inzake alle overtredingen en misdrijven waarop maximaal vijf jaar gevangenisstraf staat, zoals een valse getuigenis voor de rechter) kan op de volgende gronden beroep worden ingesteld:

  • beroep wegens nietigheid,
  • een beroep tegen de vastgestelde mate van schuld en de strafmaat.

Daarover spreekt een kamer van drie rechters van het hogere hof van beroep zich uit.

Wanneer een kamer van lekenrechters of een lekenjury bij een arrondissementsrechtbank optreedt als gerecht van eerste aanleg, moet een beroep wegens nietigheid worden ingesteld bij het Hooggerechtshof. Heeft het beroep uitsluitend betrekking op de strafmaat, dan zal het hogere hof van beroep uitspraak doen.

D. Rechtsmiddelen

In het kader van algemene burgerlijke procedures kan tegen vonnissen in eerste aanleg hoger beroep worden aangetekend. Er kan in alle gevallen hoger beroep worden ingesteld op grond van nietigheid of foutieve juridische beoordeling; voor bepaalde aangelegenheden en voor geschillen met een waarde van minstens 2 700 EUR is ook hoger beroep mogelijk op grond van procedurefouten of foutieve vaststelling van feiten.

Tegen in tweede aanleg gewezen arresten kan cassatieberoep worden ingesteld. Dit rechtsmiddel bij het Hooggerechtshof is echter – naargelang de aangelegenheid – aan verscheidene beperkingen onderworpen. Het Hooggerechtshof doet in principe slechts uitspraak over rechtsvragen van aanzienlijk belang; aan deze voorwaarde moet zijn voldaan opdat het cassatieberoep ontvankelijk zou zijn. Los daarvan is tegen in tweede aanleg gewezen vonnissen in bepaalde zaken geen cassatieberoep mogelijk wanneer de waarde van het geschil lager is dan 5 000 EUR. Wanneer de waarde van het geschil niet meer dan 30 000 EUR bedraagt, kan daarenboven de toelating van het in tweede aanleg bevoegde gerecht nodig zijn (rechtstreeks of na een nieuw verzoekschrift).

E. Juridische gegevensbanken

De website van het Oostenrijkse ministerie van Justitie (De link wordt in een nieuw venster geopend.http://www.justiz.gv.at/) bevat algemene informatie over het Oostenrijkse rechtssysteem.

Is de toegang tot de juridische gegevensbank kosteloos?

Ja, de toegang tot de website van het Oostenrijkse ministerie van Justitie is kosteloos.

Links

De link wordt in een nieuw venster geopend.Bevoegdheid van de rechtbanken - Oostenrijk

Laatste update: 18/12/2015

De verschillende taalversies van deze pagina worden bijgehouden door de betrokken lidstaten. De informatie wordt vertaald door de diensten van de Europese Commissie. Eventuele aanpassingen zijn daarom mogelijk nog niet verwerkt in de vertalingen. De Europese Commissie aanvaardt geen verantwoordelijkheid of aansprakelijkheid met betrekking tot informatie of gegevens in dit document. Zie de juridische mededeling voor auteursrechtelijke bepalingen van de lidstaat die verantwoordelijk is voor deze pagina.

Gewone rechtbanken - Polen

Op deze pagina vindt u informatie over de organisatie van de gewone rechtbanken in Polen.

Gewone rechtbanken

Het systeem van gewone rechtbanken omvat de hoven van beroep (sądy apelacyjne), de regionale rechtbanken (sądy okręgowe) en de districtsrechtbanken (sądy rejonowe). Deze rechtbanken beslissen onder andere in zaken op het gebied van strafrecht, civiel recht, familie- en jeugdrecht, handelsrecht, arbeidsrecht en wetgeving inzake sociale zekerheid, behalve voor zaken waarvoor de bevoegdheid bij andere gespecialiseerde rechtbanken, zoals militaire rechtbanken, berust.

Gewone rechtbanken houden ook kadasters en hypotheekregisters bij, alsmede het register van roerende goederen, het nationale gerechtsregister en het nationale strafregister.

Civiele rechtbanken

Er is een afdeling civiele zaken (wydział cywilny) in elk hof van beroep, elke regionale rechtbank en elke discrictsrechtbank.

Strafrechtbanken

Er is een afdeling strafzaken (wydział karny) in elk hof van beroep, elke regionale rechtbank en elke discrictsrechtbank.

Juridische gegevensbanken

De website van de De link wordt in een nieuw venster geopend.Poolse overheid bevat een lijst met gepubliceerde wetten, die teruggaat tot 1918.

De gegevensbank is gratis toegankelijk.

Laatste update: 10/12/2012

De verschillende taalversies van deze pagina worden bijgehouden door de betrokken lidstaten. De informatie wordt vertaald door de diensten van de Europese Commissie. Eventuele aanpassingen zijn daarom mogelijk nog niet verwerkt in de vertalingen. De Europese Commissie aanvaardt geen verantwoordelijkheid of aansprakelijkheid met betrekking tot informatie of gegevens in dit document. Zie de juridische mededeling voor auteursrechtelijke bepalingen van de lidstaat die verantwoordelijk is voor deze pagina.

Let op: de oorspronkelijke versie van deze pagina (Portugees) is onlangs gewijzigd. Aan de vertaling in het Nederlands wordt momenteel gewerkt.

Gewone rechtbanken - Portugal

In dit gedeelte kunt u informatie vinden over de organisatie van de gewone gerechtelijke instanties in Portugal.

Organisatie van de gewone gerechtelijke instanties

Behalve het Constitutioneel Hof, dat specifiek bevoegd is voor wettelijke-grondwettelijke zaken, zijn er in Portugal de volgende categorieën gerechtelijke instanties:

a) Het Hooggerechtshof en de gerechten van eerste en tweede aanleg;

b) Het Hooggerechtshof voor bestuurszaken en de andere bestuurs- en fiscale gerechten;

c) De Rekenkamer.

Ook zijn er maritieme, arbitrage en politiegerechten mogelijk.

De zaken en samenstellingen waarin bovengenoemde gerechtelijke instanties afzonderlijk of gezamenlijk een conflictgerecht mogen instellen (Tribunal dos Conflitos - een gerechtelijke instantie die conflicten van bevoegdheid behandelt) zijn wettelijk bepaald.

Met inachtneming van de bepalingen betreffende militaire gerechten [tribunais militares], die in tijden van oorlog kunnen worden opgericht, zijn gerechtelijke instanties met exclusieve bevoegdheid om vonnis te wijzen in een bepaalde categorie misdrijven verboden.

Gerechtelijke instanties

Hooggerechtshof

Het Hooggerechtshof is het hoogste gerecht in de hiërarchie van gerechtelijke instanties, met inachtneming van de bevoegdheid van het Constitutioneel Hof. Het Hooggerechtshof heeft een civiele, straf- en sociale sector.

Het is gevestigd in Lissabon en is bevoegd op het gehele grondgebied van Portugal.

Het Hooggerechtshof functioneert onder leiding van een president (presiderend rechter), als meervoudige kamer (alle rechters van de verschillende kamers), gespecialiseerde kamers en kamers.

Behalve bij wettelijk vastgelegde uitzonderingen houdt het Hooggerechtshof zich uitsluitend bezig met rechtsvragen.

Hoven van beroep

De hoven van beroep [tribunais da relação] zijn doorgaans gerechten van tweede aanleg.

Er zijn momenteel hoven van beroep in Lissabon, Porto, Coimbra, Évora en Guimarães. Zij functioneren onder leiding van een president (presiderend rechter), als meervoudige kamer of in aparte kamers.

De hoven van beroep hebben een civiele, straf- en sociale sector.

Gerechten van eerste aanleg

De gerechten van eerste aanleg zijn gewoonlijk de districtsgerechten [tribunais de comarca].

Gewoonlijk zijn deze gerechten bevoegd in een bepaald district, hoewel er ook gerechten zijn die in meerdere districten of gebieden bevoegd zijn, zoals wettelijk bepaald.

De gewone gerechten zijn algemeen bevoegd in civiele zaken en strafzaken en zijn tevens bevoegd in alle zaken die niet aan andere gerechtelijke instanties zijn toegewezen.

Er zijn in eerste aanleg ook gerechten met een specifieke bevoegdheid. Deze behandelen zaken afhankelijk van een bepaalde procedure. Er zijn daarnaast bijzondere gerechtelijke instanties, die bepaalde zaken behandelen (ongeacht de vorm van de procedure).

De gerechten kunnen worden verdeeld in kamers (met algemene, gespecialiseerde of specifieke bevoegdheid) of in sectoren met een specifieke bevoegdheid, indien dit wordt gerechtvaardigd door de omvang en complexiteit van de zaken.

In ieder gerecht, kamer of sector werken een of meer rechters.

Bestuurs- en fiscale gerechten

De bestuurs- en fiscale gerechten zijn bevoegd voor acties en beroepen in verband met geschillen naar aanleiding van bestuurs- of belastingzaken.

Hooggerechtshof voor bestuurszaken

Het Hooggerechtshof voor bestuurszaken is het hoogste gerecht in de hiërarchie van bestuurlijke en fiscale gerechten, met inachtneming van de bevoegdheid van het Constitutioneel Hof.

Het is gevestigd in Lissabon en is bevoegd op het gehele grondgebied van Portugal.

Het Hooggerechtshof voor bestuurszaken heeft een sector voor bestuurlijke geschillen en een sector voor fiscale geschillen. De belangrijkste bevoegdheid is het behandelen van beroepen tegen vonnissen van de centrale bestuursgerechten.

Het Hooggerechtshof voor bestuurszaken staat onder leiding van een president (presiderend rechter), bijgestaan door drie vicepresidenten.

Afhankelijk van de zaak treedt het hof op in een meervoudige kamer, in een meervoudige kamer per sector of per sector. Alleen de meervoudige kamer of meervoudige kamer per sector behandelen rechtsvragen.

Centrale bestuursgerechten

De centrale bestuursgerechten zijn gewoonlijk gerechten van tweede aanleg. Momenteel zijn er twee centrale bestuursgerechten (Noord en Zuid).

Hun hoofdtaak is om beroepen te behandelen tegen vonnissen van bestuursgerechten (tribunais de círculo) en fiscale gerechten op districtsniveau.

Beide centrale bestuursgerechten hebben een sector voor bestuurlijke geschillen en een sector voor fiscale geschillen.

De centrale bestuursgerechten staan onder leiding van een president (presiderend rechter), bijgestaan door drie vicepresidenten.

De centrale bestuursgerechten doen feitelijk onderzoek en behandelen rechtsvragen.

Bestuursgerechten en fiscale gerechten op districtsniveau

Dit zijn gerechten van eerste aanleg. Zij hebben als hoofdtaak het behandelen van geschillen over bestuurs- en fiscale aangelegenheden. Zij kunnen autonoom optreden als bestuursgerecht en fiscaal gerecht op districtsniveau (tribunal tributário), of gezamenlijk, als bestuurs- en fiscaal gerecht (tribunal administrativo e fiscal]).

Deze gerechten staan onder leiding van een president, voor vijf jaar aangesteld door de Hoge raad voor fiscale en bestuursgerechten(Conselho Superior dos Tribunais Administrativos e Fiscais).

Bij deze gerechten worden zaken gewoonlijk door één rechter behandeld. In bepaalde gevallen bepaalt de wet een andere samenstelling.

Vrederechters [Julgados de Paz]

Vrederechters zijn buitengerechtelijke instanties, met hun eigen werkwijze en organisatie en hun eigen mediationdiensten. Deze zijn bevoegd om zaken te behandelen binnen de bevoegdheid van gerechtelijke instanties in eerste aanleg.

Laatste update: 09/08/2019

De verschillende taalversies van deze pagina worden bijgehouden door de betrokken lidstaten. De informatie wordt vertaald door de diensten van de Europese Commissie. Eventuele aanpassingen zijn daarom mogelijk nog niet verwerkt in de vertalingen. De Europese Commissie aanvaardt geen verantwoordelijkheid of aansprakelijkheid met betrekking tot informatie of gegevens in dit document. Zie de juridische mededeling voor auteursrechtelijke bepalingen van de lidstaat die verantwoordelijk is voor deze pagina.

Let op: de oorspronkelijke versie van deze pagina (Roemeens) is onlangs gewijzigd. Aan de vertaling in het Nederlands wordt momenteel gewerkt.

Gewone rechtbanken - Roemenië

Op deze pagina vindt u informatie over de gewone rechtbanken in Roemenië.

Inleiding tot het Roemeense gerechtelijk systeem

De rechterlijke organisatie in Roemenië heeft de volgende structuur:

Rechtbanken en parketten

Niveau 1

  1. Districtsrechtbanken (176)
  2. Parketten

Niveau 2

  1. Rechtbanken (42)
  2. Speciale rechtbanken (3)
  3. Rechtbank voor Jeugd- en Familiezaken (1)
  4. Parketten

Niveau 3

  1. Gerechtshoven (15)
  2. Parketten

Niveau 4

  1. Hof van Cassatie
  2. Parket
  • Het gerechtelijk systeem in Roemenië wordt gevormd door het Hof van Cassatie en de overige rechtbanken.

Rechtbanken

Hof van Cassatie

Als de hoogste rechter in Roemenië is het Hof van Cassatie de enige rechterlijke instantie die bevoegd is om een eenvormige uitleg en toepassing van het recht door de overige rechtbanken te waarborgen. De voornaamste procedure die hiervoor gebruikt wordt, is de "toetsing in het belang der wet".

Het Hof van Cassatie heeft vier secties, die elk hun eigen bevoegdheden hebben:

  • Civiele Sectie I;
  • Civiele Sectie II;
  • Strafsectie;
  • Sectie Bestuurs- en Belastingzaken.

Andere onderdelen van het hooggerechtshof met eigen bevoegdheden zijn de vier colleges bestaande uit vijf rechters, de secties in gezamenlijke zitting, het college voor toetsing in het belang der wet en het college voor de duiding van juridische kwesties.

De Civiele Sectie I, de Civiele Sectie II en de Sectie Bestuurs- en Belastinggeschillen, die onderdeel uitmaken van het Hof van Cassatie, nemen kennis van verzoeken tot toetsing van vonnissen van gerechtshoven en andere gerechtelijke beslissingen, alsook van verzoeken tot toetsing van niet-definitieve vonnissen of gerechtelijke handelingen van allerlei aard waartegen geen andere rechtsmiddelen openstaan, in welk geval de gerechtelijke procedure bij het gerechtshof is onderbroken. Als rechter in eerste aanleg neemt de Strafsectie kennis van zaken en verzoeken die volgens de wet tot de rechtsmacht van het Hof van Cassatie behoren.

De Strafsectie van het Hof van Cassatie neemt kennis van de volgende zaken:

als rechtbank van eerste aanleg:

  • strafbare feiten begaan door senatoren, afgevaardigden of leden van het Europees Parlement;
  • strafbare feiten begaan door leden van de regering;
  • strafbare feiten begaan door rechters van het Grondwettelijk Hof;
  • strafbare feiten begaan door leden van de Hoge Raad voor de Magistratuur;
  • strafbare feiten begaan door rechters van het Hof van Cassatie of door officieren van justitie van het parket behorend bij het Hof van Cassatie;
  • strafbare feiten begaan door maarschalken, admiraals, generaals en quaestoren;
  • overige zaken die volgens de wet tot haar rechtsmacht behoren.

Als toetsingsinstantie:

  • verzoeken tot toetsing van strafvonnissen die in eerste aanleg zijn gewezen door een gerechtshof of het militair gerechtshof;
  • verzoeken tot toetsing van strafvonnissen die in hoger beroep zijn gewezen door een gerechtshof of het militair gerechtshof;
  • verzoeken tot toetsing van strafvonnissen die in eerste aanleg zijn gewezen door de Strafsectie van het Hof van Cassatie, alsook van andere zaken voorzien in de wet.

Het college van negen rechters

Op grond van Wet nr. 202/2010 betreffende maatregelen voor de versnelling van gerechtsprocedures zijn bepaalde bevoegdheden van het college van negen rechters overgedragen aan colleges van vijf rechters.

Rechtszaken die al behandeld worden door het college van negen rechters zullen door ditzelfde college blijven worden behandeld.

De colleges van vijf rechters

Op grond van artikel 24 van Wet nr. 304/2004 (opnieuw bekendgemaakt, als gewijzigd) nemen de colleges van vijf rechters kennis van verzoeken om toetsing en andere verzoeken betreffende zaken die in eerste aanleg zijn afgedaan door de Strafsectie van het Hof van Cassatie, alsook andere zaken die volgens de wet tot hun bevoegdheid behoren. Zij treden ook op als tuchtrechter.

Op grond van artikel 51, lid 3, van Wet nr. 317/2004 (opnieuw bekendgemaakt) nemen de colleges van vijf rechters kennis van verzoeken tot toetsing van de uitspraken van de Hoge Raad voor de Magistratuur in tuchtzaken.

De secties van het Hof van Cassatie komen in de volgende gevallen bijeen in gezamenlijke zitting:

  1. behandeling van verwijzingen in verband met veranderingen in de jurisprudentie van het Hof van Cassatie;
  2. raadpleging van het Grondwettelijk Hof ter vaststelling van de grondwettelijkheid van wetten voordat zij worden afgekondigd.

Gerechtshoven

In Roemenië worden de gerechtshoven voorgezeten door een President, die kan worden bijgestaan door één of twee Vice-Presidenten.

De gerechtshoven beschikken over gespecialiseerde secties of colleges voor verschillende soorten zaken:

  • civiele zaken;
  • strafzaken;
  • jeugd- en familiezaken;
  • zaken betreffende bestuurlijke of belastinggeschillen;
  • zaken betreffende arbeidsgeschillen en de sociale zekerheid, bedrijven, het Handelsregister, faillissementen, oneerlijke mededinging en overige zaken;
  • zaken betreffende de zee- en binnenvaart.

De 15 gerechtshoven hebben rechtspersoonlijkheid en ieder van hen heeft bevoegdheid ten aanzien van het rechtsgebied van verschillende rechtbanken (circa 3).

In civiele zaken nemen de gerechtshoven kennis van de volgende zaken:

Als rechtbank in eerste aanleg nemen zij kennis van verzoeken betreffende bestuurlijke en belastinggeschillen, overeenkomstig speciale wettelijke voorschriften.

Als beroepsinstantie nemen zij kennis van beroepen tegen vonnissen die in eerste aanleg zijn gewezen door rechtbanken.

Als toetsingsinstantie nemen zij kennis van zaken waarin specifiek door de wet is voorzien.

In strafzaken nemen de gerechtshoven kennis van de volgende zaken:

Als rechtbank van eerste aanleg:

  • de strafbare feiten voorzien in de artikelen 155-173 van het Wetboek van Strafrecht (bijv. verraad, spionage, samenzwering, ondermijning van het staatsgezag of de nationale economie) en strafbare feiten gericht tegen Roemenië's nationale veiligheid zoals voorzien in bijzondere wetten;
  • de strafbare feiten voorzien in de artikelen 253, lid 1 (belangenconflicten), 273-276 (bepaalde delicten betreffende de veiligheid van het spoorwegvervoer) in het geval van een spoorwegongeval, en 356-361 (delicten tegen de vrede en de menselijkheid);
  • strafbare feiten begaan door rechters van een districtsrechtbank of een rechtbank, officieren van justitie van een aan deze rechtbanken verbonden parket of door advocaten, notarissen, gerechtsambtenaren of leden van de Algemene Rekenkamer;
  • strafbare feiten begaan door de leiders van wettelijk erkende religieuze genootschappen andere vooraanstaande religieuze personen, die ten minste de rang van bisschop of een vergelijkbare rang hebben;
  • strafbare feiten begaan door assistent-magistraten van het Hof van Cassatie, rechters van een gerechtshof of het militair gerechtshof, of door officieren van justitie van de parketten behorend bij deze rechtbanken;
  • strafbare feiten begaan door leden van de Algemene Rekenkamer, de voorzitter van de Wetgevende Raad of de Ombudsman;
  • overige strafbare feiten zoals voorzien in bijzondere wetten.

Als beroepsinstantie nemen zij kennis van beroepen tegen strafvonnissen die in eerste aanleg zijn gewezen door rechtbanken.

Als toetsingsinstantie nemen zij kennis van verzoeken tot toetsing van strafvonnissen die in eerste aanleg zijn gewezen door districtsrechtbanken, met uitzondering van de zaken die vallen onder de rechtsmacht van rechtbanken en andere, specifiek in de wet voorziene zaken.

De gerechtshoven zijn ook bevoegd in jurisdictiegeschillen tussen rechtbanken, tussen districtsrechtbanken en rechtbanken in hun rechtsgebied, en tussen districtsrechtbanken in de rechtsgebieden van verschillende rechtbanken die zich in het rechtsgebied van het gerechtshof bevinden.

De gerechtshoven kunnen ook kennis nemen van verzoeken tot uitlevering of overbrenging naar het buitenland van veroordeelde personen.

Rechtbanken

De 42 landelijke rechtbanken hebben rechtspersoonlijkheid en zijn ingedeeld naar gewest. Het rechtsgebied van iedere rechtbank omvat alle districtsrechtbanken die in het betreffende gewest zijn gevestigd.

De rechtbanken hebben afzonderlijke secties of colleges die gespecialiseerd zijn in:

  • civiele zaken;
  • strafzaken;
  • jeugd- en familiezaken;
  • zaken betreffende bestuurlijke of belastinggeschillen;
  • zaken betreffende arbeidsgeschillen en de sociale zekerheid, bedrijven, het Handelsregister, faillissementen, oneerlijke mededinging en overige zaken;
  • zaken betreffende de zee- of binnenvaart.

In civiele zaken nemen de rechtbanken kennis van de volgende zaken:

Als rechtbank van eerste aanleg nemen de rechtbanken kennis van alle verzoeken die volgens de wet niet behoren tot de rechtsmacht van de overige rechterlijke instanties.

Als beroepsinstantie nemen zij kennis van beroepen tegen vonnissen die in eerste aanleg zijn gewezen door districtsrechtbanken.

Als toetsingsinstantie nemen zij kennis van zaken waarin specifiek door de wet is voorzien.

In strafzaken nemen de rechtbanken kennis van de volgende zaken:

Als rechtbank van eerste aanleg:

  • delicten tegen het leven, de lichamelijke integriteit of de gezondheid; delicten tegen de persoonlijke vrijheid, seksuele delicten, vermogensdelicten, delicten gepleegd op de werkvloer of die met het werk verband houden, strafbare feiten die de rechtspleging belemmeren, delicten bestaande uit handelingen in strijd met de wettelijke regelingen voor bepaalde activiteiten, delicten tegen de volksgezondheid en bepaalde vormen van smokkel (wanneer hierbij sprake is van wapens, munitie, of explosief of radioactief materiaal);
  • pogingen tot misdrijf die leiden tot de dood of de zelfmoord van het slachtoffer;
  • delicten betreffende de handel in of het illegaal verbruik van verdovende middelen;
  • delicten waarbij sprake is van witwassen of belastingontduiking;
  • bedrieglijke bankbreuk, indien het delict verband houdt met het bancaire systeem;
  • overige delicten die volgens de wet tot hun rechtsmacht behoren.

Als toetsingsinstantie behandelen zij beroepen ingesteld tegen vonnissen van districtsrechtbanken betreffende delicten waarbij de gerechtelijke procedure is aangespannen op grond van een voorafgaande klacht door een benadeelde partij, beroepen tegen strafvonnissen van districtsrechtbanken met betrekking tot preventieve maatregelen, voorwaardelijke invrijheidstelling en voorlopige maatregelen, beroepen tegen strafvonnissen betreffende de tenuitvoerlegging van strafvonnissen of rehabilitatie, alsook andere zaken die specifiek bij de wet zijn geregeld.

De rechtbanken doen uitspraak in jurisdictiegeschillen tussen districtsrechtbanken in hun rechtsgebied en in andere, specifiek door de wet voorziene zaken.

Districtsrechtbanken

Districtsrechtbanken hebben geen rechtspersoonlijkheid en zijn gevestigd in gewesten en in Boekarest.

In civiele zaken nemen districtsrechtbanken hoofdzakelijk kennis van de volgende zaken:

  • verzoeken die volgens het Burgerlijk Wetboek behoren tot de rechtsmacht van de rechtbank voor voogdij- en familiezaken, met uitzondering van gevallen waarin de wet uitdrukkelijk anders bepaalt;
  • verzoeken met betrekking tot akten van de burgerlijke stand, overeenkomstig de wet;
  • verzoeken met betrekking tot het beheer van gebouwen met meerdere verdiepingen, appartementen of ruimtes die het exclusieve eigendom zijn van verschillende personen, of met betrekking tot de rechtsbetrekkingen die verenigingen van huiseigenaren zijn aangegaan met andere natuurlijke of rechtspersonen, voor zover van toepassing;
  • verzoeken om uitzetting;
  • verzoeken met betrekking tot gedeelde muren of sloten, de afstand tussen gebouwen of landbouwterreinen, het recht van overpad en alle andere wettelijk voorziene lasten en beperkingen die gevolgen hebben voor eigendomsrechten, zoals overeengekomen door partijen of vastgesteld door de rechtbank;
  • verzoeken met betrekking tot veranderingen in grenzen of de bepaling van grenzen;
  • verzoeken met betrekking tot de bescherming van bezittingen;
  • verzoeken met betrekking tot verplichtingen tot het verrichten of nalaten van handelingen die niet in geld kunnen worden uitgedrukt, ongeacht of deze gebaseerd zijn op een overeenkomst, met uitzondering van die gevallen die volgens de wet tot de rechtsmacht van een andere rechterlijke instantie behoren;
  • verzoeken tot gerechtelijke verdeling, ongeacht de betreffende waarde;
  • alle overige verzoeken die in geld kunnen worden uitgedrukt, tot en met een waarde van RON 200 000, ongeacht of de partijen een beroepsmatige status hebben.

De districtsrechtbanken nemen ook kennis van beroepen ingesteld tegen de besluiten van lokale overheidsinstanties met lokale jurisdictie en van andere organen met dergelijke jurisdictie, in de bij de wet voorziene gevallen.

In strafzaken nemen districtsrechtbanken kennis van de volgende zaken:

In het algemeen van alle soorten strafbare feiten, met uitzonderingen van degene die volgens de wet in eerste aanleg moeten worden behandeld door een rechtbank, gerechtshof of het Hof van Cassatie.

Meer informatie over deze rechtbanken is beschikbaar op De link wordt in een nieuw venster geopend.het portaal van de Roemeense rechterlijke macht, dat beheerd wordt door het Roemeense ministerie van Justitie.

Juridische databanken

De volgende juridische databanken zijn online toegankelijk:

Laatste update: 03/02/2014

De verschillende taalversies van deze pagina worden bijgehouden door de betrokken lidstaten. De informatie wordt vertaald door de diensten van de Europese Commissie. Eventuele aanpassingen zijn daarom mogelijk nog niet verwerkt in de vertalingen. De Europese Commissie aanvaardt geen verantwoordelijkheid of aansprakelijkheid met betrekking tot informatie of gegevens in dit document. Zie de juridische mededeling voor auteursrechtelijke bepalingen van de lidstaat die verantwoordelijk is voor deze pagina.

Aan de vertaling in het Nederlands wordt momenteel gewerkt.
De volgende vertalingen zijn al beschikbaar

Gewone rechtbanken - Slovenië

Op deze pagina vindt u informatie over de organisatie van de gewone rechtbanken in Slovenië.

Gewone rechtbanken

Overeenkomstig artikel 98 van de Wet op de rechterlijke organisatie heeft Slovenië de volgende rechtbanken:

  • plaatselijke rechtbanken (Okrajno sodišče);
  • arrondissementsrechtbanken (Okrožno sodišče);
  • gerechtshoven (Višje sodišče);
  • Hooggerechtshof van de Republiek Slovenië (Vrhovno sodišče) (hierna te noemen: het Hooggerechtshof).

Gespecialiseerde rechtbanken die door middel van een speciaal statuut worden opgericht, moeten, tenzij anders bepaald in het statuut, beschikken over:

  • de status van een arrondissementsrechtbank: rechtbanken van eerste aanleg die een gerechtshof met buitengewone bevoegdheden als beroepsinstantie hebben;
  • de status van een gerechtshof: rechtbanken van tweede aanleg die uitspraak doen over beroepen tegen de beslissingen van rechtbanken met buitengewone bevoegdheden van eerste aanleg;
  • de status van een gerechtshof: rechtbanken van eerste aanleg die het Hooggerechtshof als beroepsinstantie hebben.

Jurisdictie van plaatselijke rechtbanken

Overeenkomstig artikel 99 van de Wet op de rechterlijke organisatie zijn de plaatselijke rechtbanken in Slovenië bevoegd voor het behandelen van de volgende zaken:

Strafzaken

  1. het oordelen in eerste aanleg over strafbare feiten die strafbaar zijn met een boete of een gevangenisstraf van maximaal drie jaar, met uitzondering van strafbare feiten in het kader van de aantasting van iemands eer en goede naam die worden begaan door de pers via de radio, de televisie of andere publieke informatiemiddelen;
  2. het onderzoeken van strafbare feiten zoals hierboven omschreven;
  3. het behandelen van andere zaken zoals bij wet bepaald.

Civiele zaken

Het oordelen of vonnis wijzen in eerste aanleg:

  1. in burgerzaken in overeenstemming met het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering;
  2. bij nalatenschappen en in andere niet-contentieuze zaken, en in zaken met betrekking tot het kadaster;
  3. in zaken met betrekking tot tenuitvoerlegging en zekerheidsstelling, tenzij anders door de wet bepaald.

Andere zaken

Het oordelen of vonnis wijzen in andere zaken zoals bij wet bepaald.

Rechtsbijstand

Het behandelen van rechtsbijstandszaken waar andere rechtbanken geen wettelijke bevoegdheid voor hebben.

Jurisdictie van arrondissementsrechtbanken

Overeenkomstig artikel 101 van de Wet op de rechterlijke organisatie zijn de arrondissementsrechtbanken in Slovenië bevoegd voor het behandelen van de volgende zaken:

Strafzaken

  1. het in eerste aanleg beoordelen van strafbare feiten die niet onder het rechtsgebied van de plaatselijke rechtbanken vallen;
  2. het verrichten van onderzoek of onderzoeksactiviteiten met betrekking tot strafbare feiten (zoals omschreven in punt 1 hierboven);
  3. het uitvoeren van prejudiciële procedures en het in eerste aanleg oordelen over strafbare feiten die door minderjarigen zijn gepleegd;
  4. het in eerste aanleg besluiten over de tenuitvoerlegging van een strafvonnis dat door een buitenlandse rechtbank is gewezen;
  5. de tenuitvoerlegging van strafvonnissen (voortkomend uit bovengenoemde punten 1, 3 en 4) en de tenuitvoerlegging van strafvonnissen van plaatselijke rechtbanken;
  6. het nemen van beslissingen over permissie voor de schending van mensenrechten en fundamentele vrijheden;
  7. het nemen van beslissingen in een buitengerechtelijke jury (ook in strafzaken die binnen het rechtsgebied van plaatselijke rechtbanken vallen);
  8. het behandelen van andere zaken zoals bij wet bepaald;
  9. het uitoefenen van toezicht met betrekking tot de wettige en juiste behandeling van veroordeelden en toezicht op gedetineerden.

Gespecialiseerde afdelingen van de (arrondissements)rechtbanken zijn verantwoordelijk voor het afhandelen van de taken in de punten 1, 2, 3, 6, 7 en 8 in meer complexe zaken die betrekking hebben op georganiseerde en economische criminaliteit, terrorisme, corruptie en criminele activiteiten van vergelijkbare aard.

Civiele zaken

Om in eerste aanleg te oordelen en vonnis te wijzen in de volgende civiele zaken:

  1. in civiele zaken krachtens het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering;
  2. inzake de erkenning van uitspraken van buitenlandse rechtbanken;
  3. in zaken waarbij er sprake was van verplichte schikking, faillissement en liquidatie als deze binnen het rechtsgebied van de rechtbank vallen en in onderling met elkaar samenhangende geschillen;
  4. in geschillen inzake intellectuele eigendomsrechten;
  5. over voorstellen voor het uitvaardigen van voorlopige maatregelen die voor het begin van een geschil zijn ingediend, waarover de rechtbank moet beslissen in overeenstemming met de regels inzake economische geschillen of zaken waarvoor arbitrage  is overeengekomen;
  6. in niet-contentieuze procedures waarin de deelnemers handelsvennootschappen, partners of belanghebbenden zijn en leden van organen van handelsvennootschappen op wie de wet inzake vennootschappen moet worden toegepast.

Arrondissementsrechtbanken zijn ook bevoegd voor:

  • het bijhouden van het handelsregister;
  • het beoordelen of wijzen van vonnis in andere zaken, indien zo bij wet bepaald;
  • rechtsbijstandzaken in zaken zoals bedoeld in bovengenoemde punten 1, 2, 3 en 4;
  • het verlenen van internationale rechtsbijstand.

Gerechtshoven

Overeenkomstig artikel 104 van de Wet op de rechterlijke organisatie hebben gerechtshoven de volgende bevoegdheden:

  1. het in tweede aanleg beoordelen of wijzen van vonnis in beroepen tegen beslissingen van plaatselijke en arrondissementsrechtbanken in hun rechtsgebied;
  2. het wijzen van vonnis in rechtsbevoegdheidsgeschillen tussen plaatselijke en arrondissementsrechtbanken in hun rechtsgebied, en inzake de overdracht van rechtsbevoegdheden aan een andere plaatselijke of arrondissementsrechtbank in hun rechtsgebied;
  3. het behandelen van andere zaken zoals bij wet bepaald.

Juridische gegevensbanken

Naam en URL van de gegevensbank

De link wordt in een nieuw venster geopend.Jurisprudentie in de Republiek Slovenië

Is toegang tot de gegevensbank kosteloos?

Ja, de gegevensbank is kosteloos te gebruiken.

Korte beschrijving van de inhoud

Via de website De link wordt in een nieuw venster geopend.Jurisprudentie in de Republiek Slovenië krijgt u toegang tot verschillende gegevensbanken, zoals:

  • het rechtssysteem van de Republiek Slovenië;
  • de juridische administratie;
  • de openbare registers (kadasters, griffie).

Links

De link wordt in een nieuw venster geopend.Rechterlijke instanties

Laatste update: 02/11/2016

De verschillende taalversies van deze pagina worden bijgehouden door de betrokken lidstaten. De informatie wordt vertaald door de diensten van de Europese Commissie. Eventuele aanpassingen zijn daarom mogelijk nog niet verwerkt in de vertalingen. De Europese Commissie aanvaardt geen verantwoordelijkheid of aansprakelijkheid met betrekking tot informatie of gegevens in dit document. Zie de juridische mededeling voor auteursrechtelijke bepalingen van de lidstaat die verantwoordelijk is voor deze pagina.

Aan de vertaling in het Nederlands wordt momenteel gewerkt.
De volgende vertalingen zijn al beschikbaar

Gewone rechtbanken - Slowakije

Op deze pagina vindt u informatie over de organisatie van de gewone rechtbanken in Slowakije.

Gewone rechtbanken – inleiding

Districtsrechtbanken (okresné súdy) behandelen in eerste aanleg civiele en strafzaken, tenzij de procesregels anders voorschrijven. Ze behandelen ook kiesrechtzaken wanneer de wet dit voorschrijft.

Regionale rechtbanken (krajské súdy) behandelen in tweede aanleg civiele en strafzaken die in eerste aanleg door een districtsrechtbank zijn behandeld. Bestuursrechtelijke zaken worden in eerste aanleg door regionale rechtbanken behandeld, tenzij de wet anders voorschrijft. Regionale rechtbanken behandelen ook andere zaken indien dit wordt voorgeschreven door specifieke wetgeving (bv. wetsvoorstel betreffende de onderschepping van communicatie).

Het Hooggerechtshof (Najvyšší súd Slovenskej republiky) behandelt gewone beroepen tegen uitspraken van regionale rechtbanken en de speciale rechtbank wanneer de wet dit voorschrijft.

Het Hooggerechtshof behandelt ook buitengewone beroepen tegen beslissingen van districts- en regionale rechtbanken, de speciale rechtbank en het hooggerechtshof zelf wanneer de wet dit bepaalt. Het Hooggerechtshof doet uitspraak in bevoegdheidsconflicten tussen organen van de rechterlijke en de uitvoerende macht.

De link wordt in een nieuw venster geopend.Het Hooggerechtshof beslist of een zaak naar een andere bevoegde rechter moet worden verwezen, wanneer de procesregels dat bepalen.

Juridische gegevensbanken

Voor aanvullende informatie kunt u terecht op de website van De link wordt in een nieuw venster geopend.het Slowaakse ministerie van Justitie.

De organisatie van gewone rechtbanken

De Slowaakse rechterlijke macht

De Slowaakse rechterlijke macht bestaat uit:

  • districtsrechtbanken;
  • regionale rechtbanken;
  • de speciale strafrechtbank;
  • het Hooggerechtshof van de Slowaakse Republiek.

Jurisdictie van de rechtbanken

Districtsrechtbanken

Districtsrechtbanken behandelen civiele en strafzaken in eerste aanleg, tenzij de wetgeving inzake rechtsprocedures anders voorschrijft.

Districtsrechtbanken behandelen ook verkiezingszaken wanneer een speciale wet dit voorschrijft.

Regionale rechtbanken

Regionale rechtbanken behandelen in tweede aanleg civiele en strafzaken die in eerste aanleg door districtsrechtbanken zijn behandeld.

De procesregels bepalen welke civiele en strafzaken in eerste aanleg door regionale rechtbanken worden behandeld.

Regionale rechtbanken behandelen in eerste aanleg bestuursrechtelijke zaken, tenzij anders bepaald door een speciale wet.

Regionale rechtbanken doen ook uitspraak in andere zaken wanneer dit bij wet is bepaald (bv. Wet nr. 166/2003 inzake bescherming van de persoonlijke levenssfeer tegen ongeoorloofd gebruik van informatietechnologie en tot wijziging van bepaalde wetten).

De speciale strafrechtbank

De speciale strafrechtbank behandelt strafzaken en andere zaken zoals voorschreven door de procesregels.

Het Hooggerechtshof

Het Hooggerechtshof behandelt en beslist over:

  • gewoon hoger beroep tegen uitspraken van regionale rechtbanken en de speciale strafrechtbank, wanneer de procesregels dat bepalen;
  • bijzonder hoger beroep tegen uitspraken van districtsrechtbanken, regionale rechtbanken, de speciale strafrechtbank en het hooggerechtshof zelf, wanneer de procesregels dat bepalen;
  • bevoegdheidsconflicten tussen organen van de rechterlijke en de uitvoerende macht;
  • verwijzing van zaken naar een andere dan de bevoegde rechtbank, wanneer de procesregels dat bepalen;
  • andere zaken waarvoor de wet of een internationaal verdrag behandeling door het Hooggerechtshof voorschrijft.

Het Hooggerechtshof toetst rechterlijke uitspraken in reeds afgedane zaken.

Het Hooggerechtshof bevordert ook een uniforme interpretatie en consistente toepassing van wetten en andere algemeen verbindende voorschriften middels:

  • eigen beslissingen;
  • het aannemen van opinies gericht op een uniforme interpretatie van wetten en andere algemeen verbindende wetgeving;
  • de publicatie van zijn definitieve beslissingen in de "verzameling van opinies en beslissingen van het Slowaakse Hooggerechtshof en de Slowaakse rechtscolleges".

Links

De link wordt in een nieuw venster geopend.Ministerie van Justitie

Laatste update: 18/03/2019

De verschillende taalversies van deze pagina worden bijgehouden door de betrokken lidstaten. De informatie wordt vertaald door de diensten van de Europese Commissie. Eventuele aanpassingen zijn daarom mogelijk nog niet verwerkt in de vertalingen. De Europese Commissie aanvaardt geen verantwoordelijkheid of aansprakelijkheid met betrekking tot informatie of gegevens in dit document. Zie de juridische mededeling voor auteursrechtelijke bepalingen van de lidstaat die verantwoordelijk is voor deze pagina.

Let op: de oorspronkelijke versie van deze pagina (Fins) is onlangs gewijzigd. Aan de vertaling in het Nederlands wordt momenteel gewerkt.

Gewone rechtbanken - Finland

Op deze pagina vindt u informatie over de organisatie van de gewone rechtbanken in Finland.

Gewone rechtbanken – inleiding

De Finse rechtbanken kunnen worden onderverdeeld in algemene rechtbanken voor civiele en strafzaken, administratieve rechtbanken voor administratieve zaken en gespecialiseerde rechtbanken.

Algemene rechtbanken zijn rechtbanken met een algemene jurisdictie. Anders gezegd, zij behandelen rechtsgeschillen die niet onder de verantwoordelijkheid van andere rechtbanken vallen. Het gaat om:

  • districtsrechtbanken (käräjäoikeus/tingsrätt) (thans 51, terug te brengen tot 27 in 2010),
  • hoven van beroep (hovioikeus, hovrätt, 6),
  • hoogste gerechtshof (Korkein oikeus/Högsta domstolen).

Tot de algemene administratieve rechtbanken behoren de administratieve rechtbanken (hallinto-oikeus/förvaltningsdomstol, 8). Op het hoogste niveau bevindt zich het hoogste administratieve gerechtshof (Korkein hallinto-oikeus/Högsta förvaltningsdomstolen).

Districtsrechtbanken

De lokale of districtsrechtbanken fungeren als algemene rechtbanken van eerste aanleg. Zij behandelen civiele en strafzaken alsmede pandgerelateerde zaken (eigendomsbelasting) en aangelegenheden die betrekking hebben op de eigendom van onroerende zaken (hypotheken en inschrijving van eigendomstitels). Op dit moment zijn er 51 districtsrechtbanken in Finland, die sterk in omvang variëren. De grootste telt ongeveer 80 rechters en het totale aantal personeelsleden ligt om en nabij de 250, inclusief secretarissen, deurwaarders en jonge advocaten die bij de rechtbank stage lopen. De kleinste rechtbanken beschikken over twee permanente rechters en een tiental andere ambtenaren.

De bepalingen betreffende de werking en de administratie van deze rechtbanken zijn vervat in de Wet op de districtsrechtbanken en de bijbehorende verordening, de toepasselijke reglementen en de meer specifieke voorschriften en instructies die uit de statuten voortvloeien. Overeenkomstig de wet is de hoofdrechter van een rechtbank van eerste aanleg ook het administratieve hoofd ervan.

In de districtsrechtbanken hebben ook leken zitting. Zij treden vooral op bij strafzaken. De leken worden gekozen door de gemeenteraden. Het ministerie van Justitie bevestigt het aantal leken dat door de gemeenteraden moet worden gekozen. Zij ontvangen een vergoeding uit de staatskas.

Procedure in de districtsrechtbanken

In districtsrechtbanken worden civiele zaken in twee fasen behandeld: de voorbereidende zitting en de hoofdzitting. De voorbereidende zitting begint met de schriftelijke opmerkingen van de betrokken partijen. Een aantal zaken – die welke betrekking hebben op schuldvordering – worden reeds tijdens deze fase beslecht. De voorbereidende zitting geschiedt mondeling en wordt voorgezeten door één rechter.

Indien de zaak niet in deze fase kan worden opgelost, wordt een afzonderlijke hoofdzitting belegd. Deze zitting wordt voorgezeten door één of drie rechters, met uitzondering van geschillen die onder het familierecht vallen, waarbij slechts één rechter aanwezig is. De procedure verloopt zo continu mogelijk.

In strafzaken varieert de samenstelling van de districtsrechtbank al naargelang het misdrijf. Overtredingen worden door één rechter behandeld, terwijl ernstige strafbare feiten behandeld worden door een kamer bestaande uit één rechter en drie leken.

De strafrechtelijke procedure geschiedt volgens dezelfde principes als de civiele procedure. De rechtbank kan de beschuldigde verzoeken vóór de hoofdzitting verweer te voeren. Het gaat om een mondelinge procedure en de uitspraak is gebaseerd op de feitelijke omstandigheden die de partijen persoonlijk ter kennis van de rechtbank hebben gebracht. Alle bewijsmiddelen worden tijdens de hoofdzitting aangevoerd. Ook in dit geval verloopt de procedure zo continu mogelijk. De samenstelling van het rechterlijke college mag niet gewijzigd worden zolang de hoofdzitting loopt.

Indien de rechtbank geen consensus bereikt over de uitspraak wordt tot stemming overgegaan. Elk lid van de kamer brengt een individuele stem uit. Bij staking van stemmen ligt het laatste woord bij de rechter in civiele zaken, terwijl in strafzaken het mildste alternatief prevaleert.

De uitspraak van een districtsrechtbank bevat een beschrijving van de manier waarop de zaak is opgelost en een motivering. In de meeste gevallen wordt het vonnis onmiddellijk na de beëindiging van de hoofdzitting ten overstaan van de partijen uitgesproken. Bij uitvoerige of ingewikkelde zaken is het echter mogelijk dat het vonnis - maximaal twee weken - op zich laat wachten en via de griffie schriftelijk aan de partijen wordt toegezonden.

Hoven van beroep

Finland telt zes hoven van beroep. Het zijn hoge gerechten die beroepschriften en klachten tegen uitspraken van districtsrechtbanken behandelen. In sommige gevallen treden hoven van beroep ook op als rechtbanken van eerste aanleg, bijvoorbeeld in geval van impeachment van een rechter of hoge ambtenaar van een lagere rechtbank.

De hoven van beroep zijn tevens verantwoordelijk voor het toezicht op de toepassing van het recht in de districtsrechtbanken en voor bepaalde zaken die betrekking hebben op de gerechtelijke administratie. Op administratief gebied is het hun taak advies uit te brengen aan het comité dat belast is met de selectie van rechters voor het ambt van rechter in een districtsrechtbank of hof van beroep. Het advies wordt verstrekt door de bevoegde commissie van het hof van beroep. De voorzitter (hoofdrechter) van het hof van beroep is verantwoordelijk voor de werking en de efficiëntie ervan.

De hoven van beroep zijn onderverdeeld in afdelingen onder leiding van een senior rechter, die samenwerkt met andere magistraten. Gewoonlijk worden de zaken niet afgehandeld door het gehele hof van beroep maar door drie rechters.

Procedure in de hoven van beroep

Tot april 1998 verliep de procedure hoofdzakelijk schriftelijk. De zaken werden behandeld en opgelost op basis van een aan het hof overgelegde beschrijving met schriftelijk bewijsmateriaal. Sinds de hervorming van de juridische procedure van de hoven van beroep is het aantal mondelinge zittingen toegenomen. Tegenwoordig is het de taak van de assessoren en de senior secretarissen van het hof om de aanhangige zaken in te leiden en te presenteren. Zij treden met andere woorden op als referendarissen.

Hoogste gerechtshof

Het hoogste gerechtshof vormt het niveau van het hoogste beroep. Net zoals het hof van beroep is het hoogste gerechtshof onderverdeeld in afdelingen. Die moeten zijn samengesteld uit vijf leden om over wettelijke bevoegdheid te kunnen beschikken.

Om een zaak aanhangig te maken bij het hoogste gerechtshof dient de belanghebbende of betrokken partij een verzoek tot beroep tegen de uitspraak van een rechtbank in te dienen. Na ontvangst van het verzoekschrift gaat het hoogste gerechtshof na of het beroep ontvankelijk is. De zaak wordt beoordeeld door een kamer die is samengesteld uit twee of drie personen. Beroep kan slechts worden toegestaan onder wettelijk bepaalde omstandigheden.

Sinds 1980 schept het hoogste gerechtshof precedenten. De uitspraken van het hoogste gerechtshof stellen in alle opzichten een rechtsnorm in die door andere rechtbanken in soortgelijke zaken moet worden toegepast. Er is geen toestemming voor hoger beroep nodig voor zaken waar een hof van beroep als rechtbank van eerste aanleg heeft gefungeerd.

De werkzaamheden van het hoogste gerechtshof worden voorgezeten door de president. De leden van dit hof worden rechters van het hoogste gerechtshof genoemd. De hoofdsecretaris en zijn adjuncten en ook de jongere en oudere gerechtssecretarissen kunnen optreden als referendarissen die de taak hebben de aanhangige zaken in te leiden en te presenteren.

Het hoogste gerechtshof is bevoegd voor statutaire zaken en stelt rechters aan voor tijdelijke ambtstermijnen van een jaar of langer. Het brengt tevens advies uit over wetgevingsvoorstellen en de verzoeken om clementie die de president van Finland krijgt toegestuurd.

De procedure in het hoogste gerechtshof verloopt gewoonlijk schriftelijk. Er worden echter ook mondelinge zittingen belegd indien dat nodig wordt geacht.

Juridische gegevensbanken

Naam en URL van de gegevensbank

De link wordt in een nieuw venster geopend.Juridische website van de Finse rechtbanken

Is de toegang tot de gegevensbank kosteloos?

Ja, de toegang is gratis.

De De link wordt in een nieuw venster geopend.Juridische website van de Finse rechtbanken bevat informatie over het Finse gerechtelijke apparaat. Het is een portaal dat als één loket fungeert voor wie op zoek is naar informatie over rechtbanken, openbare aanklagers, gerechtsdeurwaarders, bureaus voor rechtsbijstand en andere overheidsinstanties die deel hebben aan de rechtspraak in Finland.

Zij bevat onder meer recente jurisprudentie van de hoven van beroep en de administratieve rechtbanken.

Laatste update: 08/02/2018

De verschillende taalversies van deze pagina worden bijgehouden door de betrokken lidstaten. De informatie wordt vertaald door de diensten van de Europese Commissie. Eventuele aanpassingen zijn daarom mogelijk nog niet verwerkt in de vertalingen. De Europese Commissie aanvaardt geen verantwoordelijkheid of aansprakelijkheid met betrekking tot informatie of gegevens in dit document. Zie de juridische mededeling voor auteursrechtelijke bepalingen van de lidstaat die verantwoordelijk is voor deze pagina.

Gewone rechtbanken - Zweden

Op deze pagina vindt u informatie over de organisatie van de gewone rechtbanken in Zweden.

Gewone rechtbanken - inleiding

Gewone rechtbanken behandelen strafzaken en civiele zaken. Ze zijn gestructureerd in een systeem van drie lagen.

De algemene bestuursrechtbanken behandelen zaken met betrekking tot openbaar bestuur. Ze zijn gestructureerd in een systeem van drie lagen.

Daarnaast bestaan er enkele gespecialiseerde rechtbanken voor de behandeling van specifieke zaken en gebieden, zoals de arbeidsrechtbank (De link wordt in een nieuw venster geopend.Arbetsdomstolen) en de marktrechtbank (De link wordt in een nieuw venster geopend.Marknadsdomstolen).

Laatste update: 22/10/2015

De verschillende taalversies van deze pagina worden bijgehouden door de betrokken lidstaten. De informatie wordt vertaald door de diensten van de Europese Commissie. Eventuele aanpassingen zijn daarom mogelijk nog niet verwerkt in de vertalingen. De Europese Commissie aanvaardt geen verantwoordelijkheid of aansprakelijkheid met betrekking tot informatie of gegevens in dit document. Zie de juridische mededeling voor auteursrechtelijke bepalingen van de lidstaat die verantwoordelijk is voor deze pagina.

Let op: de oorspronkelijke versie van deze pagina (Engels) is onlangs gewijzigd. Aan de vertaling in het Nederlands wordt momenteel gewerkt.

Gewone rechtbanken - Engeland en Wales

Op deze pagina vindt u informatie over de gewone rechtbanken in Engeland en Wales.

Gewone rechtbanken – inleiding

De organisatie van de rechtspleging in Engeland en Wales wordt hieronder uiteengezet. Nadere details zijn te vinden op de website van De link wordt in een nieuw venster geopend.Her Majesty's Courts and Tribunals Service, die het beheer en de ondersteuning van alle rechtbanken verzorgt, behalve van het Supreme Court.

Supreme Court

Op 1 oktober 2009 heeft het Supreme Court of the United Kingdom (hooggerechtshof) de rechtsbevoegdheid van de Appellate Committee van het Hogerhuis (House of Lords) overgenomen. Ook heeft het de taken overgenomen die waren overgedragen aan het Judicial Committee (gerechtelijk comité) van de Privy Council (de hoogste beroepsinstantie in verscheidene onafhankelijke landen van het Britse Gemenebest (Commonwealth), overzeese gebiedsdelen van het Verenigd Koninkrijk en de Britse crown dependencies).

Het Supreme Court is de hoogste beroepsinstantie in het Verenigd Koninkrijk voor zowel civiele als strafzaken. Voor Schotse strafzaken kan geen beroep bij het Supreme Court worden ingesteld. Voor het instellen van een beroep bij het Supreme Court wordt doorgaans alleen toestemming verleend voor zaken waarin rechtsvragen aan de orde komen die van algemeen belang zijn.

Court of Appeal

Het Court of Appeal is onderverdeeld in een afdeling strafrecht (criminal division) en een afdeling civiel recht (civil division) en houdt gewoonlijk in Londen zitting.

De afdeling strafrecht, onder voorzitterschap van de Lord Chief Justice, behandelt beroepen van personen tegen wie het Crown Court een strafvonnis heeft uitgesproken. De afdeling strafrecht van het Court of Appeal is bevoegd een schuldigverklaring te vernietigen of te bevestigen of een nieuw proces te gelasten, en, in geval van beroepen betreffende de strafmaat, de straf aan te passen (maar het kan geen hogere straf opleggen). Na een verwijzing naar het Court of Appeal door de Attorney General (procureur-generaal) is het Court of Appeal echter wel bevoegd een hogere straf op te leggen indien het van mening is dat onterecht een mild vonnis is gewezen.

Het Court of Appeal heeft verder de bevoegdheid incidenteel andere beroepszaken te behandelen, zoals hoger beroep in zaken met betrekking tot verslaglegging of beperking van openbare toegankelijkheid, beroepen tegen een rechterlijke uitspraak waarbij de aanklager in het ongelijk wordt gesteld, en verschillende soorten beroepszaken krachtens de Proceeds of Crime Act 2002. Bovendien behandelt het Court of Appeal beroepen tegen uitspraken van de krijgsraad (militaire strafkamer).

In de afdeling strafrecht van het Court of Appeal houden gewoonlijk drie rechters gezamenlijk zitting, maar wordt slechts één (meerderheids-)vonnis gewezen.

De afdeling civiel recht staat onder voorzitterschap van de Master of the Rolls. Deze afdeling behandelt hoofdzakelijk beroepszaken tegen beslissingen van het High Court (de Chancery Division, de Queens Bench Division en de Family Division), de county courts in Engeland en Wales en sommige tribunals. Gewoonlijk houden drie Lord Chief Justices, die samen een college van rechters vormen, gezamenlijk zitting. Deze rechters kunnen bij het komen tot een uitspraak alle beslissingen nemen die volgens hen door de lagere rechter genomen hadden moeten worden. In sommige zaken wordt een nieuw proces gelast.

In het Court of Appeal worden zelden getuigen gehoord. De beslissingen zijn meestal gebaseerd op documenten, transcripten van de eerdere zittingen en de argumenten van de advocaten die de partijen vertegenwoordigen.

High Court

Het High Court is in Londen gevestigd, maar kan ook in andere delen van Engeland en Wales zaken behandelen. Het is bevoegd voor de behandeling van bijna elke civiele vordering, maar behandelt in de praktijk hoofdzakelijk de grote of meer ingewikkelde zaken. Het High Court bestaat uit drie afdelingen (divisions).

  • De Queen’s Bench Division is de grootste van de drie afdelingen en behandelt een grote verscheidenheid aan civiele zaken, waaronder vorderingen tot vergoeding van schade als gevolg van contractbreuk en onrechtmatige daad, smaad, handelsgeschillen en maritieme zaken (civiele vorderingen met betrekking tot schepen, bijvoorbeeld aanvaring, schade aan de lading en berging).
  • De Chancery Division houdt zich met name bezig met vermogenskwesties, waaronder het beheer van het vermogen van overleden personen, de interpretatie van testamenten, octrooien en intellectuele eigendom, insolventie en geschillen over ondernemingen en maatschappen.
  • De Family Division behandelt veel ingewikkelde echtscheidingszaken, inclusief de daarmee samenhangende financiële en huwelijkse aangelegenheden. De afdeling behandelt verder zaken met betrekking tot kinderen (met name voogdij, adoptie en kinderontvoering), zaken die te maken hebben met de bevoegdheid van het Court of Protection (beschermingsbewind) en zaken die verband houden met de medische behandeling van kinderen die onder de inherente bevoegdheid van deze rechtbank vallen.

Administrative Court

Het werk van het Administrative Court (administratief gerecht) is heel gevarieerd. Enerzijds is het bevoegd voor het bestuursrecht voor Engeland en Wales, anderzijds houdt het toezicht op lagere gerechten en tribunals.

Het toezicht, dat overwegend uitgeoefend wordt door middel van de rechterlijke toetsing judicial review, wordt uitgeoefend op personen of instanties met een openbare functie. De rechterlijke toetsing beoogt te verzekeren dat beslissingen van deze instanties of personen volgens de regels en rechtmatig tot stand komen en dat daarbij de hun door het parlement verleende bevoegdheden niet worden overschreden.

Het Administrative Court houdt zich verder bezig met de volgende wettelijke beroeps- en verzoekprocedures:

  • Het krachtens bepaalde wetten bestaande recht beslissingen van ministers, de lokale overheid of tribunals aan te vechten
  • Verzoekschriften krachtens de Nationality, Immigration and Asylum Act 2002
  • Beroepen tegen bepaalde uitspraken van magistrates' courts en het Crown Court, betreffende rechtsvragen
  • Habeas corpus-verzoekschriften
  • Verzoeken om doorverwijzing in geval van belediging van de rechtbank
  • Verzoeken met betrekking tot vexatoire procespartijen
  • Verzoeken krachtens de Coroners Act 1988
  • Allerlei verzoeken ingediend krachtens de Prevention of Terrorism, Proceeds of Crime, Drugs Trafficking and Criminal Justice Acts.

In 2009 zijn er regionale kantoren van het Administrative Court geopend in Birmingham, Cardiff, Leeds en Manchester, zodat eisers/verzoekers bepaalde soorten eisen/verzoekschriften nu dichter bij de regio waarmee ze het nauwst verbonden zijn, kunnen indienen. In november 2012 is een ander nieuw kantoor geopend in Bristol.

Divisional courts

Sommige beroepen tegen beslissingen van lagere gerechten worden behandeld in de Divisional Courts van het High Court (rechtbanken die uit ten minste twee rechters bestaan).

Beroepen tegen beslissingen van de county courts (districtsrechtbanken) met betrekking tot zaken waarvoor de Chancery Division en de Queen's Bench Division bevoegd zijn, worden door de desbetreffende divisional courts behandeld.

De divisional courts van de Queen's Bench Division behandelen onder andere beroepen over rechtsvragen in de beslissingen van de magistrates' courts en het Crown Court (behalve tegen beslissingen van het Crown Court over door een jury te berechten zware misdrijven).

Een divisional court van de Family Division behandelt beroepen tegen beslissingen van de magistrates' courts over familiezaken.

County courts

County courts behandelen het merendeel van de civiele zaken in Engeland en Wales. Eenvoudig gezegd, de minder ingewikkelde civiele zaken worden in de county courts behandeld en de ingewikkelder zaken in het High Court. De zaken die door de county courts behandeld worden, hebben voor het merendeel betrekking op de inning van vorderingen, maar ook op beslag op onroerende zaken (bijvoorbeeld wanneer de hypotheek niet meer wordt afgelost), vorderingen wegens letselschade of nalatigheid, en faillissementen.

De behandeling van vorderingen betreffende schulden of schade beneden de 5 000 GBP geschiedt gewoonlijk via een speciale procedure voor geringe vorderingen(special small claims procedure). Deze procedure is opgezet om een informele en betaalbare beslechting van geschillen mogelijk te maken, zonder verplichte inschakeling van een advocaat. De rechter kan een inquisitoire rol spelen en zowel de eiser als de gedaagde helpt bij het uiteenzetten van hun zaak. County courts bieden ook bemiddeling/mediation aan voor geringe vorderingen; voor andere betwiste vorderingen is externe bemiddeling/mediation een mogelijkheid.

Familiezaken, zoals echtscheidingen en kwesties betreffende kinderen, bijvoorbeeld waar ze moeten wonen, voogdijgeschillen en adoptie behoren ook tot de bevoegdheid van de county courts. Sommige familiezaken zijn ingewikkeld en worden dan door het High Court behandeld. Alle familiezaken in Central London worden door de Principal Registry van de Family Division behandeld, niet door de county courts. Voor bemiddeling/mediation in familiezaken kan men terecht bij de Children and Family Court Advisory and Support Service (CAFCASS).

Crown Court

Het Crown Court is één nationale rechtbank die in verschillende centra in Engeland en Wales zitting houdt. Het behandelt alle zware misdrijven die door de magistrates' courts zijn doorverwezen. De te berechten zaken worden behandeld door een rechter en een jury van twaalf burgers.

Ook in sommige civiele zaken, bijvoorbeeld als het gaat om smaad of laster, kan een jury nodig zijn. Dit komt echter niet vaak voor. Wanneer dit het geval is, vindt het proces plaats voor het High Court of voor een county court. Het Crown Court fungeert tevens als beroepsinstantie voor beslissingen over zaken die door magistraten van de magistrates' courts zijn behandeld.

Magistrates' courts

De magistrates' courts behandelen hoofdzakelijk strafzaken; het merendeel van de delicten wordt door deze magistrates' courts berecht. Zware misdrijven worden doorverwezen naar het Crown Court. De magistrates' courts zijn tevens bevoegd voor een aantal civiele zaken, zoals zaken op het gebied van het familierecht, de inning van sommige soorten vorderingen, bijvoorbeeld van lokale belastingen, het verlenen van vergunningen (bijvoorbeeld drankvergunningen), inbreuken op de vergunningsvoorwaarden of op rechterlijke bevelen, en zaken op het gebied van kansspelen.

De meeste zaken in magistrates' courts worden behandeld door lekenrechters (magistraten die geen juridische opleiding hebben, ook bekend als Justices of the Peace (vrederechters) of JPs). De lekenrechters spreken gewoonlijk recht met drie personen en worden over juridische kwesties door een juridisch geschoolde clerk (soort griffier met een adviserende functie) geadviseerd. De meer complexe zaken in de magistrates' courts worden door beroepsjuristen behandeld, de zogeheten district judges (magistrates' courts) met een fulltime functie en deputy district judges (magistrates' courts) met een parttimefunctie.

De magistrates' courts zijn bevoegd om personen die schuldig zijn verklaard, te bestraffen met een geldboete en een (korte) vrijheidsstraf. Sommige zaken worden daarom voor een uitspraak doorverwezen naar het Crown Court.

Sommige magistrates' courts zijn aangewezen als 'youth courts' (gerechten voor jeugdzaken) of 'family proceedings courts' (gerechten voor familiezaken) en bestaan in die hoedanigheid uit speciaal opgeleide magistraten, die uitsluitend tenlasteleggingen tegen en verzoeken met betrekking tot kinderen en jongeren behandelen.

Links

De link wordt in een nieuw venster geopend.Her Majesty’s Courts and Tribunals Service

Laatste update: 30/11/2016

De verschillende taalversies van deze pagina worden bijgehouden door de betrokken lidstaten. De informatie wordt vertaald door de diensten van de Europese Commissie. Eventuele aanpassingen zijn daarom mogelijk nog niet verwerkt in de vertalingen. De Europese Commissie aanvaardt geen verantwoordelijkheid of aansprakelijkheid met betrekking tot informatie of gegevens in dit document. Zie de juridische mededeling voor auteursrechtelijke bepalingen van de lidstaat die verantwoordelijk is voor deze pagina.

Gewone rechtbanken - Noord-Ierland

Op deze pagina vindt u een overzicht van de verschillende soorten rechtbanken in Noord-Ierland.

Gewone rechtbanken – inleiding

De diverse rechtbanken in Noord-Ierland zijn als volgt georganiseerd:

Supreme Court

In 2009 heeft het nieuwe Hooggerechtshof van het Verenigd Koninkrijk de bevoegdheden van het Appellate Committee (commissie voor beroep) van het Hogerhuis (House of Lords) overgenomen. Ook heeft het de taken overgenomen die waren overgedragen aan het Judicial Committee (gerechtelijk comité) van de Privy Council (de hoogste beroepsinstantie in verscheidene onafhankelijke landen van het Britse Gemenebest (Commonwealth), overzeese gebiedsdelen van het Verenigd Koninkrijk en de Britse crown dependencies).

Het Supreme Court is de hoogste beroepsinstantie in het Verenigd Koninkrijk voor zowel civiele als strafzaken. Van Schotse strafzaken staat evenwel geen hoger beroep open bij het Supreme Court. Voor het instellen van een beroep bij het Supreme Court wordt doorgaans alleen toestemming verleend voor zaken waarin rechtsvragen aan de orde komen die van algemeen belang zijn.

Court of Appeal

Het Court of Appeal in Noord-Ierland is gevestigd in de Royal Courts of Justice in Belfast en behandelt hogere beroepen van strafzaken van het Crown Court en van civiele zaken van het High Court.

High Court

Het High Court in Belfast behandelt civiele zaken en beroepen ingesteld in strafzaken, en kan zich daarnaast buigen over het gedrag van personen en organisaties om te bekijken of deze wettig en rechtmatig hebben gehandeld. Het High Court behandelt normaal gesproken zaken met vorderingen van meer dan 30 000 pond. In bepaalde omstandigheden kan een zaak van meer dan 30 000 pond van het High Court naar een County Court worden verwezen, of, andersom, een zaak van minder dan 30 000 pond van een County Court naar het High Court.

Het High Court bestaat uit drie afdelingen (divisions).

  • De Family Division behandelt complexe scheidingszaken, voogdij, adoptie, huiselijk geweld, enzovoort. Daarnaast behandelt deze afdeling ook beroepen ingesteld in huwelijkszaken behandeld door een Magistrates' Court of een County Court en de zaken van wilsonbekwame personen en eenvoudige erfrechtprocedures.
  • De Queen’s Bench Division behandelt grote en/of complexe vorderingen tot vergoeding van schade. Daarnaast behandelt deze afdeling ook een beperkt aantal beroepen ingesteld in zaken behandeld door een Magistrates' Court of een County Court. Bovendien toetst zij de wetmatigheid van acties van organisaties en behandelt zij smaad- en lasterzaken.
  • De Chancery Division behandelt onder meer zaken met betrekking tot trusts, geschillen in verband met testamenten, bedrijfsliquidaties, faillissementen, hypotheken, goede doelen, fiscale geschillen (meestal inkomstenbelasting).

Crown Court

Het Crown Court houdt zich bezig met:

  • de zwaardere misdrijven, waarbij een rechter met, in de meeste gevallen, een jury rechtspreekt;
  • veroordelingen uitgesproken in een Magistrates’ Court die naar het Crown Court zijn doorverwezen voor de strafbepaling.

Het Crown Court kan hogere gevangenisstraffen uitspreken en grotere geldboetes opleggen dan een Magistrates' Court.

County Court

In County Courts (districtsrechtbanken) worden civiele zaken behandeld door een rechter of een district judge. De zaken in een County Court blijven normaal gesproken onder een geldswaarde van 30 000 pond (45 000 pond in vorderingen betreffende het equity-recht). Zaken met een hogere waarde worden in het High Court behandeld, zie boven. Alle vorderingen die voortkomen uit gereguleerde kredietovereenkomsten moeten, ongeacht hun waarde, in een County Court aanhangig worden gemaakt.

County Courts behandelen een grote variëteit aan zaken, maar de meest voorkomende zijn:

  • geschillen tussen verhuurders en huurders: onder andere inbezitneming (uitzetting), huurachterstand, reparaties;
  • consumentengeschillen: onder andere ondeugdelijke goederen of diensten;
  • vorderingen wegens persoonlijk letsel (door nalatigheid veroorzaakte letsels): onder andere verkeersongevallen, vallen in gaten in het trottoir, ongevallen op het werk;
  • echtscheidingszaken zonder verweer, maar niet in alle County Courts;
  • zaken met betrekking tot discriminatie op grond van ras of geslacht;
  • schuldenproblematiek: zoals een schuldeiser die betaald wil worden;
  • geschillen tussen werkgever en werknemer: onder andere achterstallige uitbetaling van loon of salaris en ontslagvergoedingen;
  • hogere beroepen vanuit het Magistrates' Court die worden behandeld door een rechter (en ten minste twee lay magistrates (lekenrechters) indien de gedaagde een jongere is).

Kleine vorderingen

Zaken met betrekking tot kleine vorderingen worden ook in County Courts behandeld. In het algemeen zijn kleine vorderingen vorderingen met een waarde van niet meer dan 3 000 pond.

Magistrates’ Court

Magistrates’ Courts behandelen strafzaken en civiele zaken. De zaken worden behandeld door een "district judge" (rechterlijk ambtenaar).

Strafzaken in het Magistrates’ Court

Magistrates’ Courts behandelen strafbare feiten waarbij de gedaagde geen recht heeft op een juryproces. Deze staan bekend als summary offences, oftewel overtredingen. De maximale straf voor een overtreding is een gevangenisstraf van zes maanden en/of een geldboete van maximaal 5 000 pond.

Voor Magistrates' Courts komen ook zaken waarbij de gedaagde recht heeft op een juryproces, maar ervoor kiest om zijn of haar zaak in een Magistrates' Court te laten behandelen. Wanneer de gedaagde kiest voor een juryproces wordt de zaak verwezen naar een Crown Court.

Jeugdrechtbank

De jeugdrechtbank is er voor jongeren van 10 tot 17 jaar die strafbare feiten hebben gepleegd. De jeugdrechtbank maakt deel uit van het Magistrates' Court en bestaat uit een college van drie personen: een district judge (magistrates' court) en twee speciaal opgeleide lekenrechters. Indien een jongere wordt beschuldigd van een zeer zwaar misdrijf, een misdrijf waar een volwassene 14 jaar gevangenisstraf of meer voor kan krijgen, kan de jeugdrechtbank de zaak doorverwijzen naar het Crown Court.

Civiele zaken in het Magistrates’ Court

Magistrates' Courts behandelen een beperkt aantal civiele zaken:

  • zaken betreffende bepaalde civiele schulden, zoals achterstand bij de inkomstenbelasting, nationale verzekeringspremies, btw-achterstand, tarieven;
  • zaken in verband met licenties, zoals het verlenen, vernieuwen en afnemen van licenties voor pubs en clubs;
  • huwelijkszaken, zoals alimentatie en uitzetting van een echtgenoot/echtgenote uit de echtelijke woning;
  • zaken betreffende het welzijn van kinderen, zoals ondertoezichtstellingen door lokale overheden, adoptieprocedures en de toewijzing van kinderen.

Coroners’ Courts

Coroners’ Courts onderzoeken de omstandigheden rondom plotselinge, gewelddadige en onnatuurlijke sterfgevallen.

Links

De link wordt in een nieuw venster geopend.Northern Ireland Courts and Tribunals Service

Laatste update: 16/01/2019

De verschillende taalversies van deze pagina worden bijgehouden door de betrokken lidstaten. De informatie wordt vertaald door de diensten van de Europese Commissie. Eventuele aanpassingen zijn daarom mogelijk nog niet verwerkt in de vertalingen. De Europese Commissie aanvaardt geen verantwoordelijkheid of aansprakelijkheid met betrekking tot informatie of gegevens in dit document. Zie de juridische mededeling voor auteursrechtelijke bepalingen van de lidstaat die verantwoordelijk is voor deze pagina.

Let op: de oorspronkelijke versie van deze pagina (Engels) is onlangs gewijzigd. Aan de vertaling in het Nederlands wordt momenteel gewerkt.

Gewone rechtbanken - Schotland

Op deze pagina vindt u een inleiding in de gewone rechtbanken in Schotland.

Gewone rechtbanken – inleiding

Het Court of Session, het High Court of Justiciary, de Sheriff Courts en de Justice of the Peace Courts worden beheerd door de De link wordt in een nieuw venster geopend.Scottish Courts Service (SCS), een zelfstandig wettelijk orgaan dat wordt voorgezeten door de Lord President, de hoogste rechter in Schotland.

Hogere rechtbanken in Schotland

De hogere rechtbanken in Schotland zijn het Court of Session en het High Court of Justiciary.

Court of Session

Het Court of Session is het hoogste civiele gerecht in Schotland en is gevestigd in het Parliament House in Edinburgh. Het fungeert als beroepsinstantie en behandelt daarnaast zaken met betrekking tot schuldvorderingen, schade, familiezaken en handelsaangelegenheden.

High Court of Justiciary

Het High Court of Justiciary is de beroepsinstantie voor strafrechtelijke zaken en behandelt ernstige strafzaken. De rechtszaken worden behandeld door een rechter en een jury.

Zaken in hoger beroep worden behandeld in Edinburgh. Voor haar andere activiteiten heeft de rechtbank permanente zetels in Edinburgh, Glasgow en Aberdeen, maar er worden ook zaken behandeld in andere plaatsen in heel Schotland.

Sheriff Courts

Voor de rechtspraak is Schotland ingedeeld in zes regio’s, de zogenaamde ‘sheriffdoms’. Elk sheriffdom heeft een Sheriff Principal die naast het behandelen van civiele zaken in hoger beroep verantwoordelijk is voor de doelmatige uitvoering van alle activiteiten in de Sheriff Courts.

Elk sheriffdom heeft in totaal 49 Sheriff Courts die in grootte en opbouw verschillen, maar alle dezelfde functie hebben.

De zaken worden behandeld door een rechter, sheriff genoemd. De werkzaamheden van de Sheriff Courts kunnen worden onderverdeeld in de drie hoofdcategorieën civiele procedures. De administratieve werkzaamheden hiervoor worden uitgevoerd door lokale Sheriff Clerks en hun medewerkers

Civiele zaken

Bij de meeste civiele zaken gaat het om geschillen tussen personen en organisaties. Sheriff Courts behandelen drie soorten zaken:

  • gewone vorderingen, waarbij het hoofdzakelijk gaat om geschillen met betrekking tot echtscheidingen, kinderen, eigendom en schuldvorderingen of schadeclaims van meer dan 5 000 GBP;
  • korte processen, waarbij een vereenvoudigde procedure wordt gevolgd; deze worden hoofdzakelijk toegepast voor geschillen met betrekking tot huurachterstanden, de levering van goederen en schulden tussen 3 000 en 5 000 GBP;
  • geringe vorderingen, waarbij eveneens een vereenvoudigde procedure wordt gevolgd; deze worden toegepast voor kleine geschillen (hoofdzakelijk schulden tot 3 000 GBP) waarbij het niet vereist is een advocaat te raadplegen.

Daarnaast behandelt de Sheriff Court vele andere civiele zaken en procedures, waaronder:

  • adoptie;
  • liquidatie van bedrijven;
  • onderzoeken naar dodelijke ongevallen;
  • faillissementen.

Strafzaken

Strafzaken die voor de Sheriff Court dienen, kunnen in het kader van ofwel een plechtige ofwel een vereenvoudigde procedure worden behandeld. De Procurator Fiscal bepaalt welke procedure voor een bepaalde zaak wordt toegepast.

De plechtige procedure wordt toegepast voor ernstige zaken die op basis van de tenlastelegging bestraft kunnen worden met een gevangenisstraf van meer dan twaalf maanden of een boete van meer dan 10 000 GBP. Dergelijke zaken worden behandeld door een rechter en een jury.

De vereenvoudigde procedure wordt toegepast bij minder ernstige zaken die worden behandeld door een rechter zonder jury. Hoewel de hoogste straf die een sheriff mag opleggen twaalf maanden gevangenisstraf is, zijn er gevallen waarin hij of zij een hogere straf kan opleggen.

Commissary work

Commissary work betreft voornamelijk de afhandeling van de nalatenschap van overledenen. De bevoegdheid die de rechtbank aan een executeur-testamentair verleent om de nalatenschap in beheer te nemen en te verdelen wordt “confirmation” genoemd. Deze bevoegdheid wordt pas verleend nadat bij de rechtbank een inventarislijst van de nalatenschap van de overledene is ingediend.

Indien de brutowaarde van de nalatenschap niet meer dan 36 000 GBP bedraagt, wordt deze als ‘kleine nalatenschap’ geklasseerd en wordt de persoon die om “confirmation” heeft verzocht, bijgestaan bij het invullen van het juiste formulier door het personeel van het kantoor van de lokale Sheriff Clerk. Is de waarde van de nalatenschap hoger dan 36 000 GBP, dan wordt personen die om “confirmation” verzoeken geadviseerd een advocaat te raadplegen.

Justice of the Peace Courts

De Justice of the Peace Court is een lekenrechtbank waar een lekenrechter zetelt met een juridisch geschoolde Clerk. De Clerk adviseert de lekenrechter over juridische en procedurele aangelegenheden. Deze rechtbank behandelt hoofdzakelijk lichtere strafbare feiten, de overtredingen. Een lekenrechter kan maximaal zestig dagen gevangenisstraf opleggen of een boete van ten hoogste 2 500 GBP. Alleen in Glasgow worden sommige lekenrechtbanken voorgezeten door een juridisch geschoolde Stipendiary Magistrate (bezoldigde rechter). Deze rechter kan maximaal twaalf maanden gevangenisstraf opleggen of een boete van ten hoogste 10 000 GBP.

De Sheriff Clerk is verantwoordelijk voor alle administratieve werkzaamheden in de Sheriff Court en in de Justice of the Peace Court, waaronder:

  • de invordering van boetes en bevelen tot schadevergoeding;
  • de afgifte van kopieën van gerechtelijke beschikkingen met betrekking tot onder meer proeftijd, community payback orders;
  • dagvaarding en samenstelling van jury’s.

Uitgebreidere informatie over rechtbanken in Schotland is te vinden op de website van de De link wordt in een nieuw venster geopend.Scottish Court Service.

Links

De link wordt in een nieuw venster geopend.Scottish Court Service

Laatste update: 10/11/2014

De verschillende taalversies van deze pagina worden bijgehouden door de betrokken lidstaten. De informatie wordt vertaald door de diensten van de Europese Commissie. Eventuele aanpassingen zijn daarom mogelijk nog niet verwerkt in de vertalingen. De Europese Commissie aanvaardt geen verantwoordelijkheid of aansprakelijkheid met betrekking tot informatie of gegevens in dit document. Zie de juridische mededeling voor auteursrechtelijke bepalingen van de lidstaat die verantwoordelijk is voor deze pagina.